Plus Albumrecensie

Trouwe fans van Kaiser Chiefs zullen zich best vermaken met Duck

Zo’n vijftien jaar geleden werden de Kaiser Chiefs, samen met het eveneens Britse Franz Ferdinand, beschouwd als de redders van de gitaarmuziek. De mannen van Franz Ferdinand waren wat kunstzinniger, een tikje intellectueel ook wel. De Kaiser Chiefs daarentegen leken eerder lui met wie het goed toeven in de kroeg zou zijn: veel bier drinken en dan heel hard meezingen met de muziek uit de jukebox.

Ze bestaan allebei nog, Kaiser Chiefs en Franz Ferdinand, maar het is duidelijk dat hun hoogtijdagen een behoorlijke tijd achter ons liggen. Eerste reactie bij het verschijnen van Duck, het zevende Kaiser Chiefs­album: o ja, die zijn er ook nog altijd.

Duck wordt aan de man gebracht als het album waarop de groep uit Leeds back to basics gaat. Na de flirt met electropop op de drie jaar geleden verschenen voorganger Stay together, is op Duck inderdaad gewoon de gitaar weer de baas.

Trouwe fans zullen zich best vermaken met het album, maar dat de groep er nieuwe aanhang mee zal winnen, lijkt sterk. Muzikaal hangt de Kaiser Chiefs nog altijd ergens tussen britpop en new wave in. Klinkt best lekker, maar zo pakkend als indertijd de hits Ruby en I predict a riot is niet één van de songs op Duck. Heel leuk is wel Record Collection, een song waarin de ik-figuur, inderdaad, een platenverzameling is.

Pop

Kaiser Chiefs - Duck (Polydor)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden