PlusInterview

‘Trapeze’ veroordeelt twee mannen tot elkaar in de nok van een circustent

In de absurde komedie Trapeze spelen Peter Blok en Bas Hoeflaak twee circusacrobaten. Kees Prins is medeschrijver en regisseur. ‘Ik heb he-le-maal niets met circus.’

Peter Blok en Bas Hoeflaak werken voor het eerst samen in dit toneelstuk.  Beeld Annemieke van der Togt
Peter Blok en Bas Hoeflaak werken voor het eerst samen in dit toneelstuk.Beeld Annemieke van der Togt

De nok van een circustent ­– dat is waar Trapeze zich afspeelt. Hoog boven het publiek staan twee acrobaten klaar om hun trapeze­act uit te voeren, maar die wordt telkens doorgeschoven. Intussen praten Henry en zijn jongere collega Bert over hun vak en becommentariëren ze de verrichtingen van de collega’s beneden in de piste. Gaandeweg komen we steeds meer te weten over hun onderlinge verhouding.

In de voorstelling komt het er allemaal veel gestileerder uit te zien natuurlijk, maar op repetitiedag drie staan Peter Blok (Henry) en Bas Hoef­laak (Bert) gewoon boven op een tafel. Wel allebei in trainingsbroek en wit hemd en met van die bandjes om hun polsen. Ze wisten van elkaars bestaan, maar dit is de eerste keer dat ze samenwerken. En dat gaat lekker, vinden ze.

Als tijdens de repetitie iemand even zijn tekst kwijt is, praten ze over het uit het hoofd leren van een stuk. “Ik oefen soms hardop op de fiets, jij ook?’ vraagt Bas Hoeflaak. Peter Blok zegt wel­eens te oefenen op een bankje in het park. “Maar dat is niet meer dan een beetje prevelen, hoor.”

Vanachter de regietafel brengt Kees Prins oud-collega Helmert Woudenberg ter sprake: “Die stond vroeger op de voorplecht van de pont zijn teksten te oefenen. En dan keihard. Mensen dachten dat hij gek was.”

Een man een man

Kees Prins is die ene van Jiskefet, ja. Maar ook van nog véél meer. Een paar jaar terug schreef hij met Roel Bloemen de succesvolle komedie Een man een man, over twee heren in een restaurant. Eerst speelde Prins zelf een van die mannen (de ander was Pierre Bokma), later werd zijn rol overgenomen door Peter Blok.

Kees Prins is acteur en regisseur en werd bekend met Jiskefet. In 2000 ontving hij een Gouden Kalf voor beste acteur voor zijn rol in de serie Bij ons in de Jordaan. Beeld Willem Prins
Kees Prins is acteur en regisseur en werd bekend met Jiskefet. In 2000 ontving hij een Gouden Kalf voor beste acteur voor zijn rol in de serie Bij ons in de Jordaan.Beeld Willem Prins

“Maar ik heb maar vijf voorstellingen van Een man een man gespeeld,” zegt Blok tijdens een pauze in de repetitie. “Toen kwam corona.”

Tijdens de pandemie schreef Kees Prins, wederom met Roel Bloemen, Trapeze. “Weer een voorstelling met twee mannen. Ik dacht: wat kan ik bedenken om twee mannen nog meer tot elkaar veroordeeld te laten zijn. Ik heb even gedacht aan een stuk over twee mannen op een ijsschots, maar dat viel af.”

Vertrouwen

Het werd dus een voorstelling over twee acrobaten in de nok van een circustent. Het hele stuk lang staan Peter Blok en Bas Hoeflaak op een plankje van 180 bij 60 centimeter. “Vertrouwen, daar gaat het in dit stuk over,” zegt Prins. “Als trapezewerkers moet je elkaar voor 200 procent kunnen vertrouwen. Maar deze twee hebben ook nog een leven buiten het circus: kunnen ze elkaar daar ook vertrouwen?”

Peter Blok: “Je hebt van die beroepen waar mannen zo intensief samenwerken met een collega dat ze buiten hun gewone huwelijk eigenlijk nóg een huwelijk hebben. In ons vak kent iedereen de Como Brothers; Cor en Rijk, twee zogeheten parterreacrobaten. Ze traden niet alleen samen op, ze gaven ook samen acrobatiekles aan acteurs. Altijd maar met zijn tweeën in de auto.”

Hebben de schrijver/regisseur en de acteurs van Trapeze iets met het circus? “He-le-maal niets,” zegt Prins beslist. Hoeflaak: “Ik was twee jaar geleden met de kinderen bij Circus Renz. Ik was er niet erg van onder de indruk. Maar ik ben in Amerika ook eens naar Cirque du Soleil geweest en dat vond ik geweldig.”

Plakband en touwtjes

Peter Blok: “Van dat soort acrobatiek ben ik altijd maar kort onder de indruk. In hoeveel bochten kun je het menselijk lichaam wringen? Na tien minuten heb je het wel gehad. Waar ik wel van kan genieten is zo’n circusje in Italië dat met plakband en touwtjes bij elkaar wordt gehouden. Waar de platenspeler nooit helemaal op het juiste toerental loopt en je bij de act met de hondjes denkt: hee, zat dat meisje net ook niet achter de kassa? En kijk, daar heb je haar weer, nu als assistente van de clowns.”

Deed Kees Prins nog enige research voor Trapeze? “Welnee. Ik vind het leuk om alles zelf te verzinnen. En dit is een absurde komedie hè, geen documentaire over trapezewerkers. Het is grappig als dingen niet helemaal kloppen.”

Peter Blok: “Op een gegeven moment kijken Henry en Bert vanuit de nok naar een act met een hyena. Dat lijkt me een dier dat je moeilijk iets aanleert. Nog moeilijker lijkt het me je hoofd in de bek van zo’n dier te steken.”

Er moet weer worden gerepeteerd. Toch nog één vraag, als de acteurs alweer boven op hun tafel staan: hebben ze zich fysiek voorbereid op deze rol? Peter Blok moet erom lachen. “Getraind? Helemaal niet. En dat sluit aan bij de kwaliteit van het circus waar Henry en Bert werken. Als je hoort hoe ze over de andere acts praten, krijg je niet het idee dat het om het top­segment gaat.”

‘Trapeze’, DeLaMar Theater, 18 t/m 25 juli.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden