Plus Film

Toy Story 4 is wederom een kostelijke animatiefilm voor jong en oud

Toy Story 4 geeft een frisse en amusante draai aan de existentiële thematiek uit de voorgaande films.

Toy Story 4; de animatiefilm heeft lagen en diepgang voor alle leeftijden. Beeld Pixar

De door John Lasseter geschreven en geregisseerde komedie Toy Story (1995) was de eerste digitale animatiefilm van speelfilmlengte. De uitstekende film bewerkstelligde de doorbraak voor computeranimatiefilms naar de bioscoop en zette het door Steve Jobs gefinancierde Pixar op de kaart. Studiobaas Lasseter bleef meer dan twintig jaar een invloedrijk en leidinggevend figuur in de Amerikaanse animatiewereld en verstevigde zijn positie bij de overname van Pixar door Disney in 2006.

Het derde vervolg op Lasseters doorbraakfilm markeert een ­gedwongen afscheid: na beschuldigingen van ongewenste intimiteiten werd hij bij Pixar en Disney de laan uitgestuurd. Zijn naam staat alleen nog tussen de scenarioschrijvers op de titelrol.

Existentiële vraagstukken

Het geeft Toy Story 4 op voorhand een wrange bijsmaak en legt de verhoudingen tussen de personages ­onder een vergrootglas, hoewel de animatoren bij Pixar zich verzetten tegen het idee dat de film aan de affaire, #Metoo of de Time’s Upbeweging gerelateerd is.

De tijdgeest heeft wel degelijk sporen in de film nagelaten. In hoofdlijnen toont Toy Story 4 hoe een cowboy uit de jaren vijftig zijn leven en opvattingen herziet wanneer hij een oude vriendin treft, die zich aan haar keurslijf ontworstelde en als stoere vrijgevochten vrouw haar eigen pad kiest. De makers van de Toy Storyfilms hebben altijd met existentiële vraagstukken gespeeld en zijn daarin dus met de tijd meegegaan. In technisch opzicht weerspiegelt de reeks de enorme vooruitgang die er sinds de pionierstijd in 1995 werd geboekt.

De vierde film opent met een inventieve reddingsoperatie die buitens-huis tijdens hevig noodweer plaatsvindt. Het is een fraai en enerverend schouwspel, maar het technisch vernuft staat als vanouds in dienst van de dramatische werking. De proloog laat zien hoe het herderinnetje Bo Peep in 2010 van haar vaste plek ­onder een lamp op een nachtkastje verdween. Cowboypop Woody moet het met lede ogen aanzien.

Nachtmerriescenario’s

Het leeuwendeel van de film is een roadmovie, waarin het oude speelgoed van de kleine Bonnie zich tijdens een gezinsvakantie moet ontfermen over een nieuwe aanwinst. Het nieuwe favoriete speelgoed is door Bonnie op haar eerste schooldag van een plastic spork (lepel en vork) gemaakt. Forky ziet zichzelf als afval, maar krijgt van Woody te horen dat hij speelgoed is. Daarmee geeft Toy Story 4 een frisse en amusante draai aan de existentiële thematiek uit de voorgangers.

Tijdens de vakantiereis belandt het bonte gezelschap in een dorp waar Woody met Bo Peep wordt herenigd en het speelgoed op een kermis en in een antiekwinkel nieuwe vrienden maakt en hachelijke avonturen ­beleeft.

De Toy Story-films hebben eerder met nachtmerriescenario’s gestoeid en dat gebeurt hier opnieuw. De ­antiekwinkel is het domein van een sprekende meisjespop met een ­defect binnenwerk. Ze heet Gabby Gabby en zou in een horrorfilm niet misstaan; Annabelle heeft het na­kijken.

Pixar zoekt dus nog steeds de grenzen op, maar de makers waken ervoor kinderen getraumatiseerd naar huis te sturen. Aan de hand van de immer sympathieke Woody leren we dat vermeende misbaksels als Forky en Gabby wat liefde en begeleiding nodig hebben en dat iedereen het recht heeft om een eigen pad te kiezen. Het is wonderbaarlijk dat de ­makers er bij Pixar nog steeds in slagen om een kostelijke animatiefilm voor alle leeftijden van zoveel lagen en diepgang te voorzien.

Toy Story 4

Regie Josh Cooley
Met Tom Hanks, Annie Potts, Tony Hale, Christina Hendricks
Te zien in Arena, Cinema Amstelveen, FC Hyena, Filmhallen, Het Ketelhuis, Kriterion, De Munt, Studio K, Rialto, Tuschinski

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden