PlusMusicalrecensie

Tien liefdesaffaires in musical Hello again: in een rollercoaster kriskras door de twintigste eeuw

De ondertitel van Hello again luidt een musical in tien affaires. Voeg daarbij dat we in 80 minuten geconfronteerd worden met twintig karakters, dan kun je wel raden dat deze voorstelling een rollercoaster is.

Patrick van den Hanenberg
Scène uit 'Hello Again – een musical in tien affaires'. Beeld Neeltje Knaap
Scène uit 'Hello Again – een musical in tien affaires'.Beeld Neeltje Knaap

De tien in elkaar geschoven liefdes-seksscènes (meer seks dan liefde) hebben op het eerste gezicht weinig met elkaar te maken, omdat ze kriskras door de twintigste eeuw schieten. Toch zijn het steeds herkenbare variaties op het thema ‘jager en prooi’, waarbij de prooi van de ene scène vaak in de volgende relatie de jager is.

Het is een repeterende cirkel, die loopt van sekswerker naar soldaat, van soldaat naar zuster, van zuster naar student, et cetera. Totdat uiteindelijk de senator weer bij de sekswerker uitkomt. In het slotlied is de begroeting ‘hello again’ dan ook effectief vertaald door Florus van Rooijen met ‘daar ben je weer’.

Verwijzingen naar de tijd

Hello again is een productie van de in 2016 door Erwin Aarts opgerichte Kernploeg, een wisselende groep musicalartiesten die niet stil kan zitten als de producties in een zomerslaap vallen. Dat zijn niet de minsten, zoals Brigitte Heitzer, Cystine Carreon en Hugo Haenen. Het gezelschap wil in korte zomerseries het Nederlandse publiek kennis laten maken met hier minder bekende voorstellingen. Hello again is de vierde in die interessante reeks.

Hulde aan muzikaal leider Rosite van der Woude, die vanachter de vleugel de drie strijkers, twee blazers en percussionist die verspreid over de gehele breedte van het podium staan opgesteld, ondanks de complexe muziek, voorbeeldig bij elkaar houdt. De moderne componist Michael John LaChiusa, die ook het libretto en de liedteksten heeft geschreven, houdt duidelijk niet van lekker in het gehoor liggende musicalliedjes. Hij heeft een aaneengesloten esoterisch muziekstuk gecomponeerd, met steeds slimme verwijzingen naar de tijd van de scène, zoals de hitte van de disco in New York jaren zeventig, maar ook het oude Hollywood van Fred Astaire.

Meer humor

Met die tijdreis wijkt LaChiusa af van het toneelstuk Reigen van Arthur Schnitzler uit 1897, waar Hello again op gebaseerd is. Schnitzler beperkte zich tot Weense affaires tussen alle rangen en standen in zijn eigen tijd en hield het bij de traditionele man-vrouwrelaties, terwijl LaChiusa een homostel op de zinkende Titanic aan het werk heeft gezet, en een Amerikaanse vrouwelijke senator – gevoelig gespeeld door Doris Baaten – portretteert die de liefde van een prostitué zoekt.

LaChiusa had wel iets meer humor in het script mogen stoppen. Nu komt het grotendeels op de schouders neer van Cystine Carreon, die het in een hilarische seksscène als getrouwde vrouw aanlegt met een scholier en in de volgende scène kil afscheid neemt van haar man die naar Londen reist, om daarna met de Titanic weer richting VS te varen.

Hello again

Door De Kernploeg
Gezien DeLaMar West 2/7
Te zien aldaar t/m 10 juli

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden