Plus Docurecensie

Thunderdome never dies: kale kop, trainingspak, Air Max en ‘Hakkuh!’

Thunderdome never dies vertelt het verhaal over de comeback van het legendarische hardcorefeest. Helaas vergeet het onderwerpen aan te snijden die je zou verwachten in een documentaire over Thunderdome.

Dance was in Nederland nog maar net echt aangeslagen, toen zich vroeg in de jaren negentig al een schisma in de scene voordeed. Het soort house dat werd gedraaid in de Roxy en soortgelijke zaken, warm en soulvol, heette ineens club. De veel monotonere en beukende muziek die (al dan niet illegaal) klonk op dancefestijnen in sporthallen en loodsen kreeg het etiket hardcore opgeplakt.

Die term clubhouse was niet echt een blijvertje, maar hardcore werd een internationaal begrip. Zeker toen op die beukfeesten de gabbercultuur ontstond, de enige origineel Nederlandse jeugdcultuur. Kale koppen, trainingspakken, Air Max en een heel eigen manier van dansen, koddig en acrobatisch ineen: ‘Hakkuuuuuuuh!’

Het vanaf 1992 op locaties in het hele land (en ook wel daarbuiten) georganiseerde dancefeest Thunderdome speelde een essentiële rol in het succes van de hardcore- en ­gabbercultuur. Ook was het feest de basis van het wereldwijd succesvolle dancebedrijf ID&T. Om een veelheid van redenen kwam in 2012 een einde aan Thunderdome, maar sinds 2017 wordt er weer gebeukt als vanouds, zij het dat de meeste bezoekers tegenwoordig het hoofd niet meer kaal scheren.

Mooi moment voor een docu over Thunderdome. Hoofdfiguur in Thunderdome never dies is Francois Maas, die als ID&T’er een belangrijke rol speelde in de wederopstanding van het feest. Hij lijkt een heel lieve en aardige man, maar een heel bevlogen spreker is hij niet. Thunderdome-bezoekers die aan het woord komen evenmin.

Op recente Thunderdomefeesten is voor de documentaire uitgebreid gefilmd, van die feesten uit de jaren negentig bestaan helaas alleen ­bibberige en krakkemikkige amateurbeelden. Iets al te gemakkelijk gaat Thunderdome never dies om met ongemakkelijke aspecten uit de geschiedenis. Dat extreemrechts zich een tijdje manifesteerde op de feesten (tot grote afschuw van de organisatoren) wordt wel heel snel afgehandeld.

Merkwaardiger nog is het dat Thunderdome ook nauwelijks aandacht besteedt aan het gebruik van drugs in de ­gabber- en hardcorescene, terwijl we toch de hele documentaire door beelden zien van kaalkoppen met malende kaken en pupillen zo groot als ontbijtbordjes.

Thunderdome never dies

Regie Ted Alkemade en Vera Holland
Te zien in Arena, De Munt

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden