PlusTheaterrecensie

Theaterversie van hitboek van Édouard Louis is ijzersterk

Net als in het boek is deze enscenering een scherpe typering van Eddy’s omgeving.Beeld Sanne Peper

Mannelijkheid is pluriform, denk ik bij het ontroerende slotbeeld van de voorstelling Weg met Eddy Bellegueule, maar dat is het niet in het arme dorpje in Noord-Frankrijk waar Eddy opgroeit. Daar betekent mannelijkheid zuipen met je maten en spreken met je vuisten.

In de enscenering van het autobiografische hitboek van Édouard Louis laat Eline Arbo de hoofdpersoon spelen door vier jonge acteurs. Dat is een aanklacht tegen die eenkennige opvatting. In trainingspak van Adidas en met jarennegentigkapsel vertelt Eddy over zijn jeugd, waaraan hij ‘geen enkele goede herinnering’ bewaart. Thuis vult de eeuwige sigarettenrook van zijn moeder zijn astmatische longen, op school wachten klappen en scheldwoorden. Want Eddy ‘gedraagt zich als een wijf’.

Net als in haar voorstelling Zwart water regisseert ­Arbo met een choreografische inslag. Zoals wanneer de jongens als een mantra de zin ‘Vandaag word ik een vechter’ herhalen, waarbij ritmisch stappen langzaam transformeert in een streetdance­routine. Dat is een effectieve verbeelding van de gespletenheid van iemand die feitelijk al constant aan het vechten is, tegen een lichaam dat hem ‘verraadt’ met ‘onnatuurlijke’ verlangens.

Vernedering

Net als in het boek is deze enscenering een scherpe typering van Eddy’s omgeving. De acteurs spelen ook andere personages uit het boek, zoals Eddy’s ouders, broer en eerste vriendin. Jesse Mensah is ijzersterk als Eddy’s moeder. Hilarisch, maar ontroerend, als hij als haar reflecteert op de fouten die ze heeft gemaakt.

Het zijn scènes vol vernedering en geweld, gespeeld in een soort enorme plastic grot, als een verstikkend plaats delict, waarin de vier schijnbaar moeiteloos schakelen naar live-uitvoeringen van onder meer Sexy Boy van Air en het veelzeggende My Body is a Cage van Arcade Fire.

Het is de transparantie en diepgang van het spel van de acteurs – naast Mensah zijn dat Victor IJdens, Felix Schellekens, Romijn Scholten – die deze Eddy Bellegueule misschien nog wel genuanceerder en compassievoller maakt dan het boek.

Weg met Eddy Bellegueule

Door Toneelschuur Producties / Eline Arbo
Gezien 23/1 Toneelschuur Haarlem
Te zien 27 t/m 29/2 Bellevue

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden