Plus

Theaterproducent Inge Bos: 'Het Amsterdamse publiek is erg grillig'

Inge Bos heeft al 25 jaar een bloeiend theaterproductie­bedrijf, ondanks bezuinigingen en de concurrentie van festivals, Netflix en gamen. 'Als ik een bank mijn businessmodel laat zien, word ik voor gek verklaard.'

Inge Bos: 'We investeren niet in kroonluchters en mooie meubels, het geld steken we in de producties' Beeld Tammy van Nerum

Nadat ze zich als manusje van alles had warm gelopen bij Stalles Theaterproducties begon Inge Bos (1963) 25 jaar geleden zelf met een tafel, een stoel en een groene draaischijftelefoon in een klein gehuurd kamertje.

Inmiddels is Bos Theaterproducties uitgegroeid tot een van de middelgrote producenten in Nederland, met achttien medewerkers en een goedgevulde portefeuille met toneel, musical, cabaret (Plien & Bianca en Nuhr) en muziektheater.

Het kantoor is gevestigd in een oud schoolgebouw aan de Zeeburgerdijk, waar vrijwel niets aan vertimmerd is. Bos: "Nee, we investeren niet in kroonluchters en mooie meubels, het geld steken we in de producties."

"Dat is eigen geld. Als het bedrijf failliet gaat, moet ik mijn huis verkopen. Dat kost me wel eens mijn nachtrust, want een slechtlopende musical kan je zo een paar ton kosten. De risico's zijn tegenwoordig veel groter dan in de gouden jaren negentig, toen speellijsten van 120 voorstellingen en een zaalbezetting van 80 procent heel gewoon waren. Nu mag je blij zijn als een musical of toneelvoorstelling 70 keer kan worden gespeeld."

"De laatste economische crisis heeft er flink ingehakt, met de bezuinigingen op cultuur, maar de vrijetijdsbesteding is tegenwoordig ook totaal anders dan 25 jaar geleden. Mensen gaan meerdere keren op vakantie, ze gaan meer uit eten en er is concurrentie van festivals, Netflix en gamen."

"We zullen nieuw en jong publiek moeten verleiden, en dat is met de musical Watskeburt! met muziek en poppen van hip­hopgroep De Jeugd van Tegenwoordig heel aardig gelukt. We zijn er niet op binnengelopen, maar we zijn er ook niet nat op gegaan."

Hendrik Groen
"Dat betekent trouwens niet dat we de musical Marvellous over superhelden, die voor volgend seizoen gepland staat en die ook gericht is op een jong publiek, als een zonnetje aan de theaters kunnen verkopen. Ik word er wel eens moe van dat je blijkbaar nog steeds niet genoeg krediet hebt opgebouwd bij de theaters dat ze nieuw idee breed willen omarmen. En je moet ook altijd maar weer afwachten wat het publiek doet. Vooral het Amsterdamse publiek is erg grillig."

"Als ik mijn businessmodel aan een bank laat zien, word ik voor gek verklaard. Je hebt een aantal succesvolle producties nodig om verliezen op te vangen. De verleiders doet het al jaren goed en dit seizoen is Pogingen iets van het leven te maken, naar de bestseller van Hendrik Groen, onze best lopende productie. Elke lege plek in de programmering van DeLaMar in dit seizoen is inmiddels bijgeboekt met Hendrik Groen."

"Ik was furieus en geschokt toen ik de eensterrecensie in de Volkskrant las. We hebben wel vaker slechte recensies gekregen, maar als de recensent schrijft dat de voorstelling liefdeloos is gemaakt, is dat onder de gordel en snap je niets van dit vak. Geen enkele voorstelling wordt zonder liefde gemaakt."

"We wilden de succesvolle tv-versie niet blind kopiëren en waren trots op de vondst van regisseur Gijs de Lange om de bejaarden door jonge acteurs te laten spelen. Als deze versie door Toneelgroep Amsterdam zou zijn gespeeld, was het aantal sterren in de Volkskrant waarschijnlijk hoger uitgevallen."

Recensie zonder sterren
"Het beste nieuws tot nu toe van 2018 is dat Het Parool de sterren heeft afgeschaft. Een recensie is al subjectief en de sterren maken dat veel mensen de recensie niet meer inhoudelijk lezen. Soms krijg je een recensie die inhoudelijk eigenlijk goed is en dan krijg je een magere drie sterren. Laten we vooral gaan voor eerlijke, goed onderbouwde recensies die recht doen aan een voorstelling. Ik hoop dat vele media Het Parool gaan volgen."

"Producent is een stressvol beroep, maar wel het leukste beroep dat er is. Ik rij geregeld briesend over de ringweg. Maar we wonen sinds een paar jaar in de Beemster tussen de schapen, zonder straatverlichting. Toen ik vlak bij kantoor woonde, nam ik het werk mee naar huis. Nu klap ik mijn laptop niet meer meteen open als ik thuiskom."

"Aan ambitie en nieuwe ideeën heeft het bij Bos nooit ontbroken. We spelen nog steeds met de gedachte een eigen theater te openen. Het is geweldig dat OpusOne dat nu in de NDSM-loods in Noord gaat doen voor hun eigen producties, maar wij mikken op een grotere zaal."

"Het zou mooi zijn als de theaters zich niet meer alleen als afnemer opstellen, maar meedenken over nieuwe producties en een grotere rol gaan spelen in de marketing om nieuwe doelgroepen te bereiken. Ik wil samenwerken met theaters met een breed profiel, die lef hebben en niet de gaten in de programmering gemakzuchtig met cabaret vullen. Veel programmaboekjes zijn totaal inwisselbaar."

"Daarnaast zal ik hard werken om mijn grootste wens in vervulling te laten gaan: met een eigen productie op het Londense West End staan."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden