Plus

Theater op de Wallen: 'Wat hoeren doen is ook een performance'

Tijdens Likeminds Bedankt! maken jonge theatermakers voorstellingen op spannende locaties op de Wallen. 'Net als hier, draait alles in het leven om kijken en bekeken worden.'

Annica Muller (linksachter) en Dilan Yurdakul spelen in hun voorstellingen met ideeën over seksualiteit. Beeld Tammy van Nerum

Hoe maak je een performance van iets wat dat eigenlijk al is, vraagt theatermaker Dilan Yurdakul (1991) zich af. "Wat hier op straat gebeurt en wat de hoeren doen is eigenlijk allemaal een performance. Al die vrouwen hebben hun eigen gedachtes. Maar wat denken zij?"

Yurdakuls performance Rood Licht gaat over een sekswerker achter het raam. De voorstelling speelt in de voormalige schuilkerk Ons' Lieve Heer op Solder. "Het is op de Wallen één grote façade van blikken die elkaar kruisen. Ze ziet stelletjes, ze ziet mannen kijken en hun vrouwen daar wat van vinden."

Yurdakul (ook bekend van haar rol als Aysen Baydar in GTST) herkent dat als een afspiegeling van de samenleving: "We leven in een tijd waarin alles ook gaat over kijken, bekeken worden en daar meteen een mening over hebben. En hier gebeurt dat natuurlijk in het groot."

Kroonjuwelen
Hoe negatief er ook over hen wordt gepraat, Yurdakul ziet de sekswerkers als de kroonjuwelen van de stad: "Zij zijn de reden dat heel veel mensen naar Amsterdam komen. We doen alsof het allemaal troep is hier, maar het is wel de grote trekpleister. Niet het Rijksmuseum, niet het Anne Frank Huis, niet het Leidseplein."

Ze probeert in haar voorstelling de staat van de Wallen en de mensen die er lopen te vangen.

"Het Amsterdam van nu is niet meer de stad van de jaren tachtig. Zelfs de Bijlmer is veilig tegenwoordig. De hoerenlopers komen vooral om te kijken. Het is een attractie geworden."

Om de hoek in Bar San Francisco speelt Annica Muller (1991) haar solo Burning Butterfly, over een stripteasedanseres.

"De performance gaat over de schoonheid en de lelijkheid van het nachtleven - en daarmee van het leven zelf."

Na de acteursopleiding in Utrecht heeft ze twee jaar als danseres in een stripclub gewerkt."Ik heb oud-collega's geïnterviewd en me laten inspireren door hun verhalen en de mijne. Vervolgens heb ik het flink gefictionaliseerd."

Net als bij theater is in de stripwereld de grens tussen fictie en realiteit diffuus, zegt Muller.

"Met een klant die je animeert bouw je een hele wereld op. Iets wat er tussen jullie kan zijn. Die mannen plaatsen je op een voetstuk, je bent iets voor ze waar ze nood aan hebben, maar even later ketsen ze je keihard af. Het ene moment maak je een droom met elkaar en heb je het gevoel dat je de realiteit bijna ontstijgt, het volgende moment komt de realiteit keihard binnen."

Fascinerend verwarrend
"Het is een wereld waarin heel veel geld en alcohol omgaat, waar scherpe machtsverhoudingen zijn - tussen de dames onderling, maar ook tussen hen en de managers of de klanten. Heel fascinerend, maar soms ook verwarrend."

Thema's in haar voorstelling: zoeken naar liefde, verlossing, destructie.

"Bijvoorbeeld het gebruik van alcohol, of jezelf voortdurend in extase brengen terwijl je eigenlijk opgebrand bent. Vandaar Burning Butterfly, een metafoor voor de feniks: constant in brand staan en herboren worden - tot dat niet meer gaat."

"Mijn werk als theatermaker laveert altijd tussen kunst en kitsch. Wanneer is iets plat en wanneer overstijgt dat het ineens?"

In haar stripclubtijd speelde ze ook in Selling Out van Tino Sehgal, een stripteaseperformance in het Stedelijk Museum.

"Door de setting en de reputatie van de kunstenaar werd dat gezien als hoge kunst. En dan ging ik 's avonds door naar de club, deed ik ongeveer hetzelfde maar was het ineens plat. Allemaal conventies."

Ze werkt niet meer in de stripwereld, maar heeft die nog niet losgelaten. "Zo erg ik me in het begin een vreemde eend in de bijt voelde, zo ontzettend voelde ik me uiteindelijk onderdeel van de groep. En daarover gaat mijn solo ook."

Likeminds Bedankt! De Wallen, t/m zaterdag.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden