PlusFilm

The World to Come: liefde tussen twee vrouwen zonder excuus van buitenaf

The World to Come. Beeld
The World to Come.

‘Met weinig trots en nog minder hoop beginnen we het nieuwe jaar,’ schrijft Abigail (Katherine Waterston) op 1 januari 1856 in haar dagboek. Met haar man Dyer (Casey Affleck) woont ze in het noorden van de staat New York, waar in de winter de aardappelen bevriezen tijdens het wassen.

Abigails leven is een eindeloze herhaling van dagelijkse taken waar de dood van haar dochter alle kleur uit heeft getrokken. ‘Ik ben mijn verdriet geworden,’ schrijft ze. Maar iets van de kleur komt terug met de komst van Tallie (Vanessa Kirby), die een nabijgelegen boerderij betrekt met echtgenoot Finney (Christopher Abbott), een man die zijn onzekerheden wegdrukt met een giftige controledrift.

Tallie en Abigail zoeken elkaar op en wat volgt is een verzameling van gestolen momenten. Vluchtige gesprekken en aanrakingen die altijd weer worden onderbroken door de thuiskomst van een echtgenoot of de was die moet worden binnengehaald. Gesprekken die ze voeren op fluistertoon, ook als er niemand in de buurt is. Niet uit angst om gehoord te worden, zo lijkt het, maar alsof ze beseffen dat wat zich tussen hen ontvouwt zo delicaat is dat alles meer dan fluisteren het kan doen knappen als een zeepbel.

The World to Come, gebaseerd op een kort verhaal van Jim Shepard, scheert dicht langs de moeizame conventie dat er een excuus van buitenaf nodig lijkt – een hardvochtige wereld, weerbarstige mannen – voor de toenadering en liefde tussen twee vrouwen. En dat die liefde gedoemd is aan diezelfde hardvochtige wereld en weerbarstige mannen ten onder te gaan.

Maar regisseur Mona Fastvold brengt nuances aan, vooral in de relatie tussen Dyer en Abigail, die elkaar kwijt zijn geraakt sinds de dood van hun dochtertje. De groeiende band tussen Abigail en Tallie versterkt die kloof niet, maar loopt eerder synchroon met hun poging elkaar terug te vinden.

De film leunt sterk op de voice-over van Abigail, wier dagboekfragmenten de scènes aaneensmeden en geregeld de dialogen overstemmen. In haar dagboek schrijft ze dichterlijk en rijk aan beeldspraak, een eloquentie die haar ontsnapt in de nabijheid van Tallie, die haar pijn verstopt achter een gulle lach en gevatte opmerkingen.

Kirby’s aardse vertolking biedt mooi tegenwicht voor Waterstons gereserveerde Abigail, die met haar pen naar metaforen zoekt voor de gevoelens die haar overvallen en verwarren. Fastvold plaatst die woordenstroom van Abigail in een zintuiglijke wereld, waar de vrieskou kraakt en afscheid neemt met een helse sneeuwstorm.

Het camerawerk van André Chemetoff roept 19de-eeuwse schilders als Winslow Homer en John Francis Murphy in herinnering, terwijl Daniel Blumberg in zijn soundtrack de huilende wind en het knetterende vuur laat spreken.

The World to Come

Regie Mona Fastvold
Met Katherine Waterston, Vanessa Kirby, Casey Affleck
Te zien in Cinecenter, Filmhallen, Rialto, Studio K, Tuschinski

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden