Plus

The White Lotus: ‘Fawlty Towers’ op Hawaii

De opgefokte manager Armond (Murray Bartlett) vertoont een opvallende gelijkenis met de door John Cleese vereeuwigde Basil Fawlty. Beeld HBO
De opgefokte manager Armond (Murray Bartlett) vertoont een opvallende gelijkenis met de door John Cleese vereeuwigde Basil Fawlty.Beeld HBO

Een hotel is een ideale arena voor ­een komedie: de scenarioschrijver kan een keur aan kleurrijke gasten voorbij laten komen en tussendoor de eigenaardigheden van het management en het bedienend personeel etaleren. Het klassieke voorbeeld van deze aanpak is uiteraard Fawlty Towers.

Acteur, scenarioschrijver en regisseur Mike White had ongetwijfeld Fawlty Towers in het achterhoofd toen hij de zesdelige comedy The White Lotus bedacht, tevens de naam van een luxeresort op het Hawaïaanse eiland Maui. De opgefokte manager Armond (Murray Bartlett) vertoont een opvallende gelijkenis met de door John Cleese vereeuwigde Basil Fawlty: de eveneens besnorde Armond weet zijn weerzin tegen de veeleisende gasten slechts met moeite te verbergen achter een gepijnigde glimlach.

Verwende clientèle

Nu heeft de manager ook veel te stellen met de verwende clientèle van The White Lotus die met een feestelijk ‘aloha’ welkom wordt geheten in het paradijselijke resort – om vervolgens over elk wissewasje te gaan klagen. Armonds voornaamste kwelgeest is rijkeluiszoon Shane Patton (Jake Lacy) die voor zijn huwelijksreis naar Maui is afgereisd met zijn kersverse echtgenote Rachel (Alexandra Daddario) maar de overdadige suite niet goed genoeg vindt. Terwijl hij bij Armond blijft klagen, heeft hij niet in de gaten dat hij zelf zijn wittebroodsweken verpest door zijn nieuwbakken eega van zich te vervreemden.

Dat dit niet goed kan aflopen wordt gesuggereerd in een flashforwardscène aan het begin van de eerste aflevering: Shane zit na een weekje White Lotus in zijn eentje op het vliegveld terwijl er een doodskist wordt ingeladen. Wie de betreurde in die kist is wordt uiteraard pas aan het eind onthuld.

Sloten wijn

Al net zo verknipt is de familie Mossbacher. Moeder Nicole (Connie Britton) is een drukbezette carrièrevrouw die voortdurend in zoom-meetings zit; vader Mark (Steve Zahn) een zweverige zwartkijker die denkt dat hij balkanker heeft; en hun dochter Olivia is een onuitstaanbaar verwend nest dat met haar vriendin Paula voortdurend haar onzekere jongere broer Quinn treitert.

Het weekje Maui wordt in The White Lotus verder opgevrolijkt door Tanya McQuoid, een uitermate labiele vrouw op leeftijd die de as van haar moeder meesleept om deze uit te strooien in de oceaan en ondertussen haar verdriet verdooft met sloten witte wijn. Tanya wordt met overgave gespeeld door de fantastische Jennifer Coolidge, hier vooral bekend als ‘Stifler’s mom’ in de American Pie-films, maar daarnaast een zeer begenadigd comédienne.

Aan deze geestige cocktail vol min of meer gestoorde types voegt White nog een hoogzwangere stagiaire toe, plus een rugzak met flinke voorraden van elke denkbare drug. White maakt van zijn serie geen slapstick, maar bouwt zijn grappen zorgvuldig op en doseert ze al net zo geraffineerd. De humor in The White Lotus is ge­baseerd op personages en situaties, niet op vette grappen of geestige one­liners – al zitten die er ook wel in. The White Lotus – gedraaid op Maui in het Four Seasons Resort tijdens de lockdown – is vooral een scherpe satire over het verveelde gedrag van luxepaardjes die blind zijn voor hun white privilege.

The White Lotus (zwarte komedie)

Regie, script: Mike White

Met: Murray Bartlett, Steve Zahn, Connie Britton, Jennifer Coolidge

Te zien op: Ziggo Movies & Series XL, zes delen vanaf 12 juli

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden