PlusFilmrecensie

The Whistlers: een fantasierijk misdaadverhaal vol grootse personages

The Whistlers, de vijfde speelfilm van de Roemeense regisseur Corneliu Porumboiu, is een fantasierijk misdaadverhaal vol grootse personages.

Beeld Vlad Cioplea

De internationale filmwereld bombardeerde vanaf halverwege de jaren nul een groep rauwe, realistische portretten van het dagelijks leven in Roemenië tot een filmgolf. De makers zelf hebben zich daar altijd tegen verzet. Hoe meer films ze maken, hoe meer de weerleggingen van de regisseurs die onder de Romanian New ­Wave worden geschaard bevestigd lijken te worden. Hoe verder de carrières van makers als Radu Jude en Cristi Puiu vorderen, hoe meer hun films immers uiteenlopen.

The Whistlers, de vijfde speelfilm van Corneliu Porumboiu, die wordt beschouwd als een van de kernleden van die Romanian New Wave, is daarvan het nieuwste bewijs.

De film kan bijna niet verder af staan van de centrale kenmerken van die stroming: geen alledaagse levens maar een fantasierijk misdaadverhaal vol grootse personages; geen grauw realisme maar kleurrijke en vet aan­gezette stilering. Toch past hij naadloos in de carrière van Porumboiu, die in al zijn films een speelse interesse toont in de absurditeit van de processen die onze levens besturen.

The Whistlers kan door de oplettende kijker zelfs gezien worden als een soort vervolg op zijn tweede speelfilm, Politist, Adjectiv (2009). Ook in die film was hoofdrolspeler Vlad ­Ivanov te zien als politieagent. Waar hij daar de autoritaire chef speelde, is zijn personage ­Cristi in The Whistlers echter lager van rang. Dat gebrek aan macht compenseert de corrupte Cristi door van twee walletjes te eten.

Lokale fluittaal

Dat we ons hier ver van de groezelige alledaagsheid van de Romanian New Wave begeven, toont Porumboiu direct in de swingende openingsbeelden van de film. Daarin zien we een zonovergoten boottocht richting het Canarische eiland La Gomera, terwijl Iggy Pops gedreven hit The Passenger (eerder zo opvallend gebruikt in Trainspotting) klinkt op de soundtrack.

Cristi reist naar het eiland om er een lokale fluittaal te leren. De gefloten klanken werden door de inheemse bevolking van het eiland van oudsher gebruikt om over grote afstanden met elkaar te communiceren. Voor Cristi’s criminele opdrachtgevers is het een middel om afluisterende politieagenten te slim af te zijn.

Het is het begin van een vertelling die door Porumboiu doelbewust ingewikkelder wordt gemaakt dan ze in feite is. Hij speelt met de chronologie en leidt af met ogenschijnlijk clichématige elementen uit vele klassieke film noirs – van een matras vol cash tot de klassieke femme fatale Gilda, een spetterende doorbraakrol voor Catrinel Marlon.

Toch schuilt onder al die speelse genrespelletjes wel degelijk een serieus fundament. Tussen de regels door hamert Porumboiu erop dat surveillance in ons leven alomtegenwoordig is geworden. Daar valt niet tegenop te fluiten.

The Whistlers

Regie Corneliu Porumboiu
Met Vlad Ivanov, Catrinel Marlon
Te zien in Cinecenter, Eye, Het Ketelhuis, Lab111, Rialto

Beeld Vlad Cioplea
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden