Serierecensie

The Trial of the Chicago 7: vette knipoog naar protesten in hedendaags Amerika

In The Trial of the Chicago 7 richt scenarioschrijver en regisseur Aaron Sorkin zich op de anti-Vietnamprotesten die tijdens de Democratische Conventie plaatsvonden, maar onderstreept hij de vele parallellen met de huidige protestbewegingen in de VS soms wat al te nadrukkelijk.

The Trial of the Chicago 7.Beeld Netflix

De VS maakt in de aanloop naar de presidentsverkiezingen meer dan ooit een verdeelde indruk, met de ­dagelijkse protesten van de Black Lives Matterbeweging. Toch was de situatie in 1968 wellicht nog heftiger. De Vietnamoorlog woedde in volle hevigheid en de protesten laaiden op, zeker toen steeds meer jonge mannen werden opgeroepen voor de dienstplicht. Voeg daarbij de beweging die opkwam voor de rechten van zwarte Amerikanen, plus de moorden op Martin Luther King en Robert Kennedy, en je hebt een samenleving als een kruitvat met een kort lontje.

In die opgefokte sfeer was in ­augustus 1968 in Chicago de Democratische Conventie waar Hubert Humphrey werd genomineerd. Hij zou dat jaar bij de presidentsverkiezingen verliezen van zijn Republikeinse tegenstander Richard Nixon.

In The Trial of the Chicago 7 richt scenarioschrijver en regisseur Aaron Sorkin (Oscarwinnaar met zijn script van The Social Network) zich vooral op de anti-Vietnamprotesten die tijdens de Democratische Conventie plaatsvonden en op de rechtszaak die een jaar later werd aangespannen tegen de organisatoren van die protesten. Omdat de Democratische ­president Johnson intussen was ­vervangen door een Republikeinse president waaide er een conserva­tievere wind door het Witte Huis.

Politiek proces

Dat speelt een essentiële rol in het verhaal – Sorkin laat er geen twijfel over bestaan dat dit een politiek proces was. De nieuwe, Republikeinse, minister van Justitie, John Mitchell, wil de organisatoren van de protesten namelijk laten vervolgen wegens ­samenzwering tegen de staat.

Dat er van samenwerking tussen de protestbewegingen nauwelijks sprake was, blijkt al uit de proloog, waarin de diverse groeperingen zich voorbereiden op het protest. Aan de ene kant zijn er de nette Students for a Democratic Society onder leiding van de brave Tom Hayden (Eddie Redmayne), aan de andere kant van het linkse spectrum de radicale Yippies van de Youth International Party, aangevoerd door de anarchistische Abbie Hoffman (Sacha Baron Cohen, die zich mag uitleven in deze rol) en Jerry Rubin (Jeremy Strong), die lesgeeft in het maken van molotovcocktails. Wanneer ook de Black Panthers zich aansluiten bij de protesten is helemaal sprake van een veelkleurige lappendeken.

Bureau samenzwering

De protesten in Chicago lopen in de zomer van 1968 uit op bloedige rellen, maar die gebeurtenissen worden pas na een uur in dit ruim twee uur durende rechtbankdrama getoond. Sorkin kiest ervoor eerst vooruit te spoelen naar de rechtszaak van september 1969, waarin de ‘Chicago 7’ worden aangeklaagd voor samenzwering.

De beraadslagingen van de gedaagden in ‘bureau samenzwering’, zoals ze het spottend noemen, laten zien hoe verdeeld ze zijn: Hoffman vindt dat het een politiek proces is dat niet over hen moet gaan, terwijl Hayden zich er zorgen over maakt dat ze voor tien jaar achter de tralies kunnen verdwijnen. Dat rechter Julius Hoffman (Frank Langella) duidelijk op de hand van de gevestigde orde is, geeft aan dat Haydens vrees niet ongegrond is. Dat deze rechter dezelfde achternaam heeft als actievoerder Abbie Hoffman geeft de laatste de gelegenheid de rechtsgang op geestige wijze te ondermijnen.

Sorkin onderstreept in The Trial of the Chicago 7 de vele parallellen met de huidige protestbewegingen in de VS soms wat al te nadrukkelijk. Als scenarioschrijver is hij beter op dreef in de sterke dialogen.

The Trial of the Chicago 7

Regie Aaron Sorkin
Met Eddie Redmayne, Sacha Baron Cohen, Jeremy Strong, Frank Langella, Mark Rylance
Te zien in bioscopen, Netflix vanaf 16/10

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden