PlusFilmrecensie

The Sound of Philadelphia: een bloedeloos, ingehouden gangsterdrama

Michael en Peter zijn neven die opgroeiden als broers. Misdaad bracht hun levens bijeen en misdaad is wat hen als volwassenen nog altijd bindt. En splijt. The Sound of Philadelphia wil zich voegen in een traditie van ingetogen gangsterfilms als The Friends of Eddie Coyle of het recentere The Drop, maar wordt nooit meer dan een afgeleide van die voorbeelden.

The sound of Philadelphia Beeld -
The sound of PhiladelphiaBeeld -

De film, gebaseerd op Pete Dexters roman Brotherly Love, hult zich in de grijstinten, stoere taal en verstikkende masculiniteit van een rauw misdaaddrama, maar weet die buitenkant niet genoeg inhoud te geven. In wat voor zaken de twee Iers-Amerikaanse neven precies ­betrokken zijn, blijft de hele film onduidelijk, waardoor veel van hun dialogen blijven steken in algemeenheden die rechtstreeks uit andere films geplukt lijken te zijn.

De Franse regisseur Jérémie Guez, die zelf detectiveromans schrijft, is dan ook niet zozeer geïnteresseerd in de gangsterpraktijken. Zijn focus ligt bij de gecompliceerde verhouding tussen de twee neven. Bij heethoofd Michael (Joel Kinnaman) en de in zichzelf gekeerde Peter (Matthias Schoenaerts), die de verontrustende gewoonte heeft zich van hoogtes te storten om maar iets te voelen. Flashbacks tonen de trauma’s die zijn kindertijd hebben ontwricht en hem brachten tot dat punt.

Veel scènes bestaan uit Peter die inpraat op Michael om hem ervan te weerhouden zijn gewelddadige impulsen te volgen en iets te doen wat verstrekkende gevolgen zal hebben. Dat zoiets uiteindelijk toch gebeurt, mag geen verrassing heten. Maar zonder goed uitgewerkte context schiet de oplopende spanning nooit echt wortel.

Tekenend is een scène waarin de twee een paard laten ­inslapen door een dierenarts en Michael vervolgens de arme drommel begint te intimideren met zijn eigen injectiespuit. Het moet waarschijnlijk iets zeggen over hoe ­onberekenbaar en gevaarlijk Michael is, maar de dreiging wil niet overkomen. Er staat niets op het spel.

Hoewel de openingstitels worden begeleid door een reeks gruwelijke politiefoto’s van maffialiquidaties, blijft het meeste geweld in de film buiten beeld. Guez lijkt ­terughoudendheid te verwarren met subtiliteit en houdt zoveel in, dat zijn film ook in figuurlijke zin bloedeloos aandoet. De film is even vlak als het binnensmondse ­gemompel waarin de twee neven communiceren.

De acteurs zijn het beste element aan de film. Maika Monroe, die sinds haar doorbraak in het meesterlijke It Follows maar niet de juiste rollen vindt, maakt het beste van de beperkte ruimte die ze krijgt. En Kinnaman en vooral Schoenaerts zijn goed in het suggereren van diepte onder het oppervlak. Maar het is niet genoeg om te verhullen dat de film zelf te weinig herbergt onder dat oppervlak. The Sound of Philadelphia is doorsnee tot op het bot.

The Sound of Philadelphia

Regie Jérémie Guez
Met Matthias Schoenaerts, Joel Kinnaman, Maika Monroe
Te zien op Pathé Thuis

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden