Plus Serierecensie

The Politician is een smakelijk tegenwicht voor het politieke klimaat

Het gaat bij de presidentsverkiezingen in The Politician hard tegen hard. Geen middel, illegaal dan wel moreel verwerpelijk, wordt geschuwd. 

Politiek topoverleg van ambitieuze scholieren in een voor deze serie typerende rijkeluisslaapkamer. Beeld Netflix

Want ook al gaat het ‘maar’ om de verkiezingen tot voorzitter van de leerlingenraad van Saint Sebastian High School, voor Payton Hobart (Ben Platt, vooral bekend van de musical Pitch Perfect) is de campagne een zaak van levensbelang.

Al op zijn zevende wist Payton dat hij ooit president van Amerika zou worden. De scholier heeft ogenschijnlijk alles mee: rijke ouders, een gedegen politieke achtergrond, een tomeloze ambitie en een vlotte babbel. Toch is dit ogenschijnlijke rijkeluiszoontje geboren als de zoon van een serveerster in een striptent. Hij werd liefdevol geadopteerd door de rijke kunstenares Gwyneth Paltrow.

Etalagepop

Van zijn afkomst maakt Payton geen probleem of geheim, ook niet tijdens het toelatingsgesprek voor Harvard waarmee de serie opent – een prima manier om je personage te introduceren. Met zijn gladde kop en karikaturale gelaatstrekken oogt Payton als een etalagepop waar een keur aan handige eigenschappen en vaardigheden in kunnen worden gestopt.

Dat beeld wordt fraai gesymboliseerd door de leader, waarin een holle houten pop wordt volgepropt met onder meer boeken over Nixon en andere presidenten. Daarna wordt die bewerkt tot uiteindelijk een levens­echte Payton ontstaat, als een soort politieke Pinokkio.

Paytons grootste rivaal bij de verkiezingen op school is River (David Corenswet), die een betere kaaklijn heeft en ook veel charismatischer is. Complicerende factor is dat Payton een haat-liefderelatie heeft met deze River, inclusief homo-erotische trekjes.

Haaibaai

Wanneer River als running mate een zwarte lesbische scholiere neemt, kiest Payton – op aanraden van zijn al even jeugdige en ambitieuze adviseurs – een terminaal zieke school­genote van wie de white trash-oma (heerlijk vileine rol van Jessica Lange) een manipulatieve, geldbeluste haaibaai is.

Ja, Ryan Murphy, Brad Falchuk en Ian Brennan, de bedenkers van de succesvolle serie Glee, schoppen weer gretig tegen heilige huisjes aan in The Politician. De satire – die doet denken aan de middelbareschool­komedie Election (1999) met Reese Witherspoon als ambitieuze presidentskandidate – is heerlijk over de top en behoorlijk politiek incorrect. 

Aan het begin zit een disclaimer die gevoelige kijkers waarschuwt dat de personages in hun ambitie over ­lijken gaan, maar ook die moet met een korreltje zout worden genomen. Al zitten er inderdaad weinig personages in die sympathiek zijn, maar juist dat maakt de serie ook zo aanstekelijk.

The Politician, dat gesitueerd is in een zonovergoten Santa Barbara, Californië, zit vol geestige knipogen naar de actualiteit. Zo heeft Payton ook nog twee ijdele stiefbroers die verdacht veel doen denken aan de ­zonen van Donald Trump, Donald ­junior en Eric. En er zijn leuke cameo’s, van onder meer Martina Navratilova en Bette Middler. Daarmee is The Politician een smakelijk suiker­zoet tegenwicht voor het huidige verzuurde politieke klimaat.

Satirische serie The Politician
Regie: Ryan Murphy e. a.
Met: Ben Platt, Gwyneth Paltrow, Jessica Lange
Te zien op: Netflix (8 afleveringen)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden