PlusFilm

‘The Obscure Life of the Grand Duke of Corsica’ laat je steeds twijfelen: moet je het serieus nemen, of is het een grote grap?

The Obscure Life of the Grand Duke of Corsica is een prettig vervreemde film. Beeld
The Obscure Life of the Grand Duke of Corsica is een prettig vervreemde film.

“Toiletten op elke verdieping,” gromt architect Alfred Rott (Timothy Spall) wanneer hij zijn plannen voor de concert­hal op tafel legt. Maar hoewel er wat meewarig op zijn voorwaarde wordt gereageerd, is het vooral de gelijkenis tussen diens ontwerp en een vagina die op weerstand stuit. Ook al is er op elke straathoek wel een ‘architectonische erectie’ te vinden, zoals Rott fijntjes riposteert.

The Obscure Life of the Grand Duke of Corsica is op z’n zachtst gezegd ongewoon. Een prettig vreemde film, die filosofische bespiegelingen vermengt met rijkelijk vloeiende lichaamssappen. In een prelude gesitueerd in 1221 oreert Franciscus van Assisi op een berg over het bevrijden van de menselijke ziel, wanneer een van de monniken zich excuseert omdat hij even moet plassen.

The Obscure Life is tegelijk pretentieus en banaal, een combinatie waarvan ook filmmakers als Albert Serra en Bruno Dumont zich graag bedienen, en die je altijd doet twijfelen of je het serieus moet nemen of dat er een grote grap met je wordt uitgehaald. Maar wat de film van scenarist en regisseur Daniel Graham misschien wel vooral toont, is dat het een niet zonder het ander bestaat. Dat er niet zoiets is als losraken van het lichamelijke.

Vraag dat maar aan Alfred Rott, met zijn kobaltblauwe pak, zwarte brilmontuur en prikkelbare darmen. Een mysterieuze uitnodiging brengt hem op een Eyes Wide Shut-achtig feest, waar hij een al even mysterieus briefje in de hand gedrukt krijgt dat hem in contact brengt met een excentriekeling die zichzelf de Grand Duke of Corsica noemt.

De afgezonderd levende Grand Duke (Peter Stormare) wil dat Rott voor hem een mausoleum bouwt. De film doet daarmee wel wat denken aan Lech Majewski’s Valley of the Gods, over een man die een biografie schrijft over een zonderlinge rijkaard die in een afgelegen kasteel leeft. The Obscure Life is minder ongetemd, maar beide films zijn grillig in hun absurditeit.

De buitenscènes rond het verblijf van de Grand Duke zijn veelal gefilmd met een extreem ondiepe focus, die maakt dat alles voorbij de personages wazig is. Het benadrukt de wereldvreemdheid van de Grand Duke, wiens tikkeltje groteske wereld letterlijk en figuurlijk is verheven boven de realiteit rondom hem.

Via flarden van nieuwsuitzendingen krijgen we mee dat er een epidemie om zich heen slaat. Een nieuwe malariavariant waartegen geen medicijn bestand is. Zo wordt de film een meditatie op sterfelijkheid en stoffelijkheid, op het onherroepelijke verval van het menselijk lichaam. En ook op de pogingen daaraan te ontsnappen, die uiteindelijk niet liggen in het verheffen van de geest, maar in het cultiveren van het lichaam.

The Obscure Life of the Grand Duke of Corsica

Regie Daniel Graham
Met Timothy Spall, Peter Stormare, Alicia Agneson
Te zien in Leiden en Utrecht

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden