PlusFilmrecensie

The Man Who Sold His Skin hinkt als film te veel op twee gedachten

null Beeld

Juist hetgeen wat het meest vergezocht lijkt in The Man Who Sold His Skin, is waargebeurd. De Belgische kunstenaar Wim Delvoye tatoeëerde in 2006 écht de rug van een man vol, en verkocht dat kunstwerk aan een Duitse verzamelaar. Als onderdeel van zijn contract moet de betatoeëerde man met enige regelmaat beschikbaar zijn om zichzelf tentoon te stellen. Na zijn dood zal de rugtattoo gevild en ingelijst worden.

De Tunesische filmmaker Kaouther Ben Hania liet zich erdoor inspireren voor The Man Who Sold His Skin, en strikte Delvoye zelfs voor een bijrol. Maar haar film is niet in de eerste plaats een satire op moderne kunst. De nadruk ligt op een sardonische politieke laag – vandaar ook dat de film eerder dit jaar mensenrechtenfilmfestival Movies that Matter opende.

De man die zijn huid verkoopt is hier namelijk de Syrische vluchteling Sam Ali, wiens rug door kunstenaar Jeffrey Godefroi wordt gevuld met een uitvergroting van een Schengen-visum. In ruil krijgt Sam een écht Schengenvisum. Dat betekent niet alleen een eind aan zijn uitzichtloze bestaan als vluchteling in Beiroet, maar ook een kans om dichter bij zijn geliefde Abeer te zijn, die na een verstandshuwelijk met een diplomaat in Brussel is beland.

Net als in haar speelfilmdebuut Beauty and the Dogs (2017) schuwt Ben Hania het grote gebaar niet om haar boodschap over te brengen. Ze laat Godefroi er simpelweg hardop over filosoferen: “In deze tijd hebben goederen meer vrijheid om te reizen dan de meeste mensen.”

Die helderheid is effectief, getuige ook de Oscarnominatie die de film binnensleepte in de categorie Beste Internationale Film. Toch wringt er iets. Ben Hania’s scenario wil twee ruggen van één varken snijden: én lachen om de gebakken lucht van de kunstwereld, én via Godefrois werk een serieus statement maken. Daardoor komt noch de satire, noch de politieke boodschap helemaal uit de verf.

The Man Who Sold His Skin

Regie Kaouther Ben Hania
Met Yahya Mahayni, Dea Liane, Koen De Bouw
Te zien in Rialto, Studio/K, Balie, City

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden