PlusMuziekrecensie

The Kik brengt hommage aan de jaren tachtig

The Kik, Jin

De tijd dat The Kik garant stond voor een nostalgische duik in het warme beatbad van sixties is voorbij. De Rotterdamse formatie verlegt z’n werkterrein op Jin naar de jaren tachtig en verruilt de era van het ronkende orgeltje voor dat van de koele synthesizer.

De verklaring van de band is eenvoudig: The Kik was na vijf albums (plus het repertoire van voorloper The Madd) wel een beetje klaar met de jaren zestig. Zou er niet ook warmte schuilen in zo’n analoge synthesizer waarop begin jaren tachtig pionierswerk werd verricht? Het antwoord is een hartverwarmend ja.

Jin is dankzij zijn bruisende spelplezier allerminst het onpersoonlijke gecomputeriseerde werkstuk dat een synthesizerplaat kan worden. Met een fundament van simpelweg goede liedjes is het voor The Kik heerlijk experimenteren in de nieuwe elektronische speeltuin. Er is ruimte voor allerhande verwijzingen naar de jaren tachtig. Zo zijn er verdekte hommages aan Klein Orkest (Alle tijd van de wereld) en Het Goede Doel (Maarten). Goed voor een grote glimlach is De grote baas, een cover van Major Tom (Völlig losgelöst) van Peter Schilling.

Toch blijft er een vraag branden: hoe zou The Kik klinken als de band niet langer volgens formule werkt, maar simpelweg per liedje beslist wat de beste omlijsting is?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden