Plus Documentaire

The Good Terrorist zoekt uit of deradicalisering wel zo reëel is

Het antwoord op de hoofdvraag die regisseur Robert Oey zichzelf in The Good Terrorist stelt, blijft in nevelen gehuld.

“Ik wil niet herinnerd worden aan die tijd. Helemaal niet.” Nouredine is er stellig over in de openingsscène van de documentaire The Good Terrorist: over zijn verleden als lid van de Hofstadgroep wenst hij niets te zeggen.

Je vraagt je af waarom Nouredine (die wordt geïntroduceerd als ‘ex-gedetineerde’ en zonder achternaam) dan überhaupt meewerkte aan de documentaire van Robert Oey. Hoe het ook zij: hij komt na deze abrupte exit niet terug in beeld. Helaas is deze valse start niet het laatste struikelblok voor The Good Terrorist, een onderzoek naar radicalisering en de mogelijkheid van deradicalisering.

Hoogst actueel

Centraal staat een ander voormalig lid van de Hofstadgroep: Jason. Hij praat wél, al is zijn gezicht in de interviews verborgen achter een wat wonderlijk digitaal ­masker. Hij vertelt over zijn training in Pakistan, zijn ­arrestatie in Den Haag en zijn eenzame detentie in de ­terroristenafdeling (TA) in Vught. Daar kon hij in eerste instantie ‘beroepsmoslim’ zijn, maar kwam hij uiteindelijk tot inkeer en liet hij de extremistische islam achter zich.

Met de oplaaiende discussie over terugkerende Syriëgangers is Oeys documentaire hoogst actueel. Tot een echt inzicht in wat deze jongeren kan hebben bewogen en welke stappen tot deradicalisering kunnen leiden, komt The Good Terrorist echter niet. Dat lijken Oey en Maaik Krijgsman, medebedenker en geluidsman van de film, zich ook te realiseren: in twee korte interviews spreekt Krijgsman de regisseur erop aan dat hij geen grip op Jason lijkt te krijgen en bij een andere geïnterviewde met zijn vraagstelling de plank misslaat.

Krijgsman is lang niet de enige spreker. Oey omkadert het verhaal van Jason met interviews met een reeks andere betrokkenen: van de openbaar aanklager en inlichtingenexperts tot het afdelingshoofd van de TA en advocaat Victor Koppe, die destijds de Hofstadgroep verdedigde. Ook de Vlaamse mensenrechtenactivist Luk Vervaet komt aan het woord. Hij strijdt voor de rechten van gevangenen en wijst erop hoe westerse regeringen met vage verwijzingen naar terrorisme de mensenrechten aan hun laars lappen.

Uitlaatklep

Oey omlijst zijn interviews met zorgvuldig geschoten, zeer filmische beelden. De aanzwellende muziek brengt klassieke thrillers in herinnering, maar de spanning die daarmee wordt opgebouwd, wordt door de inhoud niet ingelost. Al die sprekers samen geven vooral een beeld van hoe weinig we nog altijd begrijpen.

Vervaet komt er nog het dichtstbij, wanneer hij stelt dat we de bron op de verkeerde plek zoeken. We denken dat het begint bij de islam en vandaar radicaliseert, maar hij ziet het andersom: deze jongeren zoeken radicaliteit, en extremistische moslimgroeperingen bieden daar op dit moment als enige een uitlaatklep voor.

The Good Terrorist is op zijn best in de relatief schaarse momenten dat niet de radicalisering zelf centraal staat, maar onze eigen reacties op en omgang met terrorisme. Op de hoofdvraag die Oey zichzelf stelt – is deradicalisering mogelijk? – blijft een antwoord in nevelen gehuld.

The Good Terrorist

Regie Robert Oey
Te zien in De Balie, Het Ketelhuis, Rialto

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden