PlusExpositie

The Finger Rub Rug: tempel ter heling van de mens

De afgietsels van de vingers van Dima’s vriend.Beeld Fabian Landewee

In de ruimte van broedplaats ISO, een grote hal waar kunstenaarsateliers zijn gebouwd, staat ook een houten hokje. Bezoekers mogen hier naar binnen, met plastic overschoenen en na het wassen van handen. Daar wacht een spierwitte ruimte met een soort spijkerbed, gemaakt door Laura A Dima. The Finger Rub Rug bestaat uit 1300 siliconen afgietsels van de drie middelste vingers van Dima’s vriend Martin Draax.

Elke vinger is met de hand gekleurd en er zit een verwarmingselement onder het tapijt, waardoor de vingers ook nog warm aanvoelen. Er klinkt zwoele muziek uit vier speakers in de hoeken van de ruimte.

Bezoekers mogen in hun eentje in de ruimte verblijven. Ze mogen het tapijt aanraken, erop gaan liggen of er alleen naar kijken. “Twee jaar geleden praatte ik met een collega-kunstenaar over hoe we sensualiteit en speelsheid in de kunst misten,” vertelt Dima. “Ik wilde iets doen met erotiek, met een kunstwerk dat aangeraakt kan worden. Met vingers kun je iemand teder aanraken, maar ook pijn doen.”

Intieme ervaring

Dima kwam met het idee om een tapijt te maken van vingers. In de tussentijd gaf ze workshops waarin ze deelnemers leerde elkaars vingers af te gieten. Dat bleek ook een intieme ervaring. “Sommige deelnemers vonden dat met het aanraken van de afgietsels van de vingers een grens werd overtreden. Ik had het vermoeden dat dit cultureel bepaald was en dat blijkt ook zo te zijn. Marokkaans-Nederlandse vrouwen die ik had uitgenodigd, wilden de vingers van mijn vriend niet aanraken. Dit wilden ze niet doen uit respect voor onze relatie.”

Andere bezoekers associëren het tapijt met horrorfilms of met seksspeeltjes. Martin Draax componeerde de begeleidende muziek. Die doet soms denken aan films van David Lynch. Op andere momenten hoor je een kabbelende branding op je afkomen.

Tempeltje

Dima kwam op negentienjarige leeftijd vanuit het oosten van Roemenië naar Amsterdam om aan de Gerrit Rietveld Academie te studeren. Ze volgde de afdeling architectuur, maar ze haast zich te zeggen dat daar destijds geen gebouwen werden ontworpen. “De studie was meer gericht op installatiekunst en op ervaringen, hoe je architectuur kunt gebruiken om menselijk gedrag te beïnvloeden.”

The Finger Rub Rug kreeg sinds corona natuurlijk een andere betekenis. Dima maakte een werk over aanraking en ineens werd dat een taboe. “Het is een vloek, maar ik ga opnieuw nadenken over hoe je om kunt gaan met liefdevolle aanrakingen. Dit is mijn tempeltje geworden om mensen te genezen.”

The Finger Rub Rug

Wie Laura A dima

Waar ISO, Isolatorweg 17

Te zien t/m 19/9

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden