PlusFilmrecensie

The Dig: een poging om diegenen te eren wie de eer toekomt

Carey Mulligan in aThe Dig. Beeld AP
Carey Mulligan in aThe Dig.Beeld AP

We leggen het verleden bloot om onze toekomst te ­begrijpen. Met deze, in elke scène weerklinkende, bewering bewijst het historische drama van Netflix ook meteen zijn eigen noodzaak. The Dig, gebaseerd op het waargebeurde verhaal van een van de belangrijkste archeologische vondsten in Engeland, is namelijk een poging om diegenen te eren wie de eer toekomt, maar wiens aandeel in de ­geschiedenis lange tijd verborgen is gebleven.

We bevinden ons in Sutton Hoo in 1938, vlak voordat de oorlog zal uitbreken. Weduwe Edith Pretty (Carey Mulligan) huurt de diensten in van autodidact Basil Brown (Ralph Fiennes) om een aantal heuvels op haar land op te graven. Ze heeft ‘een gevoel’ over de grootste, ovaalvormige heuvel en dat is waar Brown op een vinding zal stuiten die de geschiedenis in een ander licht doet zetten.

Regisseur Simon Stone vindt schoonheid in de hopen aarde. De adembenemende, groen-bruine cinematografie laat zien hoe Brown aan het werk gaat. Het door het weer geteisterde Britse landschap wordt gevangen door een ­camera die zelf vaak ook half verscholen is, in hoog gras en achter heuvels, maar ook achter de muren van Mrs. Pretty’s dure landhuis, waar Brown, ondanks Pretty’s ­genegenheid voor de man, wegens zijn arbeidersklasse wordt buitengehouden.

The Dig heeft vooral impact op de momenten dat de twee tijdens het opgraafproces naar elkaar toe groeien, geholpen door hun onmiddellijke begrip voor de situatie van de ander. Zo beweren ze allebei dat hun interesse in archeologie begon toen ze ‘oud genoeg waren om een troffel vast te houden’, maar werden ze allebei gehinderd in hun passie. Even is er de suggestie dat hun verwantschap leidt naar een romance, met een misplaatste scène waarin Edith weemoedig uit het raam naar Basil en zijn vrouw tuurt.

Hoe meer ze graven, hoe meer er wordt blootgelegd, niet alleen van hun archeologische vondsten, maar ook van hun binnenwereld. Maar met de komst van de snobistische Charles Phillips (Ken Stott), die de leiding over het project overneemt wanneer het belang van de vondst aan het licht komt, en zijn team, wordt de aandacht plots verschoven naar de privélevens van deze nieuwe personages.

De onevenwichtige focus op de nevenplots maakt expliciete meditatie mogelijk over de zin van het leven. Rory (Johnny Flynn), de neef van Edith die op het punt staat opgeroepen te worden voor de luchtmacht, fotografeert alles om zo de geschiedenis vast te leggen. Peggy (Lily James), de ondergewaardeerde vrouw van archeoloog Stuart Piggott, stelt zich voor wat er over duizend jaar van haar zal overblijven.

De melodramatische insteek in de laatste akte zorgt voor een goedkoop einde van wat tot dan toe een ingetogen pareltje leek. Sommige dingen, zo bewijst The Dig in zijn drang om dan maar alles bloot te leggen, kunnen misschien beter onontdekt blijven.

The Dig

Regie Simon Stone
Met Ralph Fiennes, Carey Mulligan, Archie Barnes, Johnny Flynn, Lily James
Te zien op Netflix

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden