PlusFilmrecensie

The Death of Antonio Sánchez Lomas: de wonden van het Francoregime genezen niet

Beeld -

Op het eerste gezicht is het Zuid-Spaanse bergdorpje Frigiliana er een als alle andere. Er is een gemeenschapsgevoel onder de bewoners, die allemaal van elkaars leven op de hoogte lijken te zijn. Eén schilderij in het stadhuis – dat een stoet van bont geklede mensen afbeeldt met, helemaal voorop, een lichaam gedrapeerd op een muilezel en omringd door soldaten – verraadt de overblijfselen van het Francotijdperk die nog vlak onder het oppervlak liggen en de inwoners van Frigiliana in twee kampen verdelen.

In 1952, tijdens het dorpsfeest van patroonheilige San Sebastián, werd Antonio Lomas, de laatste Republikeinse rebel, door de Guardia Civil uit zijn huis verjaagd en vermoord. Zijn lichaam werd op een muilezel door de straten geparadeerd.

Samen met een schoolconciërge die het zijn missie heeft gemaakt om deze gebeurtenis bespreekbaar te maken, verbeelden vader en zoon Ramón en Salvador Gieling de laatste uren van Lomas. Het geeft inzicht in de bloedige geschiedenis die Spanje nog altijd in tweeën splijt, maar de impact van het drama wordt verzwakt door een ingewikkelde vertelstijl.

De documentaire bestaat uit vier delen, die niet altijd even goed met elkaar worden verbonden: een voice-over vanuit het perspectief van de vermoorde rebel, de re-enactment van zijn laatste uren, interviews met verschillende hoofdrolspelers en een misplaatste verhaallijn met daarin het mentaal beperkte zoontje van de conciërge, dat een puzzelachtige rol in het proces van vergiffenis wordt toegeschoven.

Soms lijkt het alsof de re-enactment weinig wonden heelt, maar juist meer woede en onbegrip veroorzaakt: het uitbeelden van het wan­gedrag van de Guardia Civil helpt de dorpelingen niet echt om diepere emoties te bereiken, maar stelt ze in staat om een verknipte machtsfantasie uit te beelden. Kritisch perspectief op dit toneelstuk lijkt aan de film te ontbreken.

De interviews met de oude dorpelingen geven het meeste inzicht in de situatie. Tegelijkertijd wordt ook duidelijk waarom de wonden van het Francoregime maar niet genezen. “Je moet een oude wond openmaken om het gif eruit te knijpen, anders geneest hij nooit,” zegt de conciërge over zijn plan om de dood van Lomas na te spelen. Maar dan moeten de dorpsbewoners het er wel over eens worden wat het gif precies is. Nu zijn ze nog verdeeld: sommigen wijzen naar Franco, anderen naar de rebellen. Zo heelt de wond nooit.

The Death of Antonio Sánchez Lomas

Regie Ramón Gieling en Salvador Gieling
Te zien in De Balie, Eye, Het Ketelhuis

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden