Plus Musical

The Book of Mormon is een ware verademing

De met prijzen overladen musical The Book of Mormon staat vanaf donderdagavond een maand in Carré. Deze parel uit Broadway reist met een volwaardige cast de wereld rond.

The Book of Mormon Washington, D.C. November 17, 2017 Photo Credit: Julieta Cervantes kosteloos Beeld Julieta Cervantes

De Oegandese dorpelingen hebben het zwaar. De wrede lokale militaire leider generaal Butt-Fucking Naked terroriseert het dorp, aids heeft al vele slachtoffers gemaakt, er heerst malaria, de regen blijft uit, en meisjes zijn als de dood voor hun besnijdenis, die weinig secuur wordt uitgevoerd. Ondanks alle ellende hebben ze een manier om hun frustraties af te reageren: de handen gaan ten hemel en iedereen schreeuwt ‘Hasa Diga Eebowai.’

Twee keurig gekapte mormonen, die in Afrika de Blijde Boodschap van Christus komen brengen, willen wel meegaan in de lokale traditie en aangezien hun bagage is gestolen, het vliegtuig overvol was en de bus te laat, roepen zij ook enthousiast ‘Hasa Diga Eebowai.’ Totdat zij vragen wat die kreet eigenlijk betekent, en dat blijkt Fuck you, God te zijn.

Het gaat er pittig aan toe in The Book of Mormon. Dat is niet echt een verrassing als je weet dat de muziek en teksten geschreven zijn door Matt Stone en Trey Parker, de makers van de weinig zachtzinnige animatieserie South Park, in samenwerking met Robert Lopez, het brein achter de ook niet echt zoete musical Avenue Q.

Overal een hit

The Book of Mormon opende in 2011 op Broadway en werd overladen met Tony Awards, onder andere voor beste musical, beste libretto, beste regie en beste muziek. Het is een hit in elk land waar de voorstelling neerstrijkt. Inmiddels is de show door bijna elf miljoen mensen wereldwijd bekeken en is al een kleine zeshonderd miljoen dollar binnengehaald. Daar komt nog meer bij nu de musical vanaf vandaag tot en met 27 oktober in Carré staat in de serie Broadway aan de Amstel, met een volwaardige Broadway cast.

In South Park zijn Stone en Parker al eens tekeergegaan tegen de mormonen, oftewel de leden van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, met het hoofdkwartier in Salt Lake City in de Amerikaanse staat Utah. Deze musical is meer dan puberaal schoppen tegen die godsdienst. 

Kevin Clay, die een van de jeugdige mormonen speelt op bekeringsmissie in het Oegandese dorp, zei in een interview: “Als je aanleg hebt om je gekwetst te voelen, dan zal dat zeker lukken met deze voorstelling, want we maken bepaalde aspecten van de godsdienst belachelijk. Maar het verhaal gaat verder dan shockeren om te shockeren. We laten ook zien dat geloof een positieve rol kan spelen binnen een gemeenschap.” Matt Stone noemde de voorstelling zelfs ‘een liefdesbrief voor godsdienst van een atheïst.’

Clay als de arrogante, betweterige Elder Price en Conner Peirson als de stuntelige Elder Cunningham, zijn de wereld in gestuurd om het Boek van de Mormonen te promoten. Dat zou je het derde deel van de Bijbel kunnen noemen met een hoofdrol voor de profeet Joseph Smith die in de negentiende eeuw in de Verenigde Staten een direct lijntje met God zou hebben gehad.

Vanuit de mormoonse kerk is onverwacht ontspannen op de musical gereageerd. In sommige programmaboekjes wordt door de kerk luchtigjes geadverteerd en de nuchterste reactie op de musical was: het boek is beter. Clay, die in zijn ‘uniform’ oogt als een menselijke Ken-pop: “Ik vermoed dat de volgelingen van de islam zich in een vergelijkbare situatie niet zo rustig zouden hebben gehouden.”

Rodgers & Hammerstein

Niet alleen het verhaal, maar ook de muziek en dans van The Book of Mormon zitten knap en opwindend in elkaar. Het is een verrassende verzameling tap, swing, jive, disco, Afrikaanse ritmes, maar er lopen ook lijntjes naar het klassieke Amerikaanse musicalrepertoire van Rodgers & Hammerstein, en soms alles binnen één nummer. 

Sinds The Producers, de musical van Mel Brooks met een bizarre verheerlijking van Hitler, is het Broadway niet meer gelukt om inktzwarte narigheid als babyverkrachting en aids zo zonnig te brengen, waardoor je zowel verward als opgetogen de zaal verlaat. De misère in Afrika wordt misschien wat al te stereotiep gebracht, maar het verhaal schiet nergens door naar neerbuigendheid.

De musical opent met een vrolijk rondo, waarin de mormonen-missionarissen van deur tot deur gaan, het frustratielied Hasa Diga Eebowai is hilarisch, en in Turn it off gaan de makers op een opgewekte manier op de gevoelige toer. Dat lied legt uit hoe mormonen onwelkome gevoelens, zoals homoseksuele neigingen, kunnen verdrijven: zoals je de lichtschakelaar bedient: ‘It’s bad to lie, but it’s also wrong to be gay, so simply… turn it off.’

Tussen de vele ongevaarlijke, risicoloze shows die op Broadway te zien zijn is The Book of Mormon een ware verademing, en wat een mazzel dat deze parel nu gewoon om de hoek te zien is.

The Book of Mormon, Carré, t/m 27/10

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden