Plus Muziekrecensie

The Analogues vertolken Abbey Road levensecht

The Analogues in de legendarische Abbey Road Studio. Beeld Daniel Burdett

In de legendarische Abbey Road Studio in Londen voerden de Nederlandse Analogues de songs van het al even legendarische Beatles-album Abbey Road live uit. Als altijd kwamen ze héél dicht in de buurt van de originelen.

Overal hebben The Analogues opgetreden. Thuis in Amsterdam in Carré, maar net zo makkelijk ook in een uitverkochte Ziggo Dome. In mooie zalen stonden ze ook elders op het vasteland van Europa. En in Liverpool - hoe ver kun je het schoppen als Nederlanders die het repertoire van The Beatles uitvoeren? - speelden ze met groot succes in de Philharmonic Hall.

Die zijn wel wat gewend dus. Maar zie vandaag de koppen van die gasten, die hun jeugd al een tijdje achter zich hebben, strak staan. Je kunt hun nervositeit en stress bijna vastpakken. Neem het ze eens kwalijk. Niet alleen nemen The Analogues vandaag, in aanwezigheid van een zeer select publiek, een live-album op. Ze doen dat ook nog eens in de Abbey Road Studio, in de popmuziek niet minder dan heilige grond.

Op het programma: de songs van het album dat de studio zijn naam bezorgde. Lang heette het opnamecomplex de EMI Studio, maar sinds de in 1969 verschenen een na laatste langspeler van The Beatles spreekt iedereen van de Abbey Road Studio. De Fab Four namen er bijna al hun muziek op, maar bijvoorbeeld ook Pink Floyd was hier kind aan huis. Arthur Rubinstein zat hier achter de vleugel, de muziek van Star Wars werd hier opgenomen en zelf Louis Davids zong hier in de jaren dertig ‘De olieman heeft een Fordje opgedaan’ in de opnamemicrofoon.

De Abbey Road Studio is tegenwoordig een voorname toeristische attractie. Niet dat je er als gewone bezoeker zomaar binnenkomt (de studio is nog volop in bedrijf), maar je kunt je natuurlijk wel laten fotograferen op het beroemdste zebrapad van de wereld, bekend van de iconische hoes van Abbey Road. Op deze ook in Londen tropische zondag staan de toeristen in de rij om zich door vrienden of familieleden de straat overstekend te laten vastleggen.

The Analogues in de legendarische Abbey Road Studio. Beeld Daniel Burdett

Binnen begint iets na tweeën het eerste van drie optredens van The Analogues, de Fab Five volgens de internationale Beatleskenner Mark Lewisohn in zijn inleidende praatje. En daar zoemt en sist het intro van Come Together. Geen aanwezige waarschijnlijk die niet weet hoe de rest van de setlist er uitziet. De vraag is: hoe dicht komen The Analogues in hun live-uitvoering van Abbey Road in de buurt van het origineel? Het antwoord luidt, net als bij eerdere shows van de groep: héél dicht.

In 1966 stopten The Beatles met optreden en werden ze een echte studioband. Het is de missie van The Analogues het latere Beatlesrepertoire alsnog live uit te voeren. En dan liefst ook met precies dezelfde spullen als The Beatles gebruikten. Het leverde de groep een compleet museum aan vintage muziekinstrumenten en geluidspapparatuur op, maar voor de uitvoering van Abbey Road hoefde nagenoeg niets meer te worden aangeschaft. Ze hadden alles al.

Nieuw was indertijd wel dat de Beatles op Abbey Road, dat in zijn complexiteit soms vooruitliep op de rockmuziek van de jaren zeventig, een Moogsynthesizer gebruikten. Een Moog van het type dat George Harrison indertijd aanschafte, is voor The Analogues onbruikbaar: veel en veel te groot en ook moeizaam te programmeren. En dus staat er vandaag op het podium in Studio 1 een eigentijdse Moog. De Beatlesvorsers moeten het voor een keer maar door de vingers zien.

De synthesizer wordt onder meer ingezet in Maxwell’s Silver Hammer. In het nummer van Paul McCartney, door John Lennon afgedaan als ‘opoemuziek’, wordt verder ook een ouderwets aambeeld met een hamer beslagen. Helemaal Lennon, die tijdens de opnames een bed voor zijn echtgenote Yoko Ono in de studio liet plaatsen, is later de song I Want You: een echte bluesrocksong met ook in de versie van The Analogues geweldig gitaarwerk.

Normaalgesproken krijg je er tijdens een optreden van The Analogues een heleboel fijne Beatles-anekdotes bij. Bij deze speciale gelegenheid blijven ze achterwege. Wel maakt allesbespeler Bart van Poppel halverwege de grap dat ze de plaat even omdraaien. Die kant twee van Abbey Road bevat het langste nummer dat The Beatles opnamen: een meer dan een kwartier durende medley (suite wordt ook wel gezegd) die muzikaal echt alle kanten opvliegt. Bijna nog triomfantelijker dan op de plaat klinkt bij The Analogues het slot daarvan. Zing nu allen mee: ‘And in the end, the love you take is equal to the love you make.’

Voor de toegift wordt het publiek verzocht zich van Studio 1 te verplaatsen naar de kleinere Studio 2, waar The Beatles het meest werkten. Vanuit de controlekamer waar producer George Martin vroeger zat, komen The Analogues de trap af. De zenuwen zijn er af en met grote grijnzen op het gezicht spelen ze onder meer I Call Your Name, helemaal uit de begintijd van The Beatles. In zijn dankwoord blijft drummer en Analogues-bedenker Fred Gehring in stijl. Net als John Lennon na afloop van het Beatlesoptreden op het dak van hun platenschappij in 1969 zegt hij: “Ik hoop dat we de auditie hebben gehaald.”

Komend najaar gaan The Analogues toeren met Abbey Road.

The Analogues in de legendarische Abbey Road Studio. Beeld Daniel Burdett
The Analogues in de legendarische Abbey Road Studio. Beeld Daniel Burdett
The Analogues in de legendarische Abbey Road Studio. Beeld Daniel Burdett
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden