Tess Gerritsen: ‘Ik ben op de leeftijd gekomen dat ik schrijf wat ik wil schrijven.’

Plus Interview

Tess Gerritsen over haar nieuwe boek: ‘Seks met een geest, heel spannend’

Tess Gerritsen: ‘Ik ben op de leeftijd gekomen dat ik schrijf wat ik wil schrijven.’ Beeld Jan Reinier van der Vliet

Geen gruwelijke lijken in de nieuwe Tess Gerritsen. De Amerikaanse thrillerauteur heeft zich met Schaduw van de nacht uitgeleefd in een spookverhaal met een vleugje Fifty Shades.

 Ze wilde iets anders, en ze wilde ook best een beetje choqueren, lacht Tess Gerritsen (66) als ze het heeft over haar nieuwe boek Schaduw van de Nacht. In de categorie thrillerauteurs is zij er, met haar medische achtergrond, een van de bloedigste details en de gruwelijkste uitwassen. Maar ze had het na twaalf boeken even gehad met haar speurdersduo, rechercheur Jane Rizzoli en medisch onderzoeker Maura Isles. “Ik snap nu heel goed waarom Conan Doyle Sherlock Holmes dood wilde laten gaan.”

Dus schreef ze, puur voor eigen genoegen, een gothic novel waarvan de beginzin is ontleend aan Rebecca van Daphne du Maurier. Een kookboekenauteur met een schuldcomplex en een drankprobleem trekt zich terug in een huis in een afgelegen kustdorp van Maine, dat de met zijn schip bij Kaap de Goede Hoop vergane kapitein Jackson Brodie in 1861 heeft laten bouwen. Een spookhuis, zoals er meer van zijn in de staat Maine waar Gerritsen woont; ze heeft er met haar zoon, filmmaker Josh Gerritsen, een aantal minidocumentaires over gemaakt onder de titel Haunted Maine. In Brodie’s Watch, het huis in haar boek, materialiseert de geest van de kapitein in dermate lijfelijke vorm dat de nieuwe bewoonster zich seksueel aan hem onderwerpt.

U heeft vast veel plezier beleefd bij het schrijven?

“Ja, enorm! Ik hield vroeger erg van gothic novels, die altijd drie ingrediënten bevatten: 1 – een onschuldige jonge vrouw, 2 – een huis waarmee iets aan de hand is, en 3 – de knappe, duistere held. Denk aan Mr. Rochester uit Jane Eyre, Maximilian de Winter uit Rebecca. Alleen is mijn jonge vrouw niet zo onschuldig; en bestaat mijn held wel of niet. Ziet en voelt ze hem of is het verbeelding? 35 jaar geleden heb ik geprobeerd een toneelstuk te schrijven over een romance met een geest. Dat idee heb ik uit de la gehaald. Seks met een geest, heel spannend vind ik.”

Let’s talk about ghost sex, inderdaad. U begeeft zich op het vlak van bondage en overheersing à la Fifty Shades of Grey.

“Met een zeevarende kapitein en een spookhuis kom je niet uit op vanilleseks, toch? Je kunt ver gaan met een geest, die is de perfecte minnaar: hij bewaart al je geheimen, je krijgt er geen seksueel overdraagbare aandoeningen van én je hoeft geen echte man om je heen te hebben.”

U refereert in het boek ook aan de serie Murder she wrote met Angela Lansbury. Het dorpje waar zij als Jessica Fletcher in rondspeurde was het fictieve Cabot Cove in Maine, het dorp in uw boek heet Tucker Cove.

“Ik ben de Angela Lansbury van mijn tijd! Ik woon zelf in zo’n huis in een dorpje in Maine, het uitzicht op de stranden en de zee is het uitzicht uit mijn werkkamer. Veel van die grote oude huizen aan de kust zijn nu hotels en bed & breakfasts. Het ware huizen met grandeur, de rijkdom kwam van zee.”

Er wordt ook heel wat afgekookt. Hoofdpersoon Ava werkt aan een boek met gerechten uit New England: varkersvleespastei, hertenvlees, gezouten kabeljauw, krab, veel krab.

“Ik kom uit een kokende familie. Mijn vader runde een Chinees seafoodrestaurant, ik zag hem nooit. Als hij niet aan het inkopen was, stond hij te koken. Mijn boek is sensueel – en dan bedoel ik meer dan die seks. Je voelt de stoom, het fijnsnijden van de groente, hoort het sissen, proeft de smaken – al je zintuigen zijn in actie als je kookt. Ik heb alle recepten ook zelf gemaakt. Ook de risotto waarmee Ava zich troost – roeren, roeren, roeren. ”

Hoe zijn de reacties op het boek?

“Gemengd. Ik heb betere recensies gekregen dan ooit, maar de lezers van Rizzoli & Isles weten niet goed wat ze hiermee moeten. Is die geest echt of niet? Dat willen mijn lezers niet, die willen heldere antwoorden: dit is de moordenaar, hij heeft het gedaan! En in de VS vallen ze ook over de seks – terwijl Fifty Shades zo goed heeft verkocht. Maar ik ben op de leeftijd gekomen dat ik schrijf wat ik wil schrijven.” Klaterlach: “Het is toch vreemd: mijn thrillers kunnen de lezers niet bloedig genoeg zijn – maar vrouwelijke lichaamssappen, daar kunnen ze niet tegen!”

Tess Gerritsen, Schaduw van de nacht (The Shape of Night), vertaald door Y.J.F.G. Klaasse-De Swart, The House of Books, €21,99. 287 blz.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden