Plus

Te zien in Eye: Afstudeerwerk van piepjonge beloftes

In het afstudeerwerk van de Filmacademie, gemaakt door prille twintigers, draait het veelal om prille twintigers.

Beeld uit Sirene

'Bij de Nederlandse Filmacademie ontbreekt het zelden aan passie. Je hoort en ziet het overal,' schrijft directeur Bart Römer in de catalogus van Lichting 2017, alsof het iets heel uitzonderlijks is. 'Film, documentaire, fictie als hulpmiddel om de non-fictie van het bestaan hanteerbaar te houden,' gaat Römer verder. 'Het besef dat het vertellen van verhalen voor een samenleving zeer noodzakelijk is. Ook dat is passie.'

Bij de presentatie in Eye roemde Römer zijn studenten niet alleen vanwege hun passie, maar ook omdat ze hun eigen onzekerheid tonen en ze zichzelf ter discussie durven te stellen, zonder te vervallen in ijdeltuiterig gedrag.

Het is echter maar de vraag of de studenten zichzelf bewust ter discussie stellen, of dat hun belevingswereld nu eenmaal niet groter is. Alle passie kan niet verhullen dat veel afstudeerfilms, en dan vooral de documentaires, pril en immatuur ogen. Heel vreemd is dat overigens niet; een groot aantal van de pas-gediplomeerden is nog piepjong, zoals bijna alle leerlingen aan hbo's.

Hersentumor
Lichting 2017 bestaat uit 76 studenten, die afstuderen in uiteenlopende richtingen, van regie en productie, camera en montage, tot production design en immersive media/visual effects. Zij doen dat met zes dramaproducties, vijf documentaires, negen commercials, een trailer en - een noviteit - een VR-project: Split Second.

Daarin belandt de kijker diep in de nacht achter het stuur van een personenauto, in een hevige sneeuwbui op weg naar huis. Wat er gaat gebeuren laat zich raden, het verhaaltje is niet het beste onderdeel van het project, maar Split second is een aardige voorbode van wat de nieuwe technologie zoal vermag.

De muziek in Split Second is van The Naked Sweat Drips, een psychedelische rockband waarin documentairestudent Winand Derks van de Ven gitaar speelt.

Voor zijn afstuderen wilde hij een documentaire maken over zijn bandje; over de muziek, over de vriendschap tussen de bandleden en met name over de tweede gitarist, de getalenteerde, pas 23-jarige Kristian Strik, die eerder met succes was geopereerd aan een hersentumor.

Tijdens de opnamen kreeg Strik echter te horen dat zijn hersentumor agressiever is dan vooraf werd gedacht; hij moet opnieuw worden geopereerd.

Humor en troost
De onheilstijding had het einde van het project kunnen betekenen of een loodzware film kunnen opleveren; maar Kristians Prelude is weliswaar een intense, maar ook een humor- en troostrijke documentaire geworden.

Kristian lijkt zich in eerste instantie vooral druk te maken omdat zijn lange haar zal uitvallen. Verbazingwekkend snel komt het besef dat hij gewoon wat meer haast moet maken dan de meeste mensen om alles uit het leven te halen.

Beeld uit Aimée

Ook in de betere fictieproducties staan prille twintigers centraal. In Bloed Kruipt van Laras Reinstar, bijvoorbeeld, draait het om een monomane kickbokser (een geweldige, zeer fysieke rol van Milou van Duijnhoven); in Zalig Zijn de Onwetenden van Muck van Empel om de assistente van een messenwerper, wier leven uit het lood raakt door de toenemende stroom berichten over aanslagen en andere terreur (mooi, gevoelig gespeeld door Hannah Boer).

In de fraaie karakterschets Aimée van regisseur Daan Groot ziet de jonge medicijnenstudente Tessa (een prachtrol van Beaudil Elzenga, pas afgestudeerd aan de Amsterdamse Toneel- en Kleinkunst Academie) seks als substituut voor intimiteit. Na de zoveelste ruzie met haar onvermogende moeder gaat Tessa als callgirl werken; ze vernoemt zich naar het luchtje Aimée, dat ze had gekocht als kerstcadeautje voor haar moeder.

Een regelrechte openbaring
In de allerbeste film van lichting 2017, het delicate kleinood Sirene van Zara Dwinger naar een scenario van Randy Oost, draait het om een prachtig puberjoch dat eigenlijk een meisje is. De 15-jarige Kay leeft een jongensleven; met zijn boerenpummelvrienden hangt hij rond op de motorcrossbaan, maar diep van binnen knaagt er iets. Nadat hij op een dag op een aangemeerd binnenvaartschip de mooie Melody ziet zitten, raakt hij meer en meer verstrikt in zijn eigen verwarring.

Olivia Lonsdale is goed gecast als de sirene die Kay verleidt zichzelf te zijn. Thor Brau, eerder te zien in de jeugdfilms Het Geheim, Rabarber en De Boskampi's, is een regelrechte openbaring.

Hun subtiele spel maakt Sirene tot een prachtig coming-of-agefilmpje, waarin Dwinger veel onuitgesproken durft te laten. Misschien speelt het ook mee dat Dwinger net wat meer bagage heeft dan veel medestudenten; voordat ze naar de Filmacademie ging, maakte ze een reis door Azië, deed ze al een halve studie culturele antropologie en werkte ze twee jaar voor het online-magazine Hard//Hoofd.

In het eerste jaar maakte zij met Muck van Empel al een speelfilm, sindsdien regisseerde Dwinger meerdere korte films, waaronder de coming-of-ageproductie LIV, geselecteerd voor het festival Go Short. Daar zal het voor Dwinger vast niet bij blijven.

Alle eindexamenfilms zijn t/m 1 juli te zien in Eye.

Prijzenregen

Traditiegetrouw zijn er maandag, aan het slot van de dag voor pers en relaties van de Filmacademie, weer vijf prijzen uitgereikt.

- KNF Prijs voor Beste Filmacademieproductie: Sirene van Zara Dwinger;

- Topkapi Films Fictieprijs: Aimée van Daan Groot;

- VPRO Documentaire Prijs: Een onvergetelijk afscheid van Cláudio d'Oliveira Marquez;

- AvroTros Scenario Prijs: Randy Oost voor Sirene;

- Camalot Commercial Award: Herman van den Bosch voor Consequences.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden