PlusTv vooraf

Taxichauffeurs over de hele wereld rijden rond met pijn in hun buik

Door de coronacrisis valt er over de hele wereld er geen droog brood meer te verdienen als taxichauffeur. VPRO Tegenlicht stapte op vijf con­tinenten in een taxi en reed mee door verlaten steden. ‘Ik faal. Ik faal. Ik faal.’

Afgeplakt of niet, als taxichauffeur ben je kwetsbaarBeeld VPRO

Altijd eerst je schoenen poetsen, zo heeft taxichauffeur Adrie Touw (57) het geleerd. De Amsterdammer kon vorige maand nog vijf gezinnen te eten geven met de ritten die hij binnenharkte. Als hij er te veel had, en dat had hij aan de lopende band, dan kon hij het klusje doorschuiven naar collega’s met wie werd samengewerkt.

Maar sinds corona is dat allemaal verleden tijd: de taximarkt is ingestort, geen hond meer die zich meldt voor een ritje. Touw, rijdend over het Damrak, de Dam: “Het is helemaal dood.” En daarom pakt hij nu zo veel mogelijk ritten zelf, om in elk geval zijn eigen maandelijkse rekeningen zo goed en zo kwaad als dat gaat te kunnen betalen.

Op elkaar zitten

Met angst en beven, dat wel. Want in de 1,5 metereconomie zit geen mens voor zijn lol 80 centimeter naast iemand die hij niet kent. Die soms hoest en misschien wel het Virus door die krappe, afgesloten ruimte sprayt. Touw over een klusje, later die dag: “Wíl je wel met drie man in een taxi zitten? Maar ja, die inkomsten kunnen me aan het eind van de maand redden, daarmee kan ik dan misschien dat boterhammetje kopen.”

Touw een is van de zeven chauffeurs die werden gevolgd door VPRO Tegenlicht. Het programma stapte in de eerste week van april in bij chauffeurs in Amsterdam, Tel Aviv, New York, Wuhan, Kisumu (Kenia), Rio de Janeiro en Teheran. Want in Amsterdam mag de taxibranche volledig op zijn gat liggen, elders is het niet veel beter. In veel gevallen is het zelfs slechter.

Neem de Keniaan Alexander Omondi Omach die dag in, dag uit rondrijdt door Kisumu en in de uitzending drie klanten tegelijk vervoert in zijn kleine autootje. Een van de passagiers is ziek, je wordt er benauwd van als je ze op elkaar ziet zitten. Via de camera, die is bevestigd op het dashboard, is te zien hoe Omach met zijn lippen stijf op elkaar door de drukke straten van de havenstad stuurt. Na de rit laat hij de boel reinigen, door een schoonmaker die dat allemaal met zijn blote handen doet.

Taxi als huis

Ook het verhaal van Josh Jimenez uit New York is heftig. De dakloze alleenstaande vader heeft niets anders dan zijn auto: hij verdient er zijn geld mee, maar het is ook zijn huis, ’s nachts slaapt hij erin. Terwijl hij met een lege wagen over een surrealistisch uitgestorven Times Square rijdt, vertelt hij hoe hard de coronacrisis hem raakt. “New York, de stad die nooit slaapt, maar iedereen lijkt te slapen.” En: “Ik ben bang dat ik alles ga kwijtraken, dat ik mijn auto niet meer kan betalen. Ik faal. Ik faal. Ik faal.”

Het is een boeiende uitzending, die laat zien hoe taxichauffeurs over de hele wereld rondrijden met pijn in hun buik. Amsterdammer Touw heeft het slecht, zijn bedrijf gaat naar de haaien. Maar, zegt hij zelf: “Onze voorzieningen hier in Nederland zijn beter, daar mogen we heel erg blij mee zijn.”

Wat te denken van zijn ­Chinese collega in Wuhan, die al maanden niets anders doet dan zorgpersoneel van en naar hun werk rijden: zijn vrouw is verpleegkundige in een corona­ziekenhuis, hij heeft zijn eigen kinderen al sinds 18 december niet meer gezien.

De uitzending is op zondag 19 april vanaf 22.15 uur te zien op NPO2.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden