PlusInterview

Sven Kockelmann: ‘Ik geloof dat iedereen inmiddels wel weet dat ik best aardig kan interviewen’

Sven Kockelman:  Beeld Clemens Rikken/Hollandse Hoogte
Sven Kockelman:Beeld Clemens Rikken/Hollandse Hoogte

Aanvankelijk was hij ‘niet likeable’ genoeg voor de dagelijkse talkshow Op1. Inmiddels is Sven Kockelmann samen met Fidan Ekiz een van de vaste presentatieduo’s. ‘Ik werd slachtoffer van het beeld dat ik van mezelf had gecreëerd: dat van de altijd maar confronterende interviewer.’

Dennis Jansen

Hoe Sven Kockelmann (52) zich ontspant? De interviewer, die erom bekendstaat zijn vragen pijlsnel op zijn geïnterviewden af te vuren, komt al even rap met een antwoord. “Koken, mijn grote hobby. Lang in de keuken staan, gerechten laten pruttelen, iets moois maken. Of dat nu een eend is, een kip of een vegetarische schotel. Alles met verse producten. Ik kook nooit uit een pakje. In huize Kockelmann geen kant-en-klare- maaltijden.”

Veel tijd voor een royale steak au poivre had hij de laatste maanden niet. De journalist baarde opzien met zijn overstap van KRO-NCRV, waar hij 28 jaar werkte, naar WNL. Hij kon zijn dagelijkse radioprogramma Sven op 1 meenemen. Ook belangrijk: hij gaat, samen met Fidan Ekiz, meedraaien in Op1, de talkshow op NPO1. Sterker: hij is al begonnen.

Hoe moeilijk was de keuze om over te stappen?

“Dat was best iets om over na te denken. Het is niet zo gemakkelijk als je al ergens meer dan je halve leven werkt. KRO-NCRV was bijna familie geworden. Die omroep is altijd een warme jas geweest. Uiteindelijk wonnen de ambities en de kansen het van de loyaliteit. Het werd misschien ook tijd voor een nieuwe jas, maar ik heb er emotioneel wel mee geworsteld.”

Hoe ziet dat emotionele worstelen eruit?

“Veel nadenken, veel praten, met mijn vrouw en ook ’s nachts, nou ja, wakker liggen is misschien overdreven, maar toch liggen denken, ja. Elke keer kwam ik tot dezelfde conclusie. Hoe dierbaar KRO-NCRV mij ook is, mijn persoonlijke carrièrebelangen liepen niet meer parallel met de belangen van de KRO-NCRV. Dat is een brede omroep. Met drama, human interest, amusement, maatschappelijke thema’s. Toen ik binnenkwam was de actualiteitenrubriek Brandpunt heilig. Zeg maar de stam van de boom. Inmiddels is er veel veranderd. WNL steekt juist al zijn zendtijd in journalistieke programmering. Hier kan ik op beide podia zijn: een dagelijks radioprogramma op Radio 1 en Op1 op televisie.’

Sven Kockelmann, begonnen bij de Vara en via de Ikon in 1993 bij KRO-NCRV gekomen, was jaren redacteur, verslaggever en presentator van onder meer Netwerk en Goedemorgen Nederland. In de kijker speelde hij zich met Het gesprek en vooral Oog in oog, een televisieprogramma waarin hij gasten op eigen wijze interviewde. Nog altijd wordt hij gezien als dé specialist in de bijna uitgestorven vorm van journalistiek: het scherpe, confronterende één-op-ééninterview.

Kockelmann ging naar de School voor Journalistiek in Utrecht en werkte intussen op de sportredactie van de Maarssense Omroep Stichting, het lokale radiostation van Maarssen. “Daar liepen allemaal leerlingen van de School voor Journalistiek rond. Altijd op zoek naar nieuwtjes. Een uitstekende leerschool. Er was altijd wel ergens gelazer bij een sportclub. Een bestuurscrisis of een trainer die werd ontslagen. Dan ging ik daarnaartoe of belde ik op.”

Koos Postema, Willem Ruis en Mart Smeets waren zijn voorbeelden. “Dat wilde ik ook. Koos Postema kwam uit de actualiteitenhoek en deed samen met Willem Ruis Langs de Lijn en Mart was dé sportman op televisie. Persoonlijkheden. Daar voelde ik me toe aangetrokken. Een beetje kleur op de wangen heb ik altijd fijn gevonden.”

Bent u dat zelf ook, een persoonlijkheid?

“Dat moeten anderen uitmaken, maar ik geloof niet dat mensen mij rekenen tot de grijstinten.”

Aan uw kleding ligt het niet.

“Op de School voor Journalistiek werd het mij ingepeperd: als je ooit iets wil betekenen, moet je op z’n minst in een versleten spijkerbroek rondlopen en zware shag roken. Vond ik onzin. Woodward en Bernstein liepen in Washington ook in pak. Britse journalisten idem dito. Wat is er verkeerd aan je netjes te presenteren?”

In al zijn interviews noemt hij twee leermeesters: Paul Witteman en Fons de Poel. “Bij Paul liep ik stage. Hij zette me op de rit van het interview. Fons leerde me televisie te maken op journalistieke wijze. Hij nam me mee in die ouderwetse Brandpunt-traditie. Kritisch op de macht. Vlerkerig. Vensters open naar de buitenwereld. Iets teweeg willen brengen.’

De Poel beloofde van Kockelmann ‘de meest gevreesde interviewer van Nederland te maken’. Kockelmann deed zijn best die woorden waar te maken.

Heeft u nog steeds zo’n scoringsdrift?

“Dat kun je ook negatief definiëren, want ik hou niet van onder de gordel. Ik wil onderscheidend zijn, een spannend gesprek hebben of nieuws maken. Met Sven op 1 ga ik elke keer voor een goede uitzending. Dat lukt natuurlijk niet altijd. Overigens is het niet meer zo dat als het een keertje wat minder gaat, ik bloedchagrijnig rondloop. Ik doe dit alweer een tijdje, ik geloof dat iedereen inmiddels wel weet dat ik best aardig kan interviewen.”

Lang leek zijn imago hem in de weg te zitten voor het presenteren van een talkshow. “Ik werd slachtoffer van het beeld dat ik van mezelf had gecreëerd: dat van de altijd maar confronterende interviewer. Inmiddels is dat beeld over mij wel wat veranderd, geloof ik.”

Met dank aan Eva Jinek.

“Dat heeft zeker geholpen. Zij bood mij de kans aan te schuiven in haar talkshow. Ik zat daar als duider en verteller terwijl mensen me altijd zagen als de journalistieke scherprechter met wie een persoonlijk gesprek niet te voeren was.”

En u mocht toch Op1 presenteren, op de zondagen richting de verkiezingen. De kritieken waren lovend.

“Ik heb ze gelezen. Dat heeft ongetwijfeld een bijdrage geleverd aan de beeldvorming.”

Mensen vinden u ineens sympathiek?

“Ik ben wie ik ben. Iedereen kende mij vanwege dat scherpe interview, dat doe ik nog steeds, maar ik ben meer dan dat.”

Sven op 1, elke werkdag om 11.30 uur, NPO Radio 1.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden