PlusTen slotte

‘Supergroupie’ Cynthia Albritton (1947-2022) vereeuwigde de stijve lul van menig rockster

Cynthia 'Plaster Caster' Albritton. Beeld Mick Hutson/Redferns
Cynthia 'Plaster Caster' Albritton.Beeld Mick Hutson/Redferns

Uit feministische hoek klonk kritiek, maar sympathisanten zagen in het kunstproject van Cynthia Albritton juist een feministisch statement: na orale bevrediging van een mannelijke rockster maakte zij van zijn stijve lid een gipsen beeld.

Erik Voermans

Ze was jong, ze was verlegen, ze was geil (haar eigen woorden) en ze hield van muziek. Daarom waren stijve lullen van bewonderde rocksterren het eerste waar Cynthia Albritton aan dacht toen haar docent tijdens art class aan de universiteit van Illinois in Chicago voorstelde iets te maken met ‘afgietsels die hun vorm behielden’.

Het waren de late jaren zestig, de tijd van de hippies en de vrije moraal, en het plan dat Albritton ontwikkelde werd in de rockwereld als snel stof die de verbeelding prikkelde. Na twee testrondes op medestudenten haalde ze in 1968 met Jimi Hendrix haar eerste grote trofee binnen.

Gewapend met een koffertje met de tekst Plaster Casters of Chicago, en daarin de benodigde attributen, begaf ze zich na een concert van Hendrix backstage, stimuleerde langs orale weg het mannelijk lid van de gitarist en liet hem vervolgens een emmer met alginaatrubber penetreren. Daarna gooide ze, na terugtrekking van het lid in verslapte staat, gips in de ruimte die was ontstaan, en voilà, het eerste afgietsel van een erecte rockpenis was een feit.

Daarna zouden nog vele muzikanten volgen, van Noel Redding (bassist van The Jimi Hendrix Experience), zanger Eric Burdon van The Animals, drummer Aynsley Dunbar, MC5-oprichter Wayne Kramer en Ricky Fataar van The Beach Boys.

Tentoonstelling van gipsen erecties

Zo werd Cynthia Plaster Caster (haar werkelijke achternaam Albritton maakte ze pas in de jaren negentig bekend) beroemd, zeker nadat Frank Zappa, die de lol wel inzag van haar groeiende collectie, haar verhuizing naar Los Angeles bekostigde, waar het hart van de groupiescene lag. Hij wilde ook de eerste tentoonstelling van de gipsen erecties organiseren, maar dat plan kwam nooit van de grond.

Toen er bij Albritton een inbraakpoging werd gedaan, ontfermde Zappa’s manager Herb Cohen zich over de peniscollectie. Er was een gang naar de rechter voor nodig om haar verzameling terug te krijgen, in 1991 pas.

In 1977 werd haar werk vereeuwigd door rockgroep Kiss in hun nummer Plaster Caster, hoewel geen der leden van de band zich ooit genitaal liet vereeuwigen.

Vanuit feministische kring kwam protest op de kunst van Albritton, al wezen sympathisanten erop dat je in haar werk ook een feministisch statement kon zien, met de vrouw als dominante partij, waarbij de man wordt gereduceerd tot een lichaamsdeel.

In 2000 kreeg ze eindelijk de tentoonstelling waar ze al zo lang op wachtte, in New York. Een jaar later werd de documentaire Plaster Caster: The Rock & Roll Adventures of a Super-Groupie gemaakt. Dat jaar besloot ze zich op vrouwenborsten te gaan concentreren.

Vorige week is Cynthia Plaster Caster overleden. Ze was 74.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden