PlusDe erelijst

Super Trouper van Abba is melancholisch scheidingsalbum

In deze rubriek bespreekt de muziekredactie van Het Parool een klassieker uit de geschiedenis van pop, jazz of klassieke muziek, die het – zeker in deze tijden van thuisblijven - waard is opnieuw te beluisteren. Deze keer: Super Trouper van Abba.

Super Trouper, het zevende album van Abba, verscheen in het najaar van 1980.Beeld -

Deze week in 1980 verscheen het zevende en op een na laatste studioalbum van Abba. Het 40-jarig jubileum wordt opgeluisterd met het verschijnen van verschillende boxjes met vinyl-singles.

Hoogste positie in de hitlijsten: 1 in Nederland en Groot-Brittannië en 17 in de Verenigde Staten.

Terug in de tijd: waar Rumours van Fleetwood Mac nog altijd als het ultieme echtscheidingsalbum van de popmuziek wordt gezien, is Super Trouper van Abba op z’n minst een goede tweede. Benny Andersson en Anni-Frid Lyngstad zouden drie weken na het uitkomen van het album hun scheidingspapieren tekenen. Björn Ulvaeus en Agnetha Fältskog gingen een jaar eerder uit elkaar, precies in de periode dat de liedjes voor Super Trouper hun eerste vorm kregen.

Dat The Winners Takes it All, het droevige requiem van een relatie, over hen gaat, hebben de twee altijd ontkend. Hun huwelijk kende geen winnaars of verliezers, stelden ze.

Op Super Trouper staat ook nog het nostalgische Our Last Summer, dat eveneens over een oude liefde gaat. Volgens Ulvaeus was een korte romance die hij als tiener in Parijs beleefde de inspiratie voor het nummer geweest.

Hoe het ook zij: de invloed van de twee geïmplodeerde huwelijken liet zich onherroepelijk gelden in Abba’s muziek. Die was aanvankelijk gemaakt volgens de gedachte dat popmuziek vooral opgewekt en levenslustig moest zijn, maar naarmate de melancholie Abba’s muziek binnensloop kreeg die een diepere laag.

Waarom nu herbeluisteren? Abba glorieerde meer in zijn afzonderlijke singles dan als architect van uitgebalanceerde albums. En zeker niet alle songs van Super Trouper zijn aan de tand des tijds ontsnapt (Elaine, Me and I en On and On and On gaan enigszins gebukt onder de gedateerde productie), maar het album bevat enkele hoogtepunten uit Abba’s oeuvre. Uiteraard zijn er die twee gebrokenhartensongs, die uitblinken in het effectief verwoorden van ’s werelds meest bezongen emotie.

Blijvend indrukwekkend is de titeltrack die als muzikaal argument geldt waarom het Zweedse kwartet na 1980 geen concerttournees meer ondernam. En dan is er de nog altijd prachtig troostrijke song die ons over een kleine twee maanden hopelijk zal verlossen van het donkere jaar 2020: Happy New Year.

Verder luisteren? De popperfectie van Abba vond zijn weg naar het werk van veel navolgers. Voor wie de Abbacatalogus al uit zijn hoofd kent, is op de volgende albums de Abba-invloed hoorbaar: Wham! – Fantastic (1983), Roxette – Look Sharp! (1988), Ace of Base – The Sign (1993), Belinda Carlisle – A Woman and a Man (1996), Cher – Believe (1998) en Madonna – Confessions on a Dance Floor (2005).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden