Plus Film

Stupid Young Heart gaat over zwangerschap en extreemrechts

Stupid Young Heart van Selma Vilhunen (43) is een tienerdrama rond een zwangerschap, maar gaat ook over oplaaiende extreemrechtse sentimenten. ‘We wilden dat de film actueel zou zijn.’ 

Het knettert in de jeugdige film Stupid Young Heart. Beeld Uwa Iduozee / Nordisk Film

Soms kan het vermengen van twee dingen die zeer bekend zijn iets opleveren wat toch nieuw aanvoelt. Zie bijvoorbeeld Stupid Young Heart, de tweede speelfilm van de Finse regisseur Selma Vilhunen. Die vertelt een bekend verhaal over twee tieners die per ongeluk zwanger worden, en plaatst dat tegen de eveneens bekende achtergrond van groeiende extreemrechtse onrust. Juist in de botsing van die twee op zichzelf niet heel verrassende lijnen knettert de energie van deze jeugdige film.

Gevraagd naar de oorsprong van die ongebruikelijke combinatie, verwijst Vilhunen afgelopen februari op het filmfestival van Berlijn naar haar scenarist Kirsikka Saari.

“Toen zij zestien was, maakte ze zelf de zwangerschap van haar beste vriendin van dichtbij mee; ze is zelfs de peetmoeder van dat kind. Al zolang ze schrijfster is, wil ze daar iets mee doen. Tienerzwangerschappen worden in films en realityseries vooral afgeschilderd als een probleem, maar zij herinnert zich de zwangerschap van haar vriendin juist als een heel gelukkige periode voor iedereen. Dat kind is inmiddels advocaat, dus het is goed afgelopen.”

Onenightstand

Uiteindelijk was het juist de koppeling met de ook in Finland oplaaiende extreemrechtse sentimenten die dat verhaal tot leven bracht, vertelt Vilhunen. “Toen Kirsikka een keer bij de kapper zat, vertelde die dat ze bij de bevalling van een vriendin van haar was. In de wachtkamer van het ziekenhuis ontmoette ze een jongen van vijftien, een skinhead die vader ging worden, en die daar vol vertrouwen over sprak. Dat verhaal bracht alle elementen waar we een film over wilden maken bij elkaar.”

Stupid Young Heart draait om de populaire danseres Kiira (Rosa Honkonen) en de slungelige outsider Lenni (Jere Ristseppä). De achtergronden van de jonge acteurs werken door in de rollen die ze spelen, legt Vilhunen uit. “Jere had nog nooit geacteerd; hij is een beetje als Lenni, een jongen van de straat. Rosa daarentegen acteert al sinds haar tiende en is heel gedreven en serieus.”

Lenni is vijftien, Kiira zestien, maar na wat bedoeld was als een onenightstand zitten de twee ineens met volwassen verantwoordelijkheden aan elkaar vast. Vilhunen maakt slim duidelijk hoe deze twee jonge mensen, die in totaal verschillende kringen verkeren, toch naar elkaar toe trekken. Beiden groeiden op zonder hun vader, en werden opgevoed door alleenstaande moeders die maar met moeite de eindjes aan elkaar knoopten. Ze kampen dus met dezelfde problemen, al gaan ze er zeer verschillend mee om.

Geen karikaturen

Dat wordt verder op scherp gezet door de zwangerschap. Waar Kiira haar heil zoekt in verantwoordelijkheid, en haar moeder wil bewijzen dat zij het wél allemaal zelf kan rooien, trekt Lenni naar een surrogaat-vaderfiguur: zijn kickboksleraar Janne (Ville Haapasalo), tevens de leider van een lokale rechts-extremistische groepering.

Bij het creëren van die wereld was Vilhunen zich er terdege van bewust hoe nauw dat zou luisteren. “We wisten dat er van alles kon veranderen; het duurt nu eenmaal een flinke tijd om een film te maken. Dus we wilden dat de film actueel zou zijn, maar hij moest ook een zekere tijdloosheid hebben. Daarvoor moesten we de kern van dit fenomeen zien te vinden, in plaats van ons vast te bijten in specifieke bewegingen of politici. Het risico daarvan is natuurlijk dat het té algemeen wordt. We hebben er daarom hard aan gewerkt om de personages zo echt mogelijk te maken, geen eendimensionale karikaturen.”

Dat is haar behoorlijk goed gelukt; niet alleen voor de ­extreemrechtse personages, maar ook voor de springerige tienerwereld van Lenni en Kiira. Des te pijnlijker is het dat juist de schaarse niet-witte personages, de slachtoffers van de haat van Janne en zijn vrienden, er in het scenario wat bekaaid van afkomen.  

Selma Vilhunen Beeld Getty Images
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden