PlusDe erelijst

Stravinsky’s Sacre: nog steeds even nieuw en opwindend als 107 jaar geleden

In deze rubriek bespreekt de muziekredactie van Het Parool een klassieker uit de geschiedenis van pop, jazz of klassieke muziek die het – zeker in deze tijden van thuisblijven – waard is opnieuw te beluisteren. Deze keer: Le sacre du printemps van Igor Stravinsky.

Le sacre du printemps van Igor Stravinsky.Beeld -

Op 29 mei 1913 ging een stuk in première dat de loop van de muziekgeschiedenis zou veranderen. Van dat stuk, Le sacre du printemps van Igor Stravinsky, zijn in de loop van nu 107 jaar honderden opnamen verschenen. Alleen al van het Concertgebouworkest bestaan er zes (Van Beinum, Colin Davis, Solti, Jansons, Mehta, Gatti), op de voet gevolgd door het Philadelphia Orchestra (Stokowski tweemaal, Ormandy, Muti, Nézet-Séguin) en het Philharmonia Orchestra (Markevitch tweemaal, Frühbeck de Burgos, Salonen, Craft), met beide vijf. Pierre Monteux nam de Sacre zes keer op. Stravinsky zelf dirigeerde drie keer een plaatopname.

Terug in de tijd 

Op de beruchte en zeer veel beschreven première-avond in 1913 leidde Monteux in het Théâtre des Champs-Elysées het Orchestre Symphonique de Paris. In 1929 maakte hij met dat orkest de allereerste plaatopname van de Sacre. Daar waren vier schellakschijven voor nodig. Stravinsky maakte later dat jaar ook nog een opname, met het Walther Straram Concerts Orchestra. Het zou nog wel even duren voordat registraties een beetje in de buurt kwamen van een live-ervaring. Door het voortschrijden van de opnametechniek geldt dat in elk geval voor Stravinsky’s opname uit 1960 met het Columbia Symphony Orchestra. Die werd door de NASA in 1977 vereeuwigd op een van de twee Voyager Golden Records, die als onderdeel van een wetenschappelijk ruimteprogramma mee gingen aan boord van de Voyager, op weg naar vreemde planeten. Op de platen staan ook Bach en Chuck Berry en nog veel meer, opdat buitenaardse beschavingen ooit kunnen horen waartoe de mens ook in staat is.

De Russische componist Igor Stravinsky.Beeld RIA Novosti

Waarom nu herbeluisteren? 

Omdat de Sacre nog steeds even nieuw en opwindend klinkt als 107 jaar geleden. De ritmische impulsen, de harmonische kleurenpracht en de melodische ultra-puntigheid hebben nog helemaal niets aan kracht ingeboet. De vraag is alleen welke uitvoering we moeten kiezen. Behalve de ‘definitieve’ onder leiding van de componist zelf, komt ook die van François-Xavier Roth met Les Siècles in aanmerking, omdat die de sensatie van het nieuwe zo sterk weet op te roepen.

Verder luisteren? 

Op Spotify staat een playlist (Parool Sacre) met verschillende uitvoeringen van Le sacre du printemps

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden