Plus

Stephen King: 'Ik, een feminist? Natuurlijk'

Horrorkoning en Trumpcriticus Stephen King schreef zijn nieuwste boek samen met zoon Owen. Het gaat over een wereld zonder vrouwen. 'De waarheid vertellen met fictie, dat is belangrijker dan ooit.'

Karikatuur van 'horrorkoning' Stephen King Beeld Hollandse Hoogte/Lebrecht Music+Arts

Zijn vrouw waarschuwt 's werelds bekendste horrorauteur nog vlak voor het gesprek met journalisten in het kantoor van zijn uitgever in New York. "Stephen King!" briest ze door de telefoon. "Zeg alsjeblieft niets over Donald Trump." Maar de bestsellerauteur kan het niet laten, als hij spreekt over zijn boek Schone Slaapsters, dat hij schreef samen met zijn zoon Owen.

King vertelt hoe hij als een van de gevierdste schrijvers ter wereld kon verdragen dat een ander - zijn zoon - zijn teksten herschreef, en zegt: "Hoe succesvoller je bent, des te gevaarlijker dat is. Je krijgt de macht om te zeggen: je moet het op mijn manier doen, ik luister niet naar je kritiek. We hebben een bepaald persoon met veel macht in de politiek die zo'n houding heeft. Maar hoe succesvoller je bent, hoe belangrijker het juist is om je oren open te houden."

King ontpopte zich op zijn door bijna 4 miljoen mensen gevolgde Twitteraccount tot een uitgesproken criticus van de Amerikaanse president. 'Mijn nieuwste horrorverhaal: er was eens een man genaamd Donald Trump, en hij stelde zich kandidaat voor het presidentschap. Sommige mensen wilden dat hij won,' spotte hij op het hoogtepunt van de campagne.

Het zit de Amerikaanse president zo dwars dat hij de horrorkoning blokkeerde op Twitter.

Waarheid in de leugen
"Ik vind Twitter prachtig," zegt King. "Het dwingt je om een idee samen te persen. Ik zeg wat voor mij de waarheid is. Als je dat niet leuk vindt, begrijp ik dat, dat is prima. Maar ik ga vaak terug naar de schrijver Frank Norris, die in 1910 zei: 'Wat geeft ik om meningen van politici of recensenten? Ik heb de waarheid verteld.' Dat is de taak van schrijvers."

"Fictie hoort de waarheid te bevatten in de leugen. En dat is misschien wel belangrijker dan ooit. Gelukkig leven we nog steeds in een land waar je de waarheid kunt vertellen en naar huis kunt gaan, je vrouw kunt kussen en je kinderen op bed kunt leggen. Je eindigt nog niet in een goelag."

Schone slaapsters is een macaber verhaal over het geweld in een geheel mannelijke wereld in de Appalachen, op het toch al wat unheimische Amerikaanse platteland.

Het is het epicentrum van de Auroragriep die de helft van de wereldbevolking uitschakelt. Zodra vrouwen in slaap vallen, groeit een witte laag over hun gezicht en worden ze niet meer wakker.

Owen King bedacht het verhaal in de veronderstelling dat zijn vader het zou schrijven. Zijn vader wilde dat hij het zou doen, waarop ze uiteindelijk besloten samen te werken. Stephen: "Ik wil niet weggeven wie wat geschreven heeft. Het ging als tennis: hij sloeg de bal, ik sloeg hem terug. Het voelt voor mij nu alsof een derde persoon dit geschreven heeft. We hebben twee dingen gecombineerd en iets nieuws ge­creëerd."

Waarom besloten jullie de vrouwen in slaap te laten vallen, en niet de mannen?
Stephen: "Ik zie mannen als de meer agressieve sekse, degenen met kortere lontjes, die geneigd zijn de confrontatie te zoeken. Nu ga ik toch weer iets over Donald Trump zeggen: kijk naar hem en Kim Jong-un, twee alfamannetjes die elkaar uit de tent lokken richting een soort ultieme botsing. Maar als de mannen in slaap zouden vallen en vrouwen alleen overbleven, is er geen verhaal. Vrouwen zouden goed samen­werken."

Het boek leest soms als een kritiek op een extreme vorm van mannelijkheid. Er zijn verwijzingen naar fake news, Trump. In hoeverre willen jullie een statement maken?
Stephen: "Het is een verhaal, geen politiek pamflet."

Owen: "De politieke boodschap is maar net wat je er zelf uit wilt halen. Er zijn natuurlijk genderkwesties, als we beschrijven wat er gebeurt met mannen als alle vrouwen in slaap vallen. Er gebeuren dingen in de wereld waarin we leven, dat zit in het boek."

"Maar je kunt geen goed verhaal vertellen als je in je hoofd hebt dat je een bepaald statement moet maken. We hebben het meeste ook lang vóór de presidentsverkiezingen van vorig jaar geschreven. Er zat een verwijzing naar president Hillary Clinton in, die moesten we aanpassen."

Bent u voor dit verhaal geïnspireerd door de vrouwen in uw leven?
Stephen: "Ik ben opgevoed door vrouwen. Mijn moeder was een alleenstaande moeder voordat dat acceptabel was. Ze droeg haar trouwring, terwijl mijn vader ons verlaten had. Ze instrueerde ons voor het geval iemand vroeg wat onze vader deed."
"Zeg maar dat hij bij de marine zit, zei ze. Ze had vijf zussen, die altijd in de buurt waren. Ik ben getrouwd met een heel sterke vrouw, die ook vijf zussen heeft. De ­uitgeverswereld wordt draaiende gehouden door vrouwen. Schrijven over vrouwen
voelt vertrouwd. Of ik feminist ben? Natuurlijk."

Owen King groeide vooral op tussen verhalen: zowel zijn vader als zijn moeder is schrijver. Hij draait zich naar zijn vader, die naast hem zit: "Als tiener was mijn kamer vlak naast jouw kantoor. Dan was je om tien uur 's avonds aan het schrijven met AC/DC op vol volume. Moest ik maar in slaap zien te vallen."

Op zijn achtste, schat Owen, las hij voor het eerst een akelig horrorverhaal van pa King. Hardop, voor een taperecorder, zoals alle kinderen King deden: ze namen hele boeken op zodat hun ouders ernaar konden luisteren.

Stephen: "Als cadeautje heeft hij ooit Oorlog en vrede van Tolstoj voor me opgenomen. Dat duurde zo lang dat hij door twee technologische fasen ging. Hij begon op cassette en eindigde op cd."

Owen, wat is het beste advies dat je van je vader kreeg?
"Een van de belangrijkste lessen van mijn ouders is dat ik heb gezien hoeveel tijd ze in het schrijven steken. Mensen denken weleens dat er een soort toverspreuk is waarna een boek verschijnt, maar ze zaten echt van 9 tot 5 te ­typen. Samen aan één boek werken was een prettige ervaring, we hebben geen ruziegemaakt."

"Als volwassene krijg je niet vaak de kans zo intensief tijd door te brengen met een van je ouders. Ik heb mijn gezin, mijn vader is heel druk. Het was heel speciaal om zoveel bij elkaar te zijn.''

Stephen: "Zoveel kinderen rennen weg bij hun ouders. Het is vleiend als je kind met je wil samenwerken."

Stephen en Owen King. Schone Slaapsters, The House of Books, €25, 832 blz. Beeld -
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden