Plus Klapstoel

Stefano Keizers: 'Ik gunde mezelf een artiestennaam'

Gover Meit, alias Stefano Keizers (1987), is cabaretier, schrijver en kunstenaar. Hij staat met Erg Heel voor het eerst met een avondvullende voorstelling in Amsterdam.

Beeld Harmen de Jong

Amsterdam

"Ik ben eerlijk waar een Amsterdammer, maar ik ben opgegroeid in Amstelveen. In mijn jeugd was dat wel een issue, zeker toen ik op de Amsterdamse Jeugdtheaterschool zat. We woonden in een volkswijk bij het Amsterdamse Bos."

"In Amstelveen wonen was in die tijd not done, omdat je dan per definitie een kakker was. Terwijl er ook veel kinderen uit Zuid zaten. Maar die vonden zichzelf meer rock-'n-roll."

"We hadden als kinderen veel vrijheid, hoefden in huis nooit klusjes te doen. Maar mijn ­ouders hadden wel het volledige beschikkingsrecht over onze carrièrekeuze. Dus toen ik ­tegen de wens van mijn ouders in niet naar het Barlaeus Gymnasium ging maar naar het Amstel­veen College, was dat mijn eerste daad van verzet."

Gover Meit

"De letters van mijn naam achter elkaar lijken een beetje op 'Government'. Daar heb ik wel­eens problemen mee op vliegtickets. Het is een naam die op zichzelf altijd verwarring heeft geschept, al is het maar omdat het Gover zonder T is, maar Meit met een T. Dat vraagt altijd veel uitleg."

"Als kind vond ik het problematisch als mensen me Govert of Grover noemden. Samen met het feit dat ik in Amstelveen woonde, zijn dat wel de grote issues van mijn prepuberale ­leven geweest."

Stefano Keizers

"Ik wilde graag in complete vrijheid iets kunnen maken. Het kwam voort uit een soort faalangst, omdat ik tot mijn achttiende al in een ­cabaretduo had gezeten. Ik gaf me op voor het Amsterdams Kleinkunstfestival, maar ik wilde niet dat mijn ouders kwamen kijken en mensen die al wisten dat ik vroeger cabaret had gedaan waarin ik al had gefaald."

"Ik gunde mezelf dus een artiestennaam en dat moest er een zijn die makkelijker te bevatten en te spellen is. Dat bleek naïef gedacht, want Stefano kun je op ­duizenden manieren spellen en Keizers ook. Hilarisch en tragisch tegelijk wordt de naam nu heel vaak verkeerd geschreven. Dus Stefano Keizers treft hetzelfde leed als Gover Meit."

Googelen

"Mijn moeder googelt elke avond mijn naam. Als een soort vrijetijdsbesteding. Dan mailt ze: ik zag een rare reactie over jou, op dat en dat ­forum. Zij googelde mij ook de avond dat ik me had opgegeven voor het Amsterdams Kleinkunstfestival."

"Ik had mijn echte naam opgegeven als contactpersoon en zo kwam ze erachter dat ik nu met de naam Stefano Keizers ging optreden. Het was een enorme inbreuk op mijn zelfvertrouwen, want ik dacht dat ik al die tijd de prank van de eeuw had. Wist mijn moeder ondertussen allang dat ik achter die nieuwe naam zat."

De slimste mens

"Gelukkig ben ik dat dan weer wel. Maar er is ­altijd iemand slimmer. Ik wil gerust toegeven dat ik van Hiske Versprille en Klaas Dijkhoff heb verloren, maar ik ben er wel achter gekomen dat hoe meer ik in de media benoem dat ik De Slimste Mens gewonnen heb, hoe meer mensen het gaan geloven."

"Ik heb het op mijn posters en flyers gezet. Zo probeer ik het verliezen een beetje goed te maken, want het is ook een ervaring geweest waar ik nog altijd zwetend van wakker word."

Stinkvoeten

"Hoe weet je dat? Dat is knap. Ja, ik heb stinkvoeten, maar dat komt vooral door deze schoenen: Yeezy's (een ontwerp van Kanye West voor Adidas). Ik heb ze gekregen van mijn allerbeste vriend Veras Fawaz, een succesvolle YouTuber en de beste editor van Nederland."

"Die jongens vinden het leuk om de hele dag de allerduurste merkkleding online te kopen. Deze schoenen pasten hem net niet en hij wilde ze voor 2000 dollar online verkopen. Maar hij vond het ook wel grappig dat ik ze zou dragen omdat ik ze lelijk vond en een hekel heb aan het dragen van merkkleding."

"Ze zitten lekker, maar het zijn synthetische schoenen, en in combinatie met het feit dat ik afgelopen zomer mijn persoon­lijke hygiëne heb laten verslonzen terwijl ik aan mijn voorstelling werkte, krijg ik stinkvoeten. Bovendien heb ik altijd tegen mezelf gezegd dat als ik stinkvoeten krijg, ze me een spuitje mogen geven. Het is een pijnlijke confrontatie met het ouder worden."

Erg Heel

"Ik ben heel blij met de titel van mijn voorstelling. Hij is zowel simpel als verhalend. Hij lijkt ook helemaal niet op titels van andere cabaretiers. Het is een introductievoorstelling op mijzelf, maar gaandeweg leer ik ook het publiek goed kennen. Zo heeft het zelfs iets wetenschappelijks."

"Ik heb tot nu toe van het publiek geleerd dat de mate van sadisme locatieafhankelijk is in Nederland. In de voorstelling geef ik op momenten het publiek de volledige beschikking over mijn lichaam. De grootste sadisten ben ik in Het Gooi tegengekomen. Het lijkt alsof mensen daar naar het theater gaan om artiesten zoveel mogelijk pijn te doen. In Brabant en Limburg zijn de mensen juist verzorgend en liefkozend. Bijna te lief."

Curaçao

"The Magic Kingdom. Waar andere kinderen naar Disneyland gingen, was Curaçao dat voor mij. Mijn vader komt er vandaan en zeker tot mijn dertiende gingen we er bijna elk jaar naartoe, ook voor langere periodes, omdat praktisch al mijn familie er op dat moment nog woonde."

"Mijn grootouders woonden op een ruige heuvel waar we als kinderen konden spelen, een echte jungle. Wat verder op Curaçao belangrijk was, is dat het Amerikaans georiënteerd is. Films kwamen er eerder uit en er was snoep en speelgoed dat je in Nederland niet had."

Joodse familie

"Mijn vader groeide op binnen een Joodse gemeenschap op het eiland, hij komt dus van een soort dubbeleiland. Mijn familie is eerst voor de Russen gevlucht en later voor de nazi's. Ze zijn grotendeels per ongeluk op een Caribisch eiland terechtgekomen."

"Wat ik van de Joodse traditie heb meegekregen, is de voortdurende paniek over alles. Er is een bepaald soort fatalisme dat ik gekoppeld heb aan de Joodse cultuur. Mijn groot­ouders hebben verschrikkingen moeten doorstaan om met het allerlaatste restje familie op Curaçao te belanden."

"Ze hadden de hoop daar een nieuwe Joodse wereld te creëren, maar al hun kinderen zwoeren het geloof een beetje af en wilden naar Amerika of Europa om te partyen of de wereld te ontdekken. Er wonen nu vooral hoogbejaarde Joden daar."

"In die zin is het misschien toch gelukt om het jodendom uit te roeien. Mijn moeder is niet Joods, trouwens. Ik heb aan de ene kant een dwingende, Joodse achtergrond, en aan de andere kant ben ik tijdens mijn jeugd in Nederland juist krampachtig weggehouden van die kennis. Ik heb in die zin een schizofrene jeugd gehad."

Chinese keramiekfabriek

"Ik had een Chinese vriend wiens ouders met pensioen wilden en hun keramiekfabriek aan hem wilden overdragen. We zijn dat serieus gaan uitzoeken en hebben designers gevraagd om dingen te ontwerpen. We zijn er maanden mee bezig geweest, zelfs beurzen afgegaan."

"Maar toen we eenmaal bij de fabriek van zijn ouders in China kwamen, bleken zij de designs lelijk te vinden en wilden ze de fabriek toch niet meer overdoen. Toen moest ik voor de zoveelste keer naar Nederland terugkeren met het ­bericht dat mijn plan mislukt was."

Plaksnor

"Alweer die verdomde plaksnor. Ik moet eigenlijk aardig zijn tegen de plaksnor, want het is bij verre het goedkoopste attribuut dat ik ooit heb ingezet, met het meeste resultaat. De opnames van De Slimste Mens vinden op een paar dagen plaats, anderhalve maand voordat het wordt uitgezonden. Ik was ook nog nooit op tv geweest. Had ook nog geen idee wat het programma met me zou doen."

"Ik werd last minute ingevlogen, waardoor ik geen tijd had gehad om me te scheren. Toen ik door was naar een volgende aflevering kon ik even douchen en me scheren. Ik had een klein snorretje laten staan, waarna presentator Philip Freriks me beschuldigde van het dragen van een plaksnor. Ik voelde me be­ledigd dat hij mijn mannelijkheid niet zag, dus heb ik een echte plaksnor gekocht. Dat heeft me veel publiciteit opgeleverd."

Nepnieuws

"Ik zie mezelf niet als iemand die nepnieuws de wereld in brengt. Ik speel graag met de kwaliteit van een verhaal, dus als ik iets vertel, vind ik het wel leuk als het zo interessant mogelijk klinkt. Ik weet allang niet meer wat de waarheid binnen mijzelf is. Ik zie nepnieuws niet echt als bedreiging, want ik denk dat het willekeurig is wat mensen wel en niet geloven."

Verkiezingen

"Ik was voor het eerst sinds tijden benieuwd naar wat er zou gebeuren. Misschien ook wel omdat ik er bang voor was. Ik ben redelijk opgelucht dat er niets extreems is gebeurd. Al vrees ik dat de vele nieuwe partijen chaos gaan op­leveren. Is het in een stad als Amsterdam wel goed dat er veel gaat veranderen?"

"Aan de andere kant houd ik ook wel van spektakel. Ik zou het saai vinden als alles bij hetzelfde zou blijven. Het is vooral belangrijk dat er niet te veel megalomane bouwprojecten gestart worden die niet worden waargemaakt. Ik hoop dus dat er niet te veel ambtenaren zitten die iets na willen laten. En dat er niet iemand zit die heel erg heeft gewonnen en arrogant gaat worden."

Tinkebell

"Ik heb behoorlijk veel respect voor Tinkebell. Ik vind het goed dat zij alle persoonlijke comfort en luxe opzij heeft gezet om kunst te kunnen maken. Net als een topsporter heeft ze alles daarvoor aan de kant geschoven. Zij maakt ook dingen die gaan over de publieksreactie. In dat opzicht is ze een geestverwant."

Erg Heel, 29 maart t/m 3 april en 10 april in Theater Bellevue. Daarna tournee t/m 9 mei.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden