Plus

Stadstekenaar Quispel: 'Ik ga in op de details'

Joanna Quispel is de nieuwe, vijfde stadstekenaar van Amsterdam. Maandag is ze in het Stadsarchief voorgesteld. Ze heeft plannen om onder andere te gaan tekenen bij een kapper en een bruidsjurkenwinkel.

Beeld Joanna Quispel

Het Stadsarchief Amsterdam had al 35 tekeningen van ­Joanna Quispel in het archief, en er komen er het komende jaar zeker twintig bij. Want Joanna Quispel wil, als kersverse nieuwe stads­tekenaar, minstens tien pastels en tien aquarellen aan de collectie toevoegen.

Vandaag nam Quispel (Amsterdam, 1952) in het Stadsarchief het stokje over van Romy Muijrers. Ze moest, met twee andere tekenaars, wel solliciteren naar het ambt. "Ik had een plan," zegt Quispel een paar dagen voor de feestelijke overdracht.

Bruidsjurkenwinkel
"Ik wil Amsterdammers en de stad verbinden, tekeningen maken waar de mens en de stad elkaar ontmoeten, waar veel gebeurt. Ik wil naar markten in verschillende stadsdelen, naar zwembaden, parken, veilingen, festivals."

"Zo ben ik van plan dit weekeinde naar het Olympisch Stadion te gaan. Daar ligt nu een ijsbaan, dat lijkt me echt een goed onderwerp voor een stadstekenaar. Ik wil ook winkels tekenen: een kapper op de Zeedijk, een bruidsjurken­winkel in West, een Turkse zaak in Noord. En ik wil in een tweedehandskledingwinkel gaan zitten tekenen, en in een antiquariaat."

Quispel - ze maakt ook portretten, linosnedes en landschappen en vergezichten - gaat als stadstekenaar vooral pastels en aquarellen maken, omdat ze graag in kleur werkt. "Maar misschien dat ik ook wel alleen met potlood ga tekenen, ik weet het nog niet, dat is het spannende, ik kan eigenlijk alles gaan doen wat ik wil."

"Ik denk dat het goed komt. Ik ken de stad heel goed en heb veel ervaring als tekenaar. Ik teken eigenlijk altijd. Ik ben net terug van twee weken Boedapest. Daar heb ik ook elke dag getekend. Ook daar vind ik altijd plekken om vast te ­leggen."

Plastic zakken en kraaien

Haar stijl omschrijft ze als realistisch, ze maakt wat ze ziet niet mooier, en ze is ook niet per se op zoek naar de mooiste plaatjes, de charmantste opdrachten. "Ik teken met een impressionistische toets, maar ik teken wel door, blijf niet steken in een impressie, want ik ga wel in op de details. Rommel die achterblijft op een markt. Ik teken dan de plastic zakken en de kraaien die daar tussen lopen, de man die de rommel met een prikstok verzamelt."

Ze tekent altijd op locatie. "Ik kan niet iets van een foto natekenen, ik moet echt zien wat ik teken. Dat vind ik heel belangrijk, dat ik fysiek in een onderwerp zit. Ik kan helemaal in het tekenen opgaan."

"In Boedapest zat ik uren in de kou een besneeuwde trap van een vervallen villa te tekenen. Pas toen ik klaar was, voelde ik hoe koud ik het had. Maar het was een goede tekening, omdat ik er zo geconcentreerd aan bezig was geweest. Dan vergeet ik alles om me heen. Als ik met lange tanden teken, betekent het dat de tekening saai wordt, en dan stop ik."

Buiten tekenen
Het is een tijd uit de mode gewest: het buiten tekenen. Maar Joanna Quispel heeft het altijd zo gedaan. "Het mooie is ook dat er dan van alles kan gebeuren dat je tekening kan verdiepen. Een mooie zwerm spreeuwen, en de altijd veranderende luchten. Of niet, natuurlijk. Ik was eens een boot aan het tekenen. De tekening was half af, en wat gebeurt er? Vaart die boot weg! Weg tekening. Maar gelukkig komt dat niet vaak voor."

Beeld Joanna Quispel
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden