PlusGalerie

Spullenexplosie versmolten met een lichaam

Daniel Firman: Switch Up.Beeld Courtesy Reflex Amsterdam

Een golfclub, delen van een plastic potplant, afdruiprekjes, meerdere ballen, een auto­koplamp die vermoedelijk afkomstig is van een Citroën. Hoe langer je naar Switch Up kijkt, hoe meer dingen je herkent in die grote, veelkleurige prop. De globe van samengebalde gebruiksvoorwerpen rust op twee benen gestoken in donkerblauwe jeans die eindigen in spierwitte sneakers. Een spullenexplosie op pootjes, of een letterlijke verbeelding van het materialisme dat ons verstikt met alle zooi die we produceren en consumeren.

Beeldhouwkunst gaat altijd over voorwerpen en lichamen – onze lichamen, om precies te zijn. Daarmee verhouden wij ons tot het volume in steen, brons, plexiglas of willekeurig welk materiaal waar sculpturen van zijn gemaakt.

Menselijke struisvogels

Maar bij David Firman, maker van Switch Up, is die verhouding een tikje complexer. In zijn werken staan object en lichaam niet tegenover elkaar, maar zijn ze versmolten. Als kijker sta je erbuiten, maar je identificeert je onwillekeurig met in elk geval dat deel van het beeld dat menselijk oogt. En daarmee worden we zelf ook deels voorwerp.

Dat pingpongen met posities en perspectieven speelt nog sterker in Firmans Attitudes, waarvan er bij Reflex twee te zien zijn. Een man en een vrouw staan met hun gezicht tegen de wand, hun trui of jack over het hoofd getrokken. Gelijk struisvogels onttrekken zij zich aan de wereld. Maar ze kunnen niet oplossen in de omgeving, veranderen in zomaar een voorwerp – al was het maar omdat hun namen, Julia en Jérôme, in haakjes achter de titel Attitude staan. En hun ongebruikelijke houding maakt hen des te zichtbaarder voor ons, die zich weer extra bewust worden van onze rol als toeschouwers, voyeurs zelfs.

Enorme wandsculpturen

Zoals hij beelden heeft gemaakt met mensen gecombineerd met voorwerpen en van mensen alleen, heeft Firman ook werken samengesteld uit enkel objecten. Kleine studies op sokkels en enorme wandsculpturen. Op het oog stillevens, maar namen als Parrot en Lobster suggereren dat hier toch meer aan de hand is.

In de hyperrealistische uitvoering van menselijke figuren doet Firmans werk denken aan Duane Hanson (1925-1996), die zwervers en bejaarden levensgroot portretteerde in glas­vezel.

Firmans balanceeract met consumptie­goederen is schatplichtig aan de verwrongen autowrakken van John Chamberlain (1927-2011). Maar de Franse beeldhouwer zit precies tussen het figuratieve humanisme van de een en het abstract expressionisme van de ander in. Het gaat hem om gevoel en vorm, om mens en ding. En die zijn bij hem vaak een en dezelfde.

Switch up

Daniel Firman

Waar Reflex Amsterdam, Weteringschans 79A, open op afspraak

Te zien t/m 23 februari

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden