PlusFilm

Spektakelhorror: de monsters in A Quiet Place Part II vallen koortsachtig aan

A Quiet Place Part II is minder zenuwslopend dan zijn voorganger. Regisseur John Krasinski is geen vernieuwer van het horrorgenre, maar zet met groot gemak personages van vlees en bloed neer.

Evelyn (Emily Blunt) met zoon Marcus (Noah Jupe) in A Quiet Place Part II. 




 Beeld Jonny Cournoyer
Evelyn (Emily Blunt) met zoon Marcus (Noah Jupe) in A Quiet Place Part II.Beeld Jonny Cournoyer

Een wapperende vlag, de rinkelende bel van een winkeldeur, het geritsel van een plastic zak. Het zijn alledaagse geluiden, achteloos gemaakt door de wind en de mens. Maar aan het begin van A Quiet Place Part II klinken ze onbehaaglijk luid.

A Quiet Place was in 2018 een verrassende horrorkaskraker. John Krasinski kreeg de kijker stil met zijn film waarin een echtpaar (gespeeld door hemzelf en zijn vrouw Emily Blunt) met hun kinderen een weg probeert te vinden in een wereld die wordt geterroriseerd door bloeddorstige buitenaardse wezens met een hypersensitief gehoor.

Het vervolg opent met een proloog waarin we zien hoe die buitenaardse monsters op aarde landden. Natuurlijk tijdens een honkbalwedstrijd, en natuurlijk heeft de hond het als eerste door. Anders dan wat hier en daar werd beweerd na A Quiet Place, is John Krasinski geen vernieuwer van het horrorgenre. Hij opereert juist binnen de conventies van het genre, in dit vervolg nog nadrukkelijker dan in de eerste film.

Sluipmoordenaars

En precies door gebruik te maken van conventies schept hij ruimte. Zoals in die beginscènes, waarin een paar ­vertrouwde elementen de buitenaardse invasie oproepen, zodat Krasinski de nadruk kan leggen op de menselijke reacties. De uitgestelde paniek die dan weer omslaat in een ingehouden angst. Sowieso is ritme iets waar Krasinski sterke grip op heeft. De manier waarop hij in scènes het tempo vertraagt tot een nagelbijtend laag tempo om er dan plotseling een versnelling in te gooien, is subliem.

Vooral die versnellingen zoekt hij in dit vervolg vaker op. Sloegen de monsters in de eerste film nog toe als plotseling uithalende sluipmoordenaars, hier zijn ze veel openlijker aanwezig. Hun aanvallen zijn frequenter en koortsachtig. Of dat iets betekent (zijn ze wanhopig aan het worden? Of juist brutaler?) wordt niet duidelijk. Net als in de eerste film blijven hun motieven in het duister.

Na de proloog gaat de film verder waar de vorige ophield. Dag 474. Evelyn Abbott laat samen met dochter Regan, zoon Marcus en de aan het einde van het eerste deel geboren baby de brandende resten achter van de boerderij waarin ze zich in de eerste film hadden verschanst. Waar vader Lee zijn leven opofferde voor zijn kinderen en Evelyn in een smerige badkuip in de kelder een kind op de wereld zette.

Werd het eerste deel gedragen door Emily Blunt, in dit deel zijn het de kinderen die op de voorgrond treden, vooral Millicent Simmonds als de dove tienerdochter Regan. Haar gehoorapparaat bleek in de eerste film een sleutel tot het uitschakelen van de monsters en ook nu is ze de bron van vindingrijkheid. Zij is het die uitvogelt dat er misschien een plek is waar mensen ongemoeid leven en bereid is haar veiligheid te riskeren om die te vinden. Omdat ze beseft dat je terugtrekken achter een dikke stalen deur niet het antwoord is. Dat je dan letterlijk en figuurlijk niet kunt ademen.

John Krasinski (met petje) tijdens de opnamen. Beeld Jonny Cournoyer
John Krasinski (met petje) tijdens de opnamen.Beeld Jonny Cournoyer

Het juiste moment

Ging de eerste film om overleven, gedreven door een dierlijk instinct je kroost te willen beschermen, deze film gaat een stap verder in de postapocalyptische tijdlijn. Nu de basis voor dat overleven is gelegd, rijst de vraag hoe je een leven opbouwt in deze realiteit. Het maakt dat Part II minder beklemmend is, maar ook dat Krasinski niet in de val stapt zichzelf te herhalen.

A Quiet Place Part II is groter, sneller en luider dan zijn voorganger. Het is meer spektakelhorror. Dat werkt doordat de personages al in de eerste film reliëf kregen, waaraan Krasinski zo nu en dan nog schaaft in dit vervolg. De wijze waarop doet wel wat denken aan het werk van Steven Spielberg, die als geen ander de kunst verstaat om met een paar breed opgezette penseelstreken een personage van vlees en bloed neer te zetten.

A Quiet Place Part II is minder gelaagd en doorleefd dan deel 1 en ook minder zenuwslopend, vooral omdat Krasinski wat minder geraffineerd gebruikmaakt van geluid dan in de eerste film. En toch voelt Part II als het juiste vervolg op het juiste moment. Een film op maat gemaakt voor een weerzien met het grote doek.

John Krasinski

Lang was de naam John Krasinski synoniem aan Jim Halpert, het personage dat hij speelde in de langlopende Amerikaanse comedyserie The Office. Hij regisseerde daarvan ook een aantal afleveringen en maakte in 2009 zijn speelfilmdebuut met Brief Interviews with Hideous Men, gebaseerd op de gelijknamige verhalenbundel van David Foster Wallace. Dat was net als zijn tweede film The Hollars (2016) een komedie en werd vrij matig ontvangen. De stap naar genrefilm met A Quiet Place (2018) was een verrassende, maar gouden greep. In 2020 maakte hij de webserie Some Good News, waarin hij met een scala aan beroemdheden goed nieuws doornam.

A Quiet Place Part II

Regie John Krasinski

Met Emily Blunt, Millicent Simmonds, Noah Jupe

Te zien in Filmhallen, Pathé

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden