PlusErelijst

Soul klonk bij David Bowie zowel intens als koel

In deze rubriek bespreekt de muziekredactie van Het Parool een klassieker uit de geschiedenis van pop, jazz of klassieke muziek, die het waard is opnieuw te beluisteren. Vandaag: Young Americans van David Bowie uit 1975.

null Beeld

Vandaag in 1975 bereikte David Bowie met Fame de hoogste plaats van de Amerikaanse Billboard Hot 100. Het nummer, afkomstig van het album Young Americans, was zijn eerste nummer 1-hit in de Verenigde Staten.

Terug in de tijd Het is nauwelijks meer voor te stellen, maar in de jaren zeventig moesten rockliefhebbers over het algemeen weinig hebben van zwarte muziek. Het was dan ook nogal wat dat Bowie in 1975 de glamrock waarmee hij groot was geworden verruilde voor soul, of althans zijn versie ervan, die hij plastic soul noemde. Soul was bij Bowie muziek die zowel intens als koel klonk. Zijn vaste aanhang moest er even aan wennen, tegelijk boorde hij er een heel nieuw publiek mee aan. Op YouTube zijn prachtige filmpjes te vinden van Bowie die, stijf van de coke, optreedt in het Amerikaanse tv-programma Soul Train, toen dé show voor zwarte muziek.

Eigenlijk had Bowie Young Americans willen opnemen met MFSB, het eigen orkest van platenmaatschappij Philadelphia International Records, indertijd heel succesvol met acts als The Supremes, The O’Jays en Harold Melvin and The Blue Notes. Dat viel zo snel niet te regelen, maar heel vruchtbaar was wel de samenwerking met Carlos Alomar, een gitarist die had gespeeld in de huisband van het Apollo Theater, de zwartemuziektempel in het New Yorkse Harlem, en dus alles wist van soul en aanverwante muziek. Alomar had nog nooit van Bowie gehoord, maar de twee konden het muzikaal meer dan goed met elkaar vinden. Young Americans was het begin van een veertien jaar durende samenwerking.

Waarom nu herbeluisteren? Luisteren naar muziek van Bowie uit de jaren zeventig is altijd een goed idee natuurlijk. Young Americans is spannend omdat het album zo afwijkt van wat hij verder uitbracht in zijn beste decennium, hoewel hij op voorganger Diamond Dogs (1974) ook al voorzichtig had geflirt met zwarte muziek. Twee kanjers van hits leverde het album Young Americans Bowie op: het vrolijk en opzwepend klinkende titelnummer en Fame dus. In dat laatste nummer is in het refrein John Lennon te horen, die toevallig ook aan het werk was in de New Yorkse studio waar Young Americans deels tot stand kwam. Bowie nam daar ook een cover op van het door Lennon geschreven Beatlesnummer Across the Universe. Het titelnummer van Young Americans bevat verder nog een verwijzing naar de Fab Four: de door het achtergrondkoortje gezongen zinsnede ‘I read the news today, oh boy’ is overgenomen uit het Beatlesnummer A Day in the Life, ook een song van Lennon. In dat koortje zong trouwens Luther Vandross mee, toen nog geheel onbekend, maar in de jaren tachtig een grote soulster.

Verder luisteren? Van Young Americans bestaat geen heruitgave met extra materiaal, wel werd het album in 2016 opnieuw uitgebracht in een geremasterde versie. Op Spotify zijn twee aan Young Americans gewijde podcasts te vinden, allebei leuk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden