PlusRecensie

Solodebuut Jip Smit is een zalige hutspot van invloeden

Jip Smit.Beeld Casper Koster

‘Niemand die anders is mag zich nog verstoppen.’ Dat is klare taal van Katinka. En dat zij zelf anders is, valt moeilijk te betwisten. Op De Eilanden, een totaal ontspoorde, gewelddadige samenleving, waar de mannen tachtig jaar worden en de vrouwen slechts drie dagen leven, is Katinka na drie dagen nog niet overleden. Zij is het kind van de koning, die de lelijkste hoer van het land heeft bezwangerd, en nu met de gebakken peren zit: ‘een kerel met een spleetje, een joch met een poes.’

Pa probeert met mannelijke kleding zijn mislukte nageslacht voor de buitenwereld verborgen te houden. Als het geheim toch wordt ontdekt, krijgt Katinka de woedende mannelijke meute op haar nek en vlucht ze naar het bos, waar ze liefdevol wordt verzorgd door de dieren.

Dat is het beginpunt van de voorstelling Motherland, het solodebuut van Jip Smit, die eerder bij Internationaal Theater Amsterdam en Orkater speelde en afgelopen seizoen te zien was in Showponies, de glamourrevue met boodschap van Alex Klaasen.

De dieren in het bos – wat blaadjes en eikels op de grond zijn voldoende – zijn door Katinka bij elkaar geroepen om haar dilemma te bespreken. Gaat zij terug naar De Eilanden om als heldin met zwaard in de hand orde op zaken te stellen of blijft zij in het aangename bos, waar iedereen voor elkaar zorgt en waar geen onmin lijkt te zijn? De dieren zijn in Motherland geen passieve toekijkers, maar worden door Smit liefdevol, maar zeer beslist, het verhaal ingezogen en tot deelname gedwongen.

Smit is een hartstochtelijk liefhebber van het fantasygenre en heeft Harry Potter, Lord of the Rings en Game of Thrones verslonden en ook de Griekse mythologie heeft zich in haar brein genesteld. Die verzamelde liefdes komen in Motherland mooi samen, en daar worden ook nog wel wat snufjes Kenau, Mulan, Captain Marvel en het verhaal van de wolf die de tweeling Romulus en Remus heeft gezoogd aan toegevoegd.

Ook toeschouwers die weinig of niets met die fantasyklassiekers hebben, zullen zich geen seconde bij Smit vervelen, die haar verhaal intens weet te vertellen. De hutspot van invloeden smaakt zalig, ook omdat er nog wat te lachen valt, waar de klassiekers meestal niet zo scheutig mee zijn. Het is mooi hoe we haar zien transformeren van een nerveus, verwilderd vogeltje tot een zelfbewuste vrouw die weet dat zij zich niet mag verstoppen.

Theater: Motherland

Door Jip Smit
Gezien 9/9 Bellevue (i.h.k.v. Amsterdam Fringe Festival)
Te zien t/m 13/9 aldaar

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden