Sollen met zombies en andere lijken niet echt voor hele gezin ***

De Amerikaanse animatiestudio Laika verwierf een uitstekende reputatie met Corpse bride (2005) en met Coraline (2009). De oogstrelende poppenfilms van Tim Burton en Henry Selick beschikten over een prachtige vormgeving en kleurgebruik, en hadden inhoudelijk een scherper randje dan in Amerikaanse animatiefilms gebruikelijk is. In de nieuwe Laikaproductie ParaNorman keren het enthousiaste kleurgebruik en de bovennatuurlijke thematiek terug, maar het niveau van de voorgangers wordt niet gehaald.

De film draait om de elfjarige Norman, die van horrorfilms houdt en met geesten praat en daarom een paria in Blithe Hollow is. Het dorp slaat als toeristenbestemming munt uit een heksenjacht die er driehonderd jaar geleden plaatsvond, maar dreigt ontwricht te worden door de banvloek die de heks uitsprak. Het zal geen verrassing zijn dat Norman de enige inwoner is die het onheil serieus neemt en dus het tij zal moeten keren.

Scenarioschrijver en debuterend coregisseur Chris Butler put zowel inhoudelijk als visueel uit een eeuw aan horrorfilmhistorie. Dat is aanvankelijk amusant voor genreminnende cinefielen, die echter ook kunnen constateren dat de schrijver niet van de gebaande paden afwijkt. Hoewel Butler en collega-regisseur Sam Fell (Flushed away) met het oog op jonge kijkertjes een lichtvoetige toon hanteren, is het gesol met zombies en minder mobiele lijken in 3D wellicht te verontrustend voor het hele gezin.

Als gebruikelijk bij Laika is de technische uitvoering van de animatie verbluffend. Maar na de subtiele en stijlvolle aanpak van Burton en Selick ogen de decors en personages van ParaNorman teleurstellend ruw en rudimentair. De poppen zijn expressief, maar niet mooi. Die esthetische keuze past bij het horrorgenre, maar staat haaks op de gepolijste afwerking die Amerikaanse animatiefilmers doorgaans hanteren. Het maakt ParaNorman tot een gewaagde film, met beperkte charmes.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden