Plus

Sjors en Sjimmie na 20 jaar terug in het schap

Ze leken voorgoed verdwenen, maar zie daar: Sjors en Sjimmie, de wat opstandige stripjongens, zijn na twintig jaar terug. Donderdag verschijnen twee nieuwe afleveringen.

Robert van der Kroft en Jan van DieBeeld StripGlossy

En óf tekenaar Robert van der Kroft (66) en scenarist Jan van Die (63) de strip hebben gemist. De felle discussies over de verhaallijnen. Het gebeuk tegen de deadlines. En de hoofdpersonages natuurlijk. Sjors met zijn blonde pony en witte jack, Sjimmie met bruine kuif en spijkerbroek. Van Die: "Wij waren zelf ook een beetje Sjors en Sjimmie, hè. Brutale jongens, maar wel met het hart op de goede plaats."

Ook gemist, natuurlijk: het contact tussen hen drieën. Want zoals elke verslinder van Sjors en Sjimmie weet: er zat een derde brein achter de strips die tussen 1975 en 1999 in onder meer tijdschrift Eppo verschenen. Tekenaar en scenarist Wilbert Plijnaar, inmiddels een eerbiedwaardige 65 jaar oud en sinds 1995 succesvol in Hollywood. Van Die: "Hij is in de Verenigde Staten inmiddels met pensioen, maar wilde meteen weer meedoen."

Het bedenken van de twee nieuwe verhalen - morgen in kwartaalblad Stripglossy - kostte geen enkele moeite. Van Die: "Inhoudelijk was het natuurlijk niet lastig want Sjors en Sjimmie zijn tijdloos. We hoefden alleen wat actuele onderwerpen en personages toe te voegen." Van der Kroft: "Praktisch was het zelfs makkelijker. Vroeger moesten we faxen naar Wilbert in de VS sturen. Nu werken we samen in hetzelfde document."

Waarom nieuwe afleveringen dan maar liefst twee decennia op zich lieten wachten? Niks interessants, volgens Van Die, 'gewoon een ordinaire centenkwestie'. Uitgever Sanoma heeft de rechten en wilde lang niet hetzelfde als zij. Van Die: "Toen het blad Sjors en Sjimmie in 1999 werd opgeheven, hoopten wij dat de strip in een van de andere Sanomabladen terecht zou komen. Margriet, Panorama, het maakte ons niet uit." Van der Kroft: "Dat gebeurde niet. Andere initiatieven, zoals een verzamelalbum voor een supermarkt, gingen ook niet door. Helaas."

Vervreemd
Er speelde nog iets anders. Van Die: "We raakten eind jaren tachtig een beetje vervreemd van ons eigen werk. We moesten zoveel Sjors en Sjimmie's maken dat het meer en meer 'studiowerk' werd: een groot deel van de strips werd uitbesteed aan collega's in Spanje. En die collega's in Spanje, eh, tja..." Van der Kroft: "Er zat één goede bij, hoor. Die was tot een redelijke Sjimmie in staat."

Ze hopen dat deze afleveringen een nieuwe episode inluiden. Van der Kroft: "We hebben dit keer wel toestemming van Sanoma gekregen, dus misschien kunnen we eindelijk de patstelling doorbreken." Van der Krofts handen jeuken om weer verhalen van vier pagina's te schetsen en Van Die droomt van geactualiseerde uitgaven van oude albums. "Tragisch, toch, dat je Sjors en Sjimmie nu alleen tweedehands kan kopen."

Sjors en Sjimmie beleefden hun hoogtepunt tijdens het iPhoneloze tijdperk. Krijg je jongeren nog aan de strip?
Van der Kroft: "Dat is nu een stuk moeilijker, natuurlijk." Van Die: "We hopen dat de ouders die het toen leuk vonden het aan hun kinderen doorgeven." Van der Kroft: "Onze doelgroep is officieel 15 tot 19 jaar, maar we proberen natuurlijk iets te maken wat ook volwassenen aanspreekt."

Jullie zijn inmiddels boven de 60. Is het niet ietsje lastig inleven in Sjors en Sjimmie, twee opstandige tieners?
Van der Kroft: "Dat ligt helemaal aan hoe je zelf in de wereld staat, toch? Ik woon in Rotterdam en volg alles wat hier in de jongerenscene gebeurt met interesse. Ik verheug me op een Sjimmie die op een opgevoerd scootertje door de stad raast." Van Die: "Goede vraag, maar nee, totaal niet. We zíjn namelijk jongens van vijftien, had je dat nog niet door? Rebellen van de Rebellenclub, de club van Sjors en Sjimmie. Ik verheug me er nu alweer op om nét iets verder te gaan in de strips dan een uitgever wil.

"Voorbeeld?
Van Die: "Nou, ook vroeger voelden we feilloos aan welke scènes bij de uitgever op verzet zouden stuiten. Die leverden we dus zo laat in dat ze niet meer gecorrigeerd konden worden. Die truc ken je wel, hè, als journalist. Zo kwam een woord als lul er toch in. O, zeker, dat woord ging de uitgever te ver. We hadden immers ook lezertjes in Staphorst." Van der Kroft: "Soms mislukte ons opzetje. Zo plakte de uitgever nog snel allemaal zwarte balkjes op mensen op een naaktstrand. Hadden ze mooi zichzelf mee, trouwens. Werd zo juist spannender."

De afgelopen twintig jaar was er niet alleen maar hulde. Sjimmie dook vaak in de zwartepietendiscussie op als voorbeeld van alledaags racisme. Trokken jullie je dat aan?
Van Die: "Dat was vreemd, heel vreemd. Van der Kroft veert op: "Onze Sjimmie was op geen enkele manier stereotiep. Hij was volledig gelijkwaardig aan Sjors. Sjors en Sjimmie waren twee multiculturele hiphoppers, nog vóór de hiphop bestond." Van Die: "In die discussie werd steeds de oude figuur van Sjimmie erbij gesleept. Uit de jaren 50. Getekend door een totaal andere tekenaar. Vraag me niet waarom. Want hij was dus al járen aangepast." Van der Kroft: "We hebben zelfs nog eens een antidiscriminatieprijs gekregen."

Sjimmie krijgt dus geen make-over?
Van der Kroft: "Nee. Hij is precies goed."

Er zit ook nog wel wat seksisme in die strips van vroeger. Linda de Mol als Linda de Snol, Pamela Anderson als Prammela. Kan dat nog?
Van Die: "Linda de Snol was zo'n bedenksel van de studio's. Beetje plat, vind je ook niet, Robert? Of speelde er echt iets rond die Linda?" Van der Kroft zwijgt en glimlacht. Van Die: "Prammela kan wel hoor. Jawel, jawel. Sommige woordspelingen waren trouwens écht leuk. Presentator Hans van Willigenburg werd Hans van Lulligenburg. Dat klopte natuurlijk wél. Ja toch, Robert?"

Kregen jullie ooit een reactie van de BN'ers die jullie zo neerzetten?
Van Die: "Er hing op ons redactieprikbord wel een briefje van ene Hansje Wiegel die nog een nummer miste, maar dat zal wel een grap zijn geweest. Of, misschien toch niet..." Van der Kroft breekt in: "We hebben ooit Willem-Alexander opgevoerd en ik wacht mijn hele leven al om hem daarnaar te vragen. Vond hij het wel of niet leuk?"

Ali B figureert als Ali Bi in jullie nieuwe strip. Vindt hij dat een eer?
Van Die: "Geen idee. Hoop van niet, want dat levert dan weer lekker veel publiciteit op, haha."

Jullie zijn cracks. Zien jullie talent onder de nieuwe stripgeneratie?
Van Die: "Dirk-Jan, maar die kunnen we natuurlijk niet nieuw noemen." Van der Kroft: "Er worden prachtige, kunstige dingen gemaakt. Maar helaas bereikt veel daarvan het grote publiek niet."

Nog even terug naar het tweede leven van Sjors en Sjimmie. Iets serieus. Als jullie bij de actualiteit willen aanhaken, kan dat ook iets naars zijn, zoals terreur?
Van Die: "Niet op een letterlijke manier. We zouden wel iets kunnen met, bijvoorbeeld, de angst voor terreur. Ja, dat thema zou oké zijn. Maar het moet wel vrolijk eindigen." Van der Kroft: "Ja. De angst zou aan het einde altijd op niks gebaseerd blijken."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden