Site voor inktvreters

FRENK DER NEDERLANDEN

'Beidt uw tijd,' zegt de klok op de Beurs van Berlage, en dat was precies wat ik deze dinsdagmorgen van plan was te doen. Klokslag half elf beklom ik de trap op het Beursplein en meldde ik me bij de juffrouw van de naamplaatjes. Ik stond niet op de lijst, maar evengoed was ze blij met mijn komst, want de revolutionaire boodschap van haar werkgever moest worden gehoord. 'Eindelijk inzicht in verbruikskosten printers.'

In de Rode Kamer van het monument trof ik zeventien mannen en vier vrouwen. Ik herkende alleen Charles Groenhuijsen, voormalig correspondent van de NOS in de Verenigde Staten. Hij zat driftig te tikken, alsof hij er nog snel even een scoop doorheen wilde jassen, maar het kon natuurlijk ook zijn dat hij de laatste hand legde aan zijn allesomvattende rede over De Printer en De Inkt. Die Charles. Het licht van zijn iMac weerspiegelde in zijn brillenglazen.

De laatste keer dat ik de gewezen ankerman zag, was in 2005, toen hij voor de rechter een ruzie met de hoofdredacteur van het NOS Journaal uitvocht. Nadat die hem had laten weten dat hij niet zo veel moest bijklussen, had Charles hem uitgemaakt voor schnabbel-Gestapo. Het kort geding leverde de journalist een gouden handdruk van een half miljoen op, maar wie het breed heeft, laat het breed hangen en de schoorsteen moet wel blijven roken. Daarbij: hebben we niet allemaal een printer? Nou dan.

Voordat Charles (Joure, 1954) het woord kon verspreiden, werden we welkom geheten door twee mannen, die op deze historische dag de website printer.com lanceerden. De domeinnaam heeft hun achthonderdduizend dollar gekost, maar ze weten zeker dat ze goud in handen hebben. Bart Mossink (39): ''Er is behoefte aan transparantie en aan e-consumerpower.''

Charles had eerst nog argwanend gestaan tegenover de uitnodiging van de internetondernemers. ''Ik ben geen verkoper en ik heb geen belangen in dit bedrijf. Laat ik mij voor een commercieel karretje spannen?'' Maar toen ontdekte hij dat nergens ter wereld een site bestond waarop precies wordt uitgerekend wat een afdruk nou per velletje kost. De apparaten mogen dan bijna gratis worden weggegeven, de inktcartridges zijn in de loop der jaren steeds kleiner en duurder geworden, duurder dan de lekkerste wijn, de beste parfum, ja, zelfs duurder dan benzine. ''Het is, net zoals met scheermesjes en stofzuigerzakken, een vorm van gelegaliseerde oplichting. Zo houdt de business zichzelf in stand.''

En wat voor een business: big business! In de hele wereld worden twee miljard cartridges per jaar verkocht; een gemiddeld huishouden verbruikt elk jaar vier, vijf van die dingen. En de fabrikanten van printers en inktpatronen zetten zestig tot tachtig miljard dollar om.

Maar die tijd is nu voorbij. Wij inktvreters nemen het heft in handen en zeggen: genoeg is genoeg. Charles: ''Gij consument mag meer kiezen, gij consument mag meer kennis vergaren. Het is verbijsterend dat de printerwereld nog steeds negentiende-eeuws is geregeld. De site scheelt toch gauw een paar honderd euro per jaar. Daarvoor kun je twee keer met je vrouw lekker uit eten gaan.''

De voormalige koning van de buis eindigde zijn betoog met een filmpje waarin een inktcartridge in een magnetron wordt vernietigd. Charles: ''In Amerika zeggen ze dan:
don't try this at home.'' Mossink en zijn partner Marcel Borgman (43) glunderden. ''Hoe gaan jullie dit in de markt zetten?'' vroeg een journalist. Borgman: ''Schrijven, schrijven, praten, praten, communiceren, communiceren.''

Ik luisterde naar zijn woorden en dacht aan mijn eigen printer, die moederziel alleen in een hoekje staat. Mijn computer is gecrasht. Maar daarover morgen meer.

null Beeld

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden