PlusInterview

Sinéad O’Connor steunt BLM-beweging met lied: ‘Witte artiesten moeten meedoen’

Na een zware inzinking keert Sinéad O’Connor terug met een lied om de Black Lives Matterbeweging te steunen. ‘Zéggen dat je die steunt is niet voldoende. Er moet muziek bij.’

Sinéad O'ConnorBeeld Donal Moloney

 Het is op een grijze zaterdagmiddag als Sinéad O’ Connor (54) zich telefonisch meldt. De Ierse zangeres belt vanuit Londen, zegt ze. Wat ze daar doet? “Eh. Ik ben hier met vrienden.” De stilte die volgt, zal in de loop van het gesprek nog enkele keren terugkeren.

O’Connor heeft zich voorgenomen te vertellen wat ze wil vertellen, zo veel wordt duidelijk. Als het dat niet al was met de bijsluiter van de mogelijkheid de zangeres ‘exclusief voor Nederland’ te interviewen. Het gesprek mag overal over gaan, maar over twee onderwerpen niet: O’Connors religie én haar mentale gesteldheid. En dat terwijl haar rentree juist om die reden opzien baart.

O’Connor stond wel weer op het podium, maar nieuwe muziek uitbrengen deed ze nog niet sinds ze in 2017 een wanhopige videoboodschap op Facebook zette. Daarin zei ze zich alleen en depressief te voelen sinds ze de voogdij over haar zoon had verloren. Ze zei al twee jaar met suïcideplannen rond te lopen, daarvan alleen weerhouden door haar artsen en psychiaters.

Controverse en commotie

De muziekwereld schrok van de beelden van de zangeres, die sinds haar doorbraak in 1990 met de fenomenale Princecover Nothing Compares 2 U altijd controverse en commotie vakkundig leek te regisseren. Haar gemillimeterde kapsel werd onderdeel van de popmuziekcanon van de nineties. In die jaren worstelde ze met haar katholieke opvoeding. Ze verscheurde in 1992 in Saturday Night Live een foto van de paus. In 2017 vroeg ze uiteindelijk om excommunicatie uit de kerk. Niet veel later bekeerde ze zich tot de islam. Tot tweemaal toe veranderde ze haar naam. Eerst heette ze Magda Davitt, tegenwoordig Shuhada’ Sadaqat.

Maar daarover dus geen vragen vandaag. O’ Connor – het blijft haar artiestennaam – wil het liefst praten over haar eerste nieuwe muziek in zes jaar. Vrijdag verschijnt Trouble of the World, haar versie van Mahalia Jacksons lied uit 1959. Een keuze met betekenis. Zoals die doorwrochten gospel toentertijd betekenis verwierf in de civil rights movement – Martin Luther King gebruikte het als inspiratie voor zijn I have a dream-speech – wil O’ Connor hem nu een plek geven in de Black Lives Matterbeweging.

Soundtrack van de protesten

Ze hoopt de soundtrack te hebben gezongen voor een nieuwe fase van de protesten, zegt ze met vlakke stem. Geraakt door de golf van onvrede na de dood van George Floyd brengt ze haar cover versneld uit. “Ik werd emotioneel toen ik vrouwen zag protesteren met borden met het opschrift ‘Toen George om z’n moeder riep, riep hij om alle mama’s.’ Toen dacht ik: het moet nu. Ik ben boven alles ook een moeder. Ik vroeg me af wat ik kon doen om te helpen. Nou, ik kan zingen. Met dit lied wil ik de wereld herinneren aan de betekenis van Mahalia Jackson.”

Ze hoopt er collega’s wereldwijd mee te inspireren. “Het is belangrijk dat ook witte artiesten zich bij de beweging aansluiten. Zeggen dat je die steunt is niet voldoende. Er moet muziek bij. Muziek heeft zo veel hoop in zich. En ik heb nog amper witte collega’s gezien die muzikaal echt meedoen. Dat wil ik veranderen.”

Liefst was ze in augustus naar de VS gegaan om mee te demonstreren, zegt ze. “Het land is mijn favoriete plek op de wereld. Ik wou dat ik er geboren was. Hoe het er nu gaat, zorgt voor tranen in mijn ogen. De verkiezingen? Het is een beangstigende situatie. Als het Trump lukt terug te komen, zal hij zich nog meer als een verwend kind en een dictator gedragen. Het is een monster.”

Nieuw album

O’ Connor spreekt in korte gedecideerde zinnen; die nog korter worden naarmate het onderwerp haar minder aanstaat. Of ze de hedendaagse popmuziek nog volgt? “Nee. Ik ben oud geworden. Ik ken niet één naam meer. Ik luister alleen Indiase chantmuziek.” Of er meer nieuwe muziek aan komt? “Ja. In 2022 verschijnt een nieuw album. We hebben nu vier liedjes opgenomen. Ik wil er nog zes bij schrijven.”

Geestdriftiger spreekt ze over de nabije toekomst. Hoewel de virusmaatregelen haar dwongen een concertreeks in de VS af te zeggen, kijkt ze uit naar de alternatieve plannen die ze maakte: O’Connor gaat weer studeren. “Het is niet goed voor je hoofd én je portemonnee om niet te werken. Ik houd niet van niets doen. Daarom heb ik me ingeschreven voor een opleiding verpleegkunde. Van kinds af heb ik willen werken als stervensbegeleider in ziekenhuizen. Daarvoor heb je een diploma nodig, maar ik had nooit tijd vrij om de studie te volgen. Ik zal daarna vast nog meer training nodig hebben, maar wil absoluut op dat gebied gaan werken.”

Voor er meer vragen kunnen worden gesteld, rond O’Connor het gesprek af. Of er nog een laatste vraag is? Jazeker. Is er niet meer te vertellen over haar comeback? Welke muziek zal nu volgen? De toon verandert niet: “Ik kan er verders niets over zeggen. Je zult moeten afwachten.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden