PlusMuziekrecensie

Sign O’ The Times is een grabbelton waarin je maar dingen blijft ontdekken

Het is geen mooi rond jubileum, 33 jaar, toch is er nu een uitbundige heruitgave van het muzikaal zo bonte album dat allerwegen wordt beschouwd als Prince’s allerbeste.

Prince - Sign O’ The Times

De hond van Ivan Pavlov begon te kwijlen zo gauw de baas een belletje liet rinkelen. Ondergetekende is een muzikaal Pavlovhondje. 

Bij het geluid van een wekker hoort hij er in zijn hoofd meteen een serie stemmige piano­akkoorden achteraan, gevolgd door zang: ‘It was 7:45 we were all in line/ To greet the teacher Miss Cathleen.

Inderdaad, Starfish and Coffee van Prince, het liedje over de eigenzinnige Cynthia Rose, wier lievelingsontbijt er zo uitzag: ‘Starfish and coffee/ Maple syrup and jam/ Butterscotch clouds, a tangerine/ And a side order of ham.’

De latere constatering dat het geen wekker was aan het begin van het nummer, maar een schoolbel, veranderde niets aan die persoonlijke Pavlovreactie. Wekker = Starfish and Coffee. En dat dus al 33 jaar lang, want zo lang geleden is het dat Sign O’ The Times verscheen, het dubbelalbum van Prince waarop Starfish een van de hoogtepunten was.

Het is geen mooi rond jubileum, 33 jaar, toch is er nu een uitbundige heruitgave van het muzikaal zo bonte album dat allerwegen wordt beschouwd als Prince’s allerbeste. Rond de 300 euro moet de toegewijde fan neerleggen voor de ‘superdeluxe’ editie ervan: een enorme doos met daarin acht cd’s dan wel dertien elpees. Veel geld, maar dit is ook een bijzondere release. Wie krap bij kas zit: Spotify is je vriend, alle muziek van deze monsteruitgave staat er te vinden.

Bij de cd-versie zijn de eerste twee schijfjes gevuld met de originele, maar wel geremasterde muziek van Sign O’ The Times. Digitaal opgepoetst knallen ze nog net even feller uit de speakers, klassiekers als het geëngageerde titelnummer, het hitsige Hot Thing, het lekker traag rockende The Cross en de bijna cheesy maar toch heerlijke ballad Slow Love. Zelfs die wekker/schoolbel in Starfish and Coffee klinkt nog dwingender dan voorheen.

Na het eigenlijke Sign O’ The Times volgen drie cd’s met B-kantjes, remixen en wel bijna vijftig niet eerder uitgebrachte nummers uit dezelfde tijd. Het is een grabbelton waarin je maar dingen blijft ontdekken. Alles is interessant, maar niet alles is even goed. Van sommige tracks is best voor te stellen waarom ze niet eerder zijn uitgebracht. Neem het 12,5 minuten durende Soul Psychodelicide: lekker, zo’n grotendeels instrumentale improvisatie, maar waarschijnlijk speelden Prince en de zijnen in de studio bijna gedachteloos zulke jams. En bijzonder dat Miles Davis meedoet in Can I play with U? maar veel levert het niet op.

Ook op het podium was Prince ten tijde van Sign O’ The Times zeer op dreef. Misschien wel de grootste attractie van deze box zijn, zeker voor Nederlanders, de twee cd’s met opnames van de concerten die hij in 1987 gaf in stadion Galgenwaard. Wat een muzikaliteit, wat een souplesse, wat een veelzijdigheid vooral: popmuziek klonk op Nederlandse bodem zelden zo goed als toen in Utrecht.

RnB

Prince, Sign O’ The Times (Superdeluxe), Warner

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden