Filmrecensie

Shane MacGowan leeft nog, maar daar is ook alles mee gezegd

Shane MacGowan. Beeld Still uit Crock of Gold
Shane MacGowan.Beeld Still uit Crock of Gold

Al vanaf zijn vijfde drinkt, nee, zuipt de Ierse zanger Shane MacGowan. Het betekent dat in de aan hem gewijde documentaire Crock of Gold, woensdag de openingsfilm op de ­Amsterdamse editie van muziek­documentairefestival In-Edit, nogal eens het glas wordt geheven. In het begin denk je als kijker nog even: ik zou ook wel een biertje lusten. Gaandeweg roepen al die glazen Guinness en whisky vooral weerzin op.

MacGowan was de zanger van The Pogues, de groep die in de jaren ­tachtig Ierse volks­muziek nieuw ­leven inblies door er een flinke dosis punk aan toe te voegen. Bijna nog ­bekender dan om de prachtige liedjes die hij schreef en zong (waaronder de kerstklassieker Fairytale of New York) is MacGowan als drinkebroer.

Dat wilde leven heeft zijn sporen nagelaten. MacGowan leeft nog, maar daar is ook alles mee gezegd. Als de zestiger die hij ondanks alles is geworden, oogt en klinkt hij in Crock of Gold als een zombie.

Lispelen

Praten is bij hem lispelen, zijn hoofd rechtop houden kan hij nauwelijks, lopen lukt helemaal niet meer. Lachen doet hij soms nog wel, maar het duurt even voor je het geluid dat hij daarbij produceert als zodanig herkent. Crock of Gold is niet het soort documentaire waarbij je vrolijk en geïnspireerd de filmzaal uitkomt.

Het maken van de film moet een zware klus zijn geweest voor Julien Temple, de regisseur die net als MacGowan in de punktijd behoorde tot de Londense scene rond de Sex Pistols. Geïnterviewd wilde MacGowan niet worden voor Crock of Gold. Wel vond hij het oké om voor de film te kletsen en te drinken met onder meer collega-muzikant Bobby Gilles­pie (van Primal Scream) en acteur en vriend Johnny Depp. Opvallend genoeg schuift ook politicus Gerry Adams aan, ex-leider van Sinn Fein, de politieke tak van de IRA.

Van de IRA was MacGowan altijd een vurig aanhanger. In Crock of Gold horen we hem zelfs beweren (op band) dat hij The Pogues oprichtte om te compenseren dat hij te schijterig was tot de organisatie toe te treden.

Crock of gold: a Few Rounds with Shane MacGowan

Regie Julien Temple
Te zien Op In-Edit; op de Amsterdamse editie van ­In-Edit (die tot en met zondag duurt) uitverkocht, kaarten zijn er wel voor vertoningen op ­komende edities van In-Edit elders in het land.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden