Plus Albumrecensie

Sferische en jazzy sessies

Pop The Nits Knot (Werf Records)

The Nits hebben in het 45-jarig bestaan een vol­komen eigen niche in de popmuziek uitgebeiteld. Artpop uit de Hollandse klei. De tijden dat de Amsterdamse band zijn muziek rakelings langs het geluid van de radio stuurde, zijn lang voorbij. De hits, In the Dutch Mountains, Nescio, zijn respectievelijk 32 en 36 jaar oud.

De jaren negentig waren wat grijs, maar sinds de terugkeer van toetsenist Robert Jan Stips in 2003 ligt de band weer op koers. Elk album verrast met een concept om jezelf volledig in te verliezen. Het magische Les nuits (2005) en zijn opvolger Doing the dishes (2008) waren hoogte­punten, waarop de band teruggreep op de pop uit de jaren zeventig.

Knot toont The Nits weer van een geheel andere kant. Een sferisch, jazzy werk is het dat in eerste instantie doet denken aan David Bowies requiemalbum Blackstar. The Nits maakten in hun eigen Werf Studio’s gebruik van een methode die ze instant composing hebben gedoopt. Uit drie lange improvisatiesessies, die in totaal twintig uur muziek hebben opgeleverd, destilleerde het trio elf fee­ërieke nummers. De teksten waaieren ook wijd uit. Van een imaginair dansfeest waarop Marvin Gaye en schilder James Ensor te gast zijn (het dreigend psychedelische Dead rat ball) naar het afscheid van het ouderlijk huis op het verstilde The concrete house.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden