PlusInterview

Serie, theatershow en nu ook een film van Rundfunk: Jachterwachter

Na een populaire serie en twee bejubelde theatershows hebben de Rundfunkmannen Yannick van de Velde en Tom van Kalmthout een film gemaakt: Jachterwachter.

Yannick van de Velde (links) runt in Jachterwachter de verpauperde camping HIVO (Harmonie In ­Vele Opzichten).

“Het was al wel heel lang een droom om een film te ­maken,” zegt Yannick van de Velde. “Maar het was geen vooropgezet plan,” vult Tom van Kalmthout aan. “De serie was goed gegaan, de eerste theatervoorstelling was goed gegaan. En toen hadden we een halfjaar vrij en hadden we een idee voor een verhaal dat beter geschikt was voor een film dan voor een serie of het theater. Laten we het gewoon proberen, dachten we.”

Van de Velde (Utrecht, 1989) en Van Kalmthout (Den Haag, 1991) leerden elkaar kennen op de Amsterdamse ­Toneelschool & Kleinkunstacademie. Na hun afstuderen, in 2013, maakten ze – vooral onder jongeren – furore met de absurdistische tv-sketchserie Rundfunk (2015-2016) en twee theatervoorstellingen, Wachstumsschmerzen (2017) en Todesangstschrei (2019). Nu hebben ze hun eerste speelfilm gemaakt, Jachterwachter. De release stond ­gepland voor 23 april, maar corona gooide roet in het eten.

Het interview vindt plaats via Zoom; de twee hoofdrolspelers/initiators zitten samen achter de keukentafel van Van de Velde, keurig op anderhalve meter van elkaar. “We hadden vandaag eigenlijk in Drachten moeten optreden,” zegt Van de Velde. “Maar dit is ook leuk.”

Het basisidee voor hun film, vertelt Van Kalmthout, was ‘een vreselijk misbruikte kindster, Ronnie Bosboom Jr., die aanwaait op een verschrikkelijke kutcamping die wordt gerund door iemand die ook niemand heeft’. “Een kindster die niet wil optreden en alleen maar liedjes zingt die daarover gaan, die door iedereen uit volle borst worden meegezongen. We hadden al een lijstje met alle titels van zijn albums en nummers,” gaat Van de Velde verder. “We hebben ook nagedacht of het in het theater zou kunnen; een Ivo Nieheachtige reportage over deze kindster. En dat de presentator dan zegt: ‘Ronnie Bosboom Jr. … we kennen hem allemaal van hits als Help, help, help, ik wil niet meer; Huiswerk in Carré; Tranen in de coulissen… geweldige nummers, maar wat is het verhaal achter deze kindster?’ Dat was het idee.” “Klopt ja,” zegt Van Kalmthout. “Maar we kwamen er al snel achter dat het op een podium niet werkt, want je krijgt Ivo Niehe niet echt leuk gespeeld en de treurigheid van zo’n kind ook niet. Maar het idee bleef wel altijd sudderen.”

Nachtmerrie

Schrijven doen ze ‘echt samen’, aldus Van Kalmthout: “Het is heel burgerlijk, eigenlijk: we spreken af, overdag, op tijd, klappen de laptop open en beginnen.” Het verschilt per medium wie het fysieke tikwerk doet. Van de Velde: “Jachterwachter hebben we geschreven in een hok van 2 bij 2 meter, Todesangstschrei in een enorme repetitieruimte. Als er veel ruimte is ren ik de hele tijd heen en weer, in een hok gaat dat niet. Dus de film heb ik helemaal uitgeschreven.”

Van Kalmthout: “We vullen elkaar de hele tijd aan. Dan zegt de een: ‘Goh, zou het niet leuk zijn als we dit zouden doen’, waarop de ander zegt: ‘Ja, dat zou leuk zijn, en dan zou ook nog zus en zo kunnen gebeuren’. Waarop de een zegt: ‘Nee, slecht idee. Dít zou er moeten gebeuren’. Waarop de ander zegt: ‘Inderdaad, je hebt gelijk. Enzovoorts, enzovoorts’.”

Van Kalmthout speelt Ronnie Bosboom Jr.; Van de Velde is de keihard werkende wachtopzichter, die helemaal zonder hulp de verpauperde camping Harmonie In ­Vele Opzichten (HIVO; de O raakt overigens al snel in het ongerede) runt. De camping is niet gebaseerd op ­eigen ervaringen. Van Kalmthout: “Dat zou heel erg zijn, maar we hebben allebei wel heel veel gekampeerd.”

Yannick van de Velde en Tom van Kalmthout, schrijvers en hoofdrolspelers van­ Jachterwachter.

Van de Velde: “Het is eigenlijk net zo gegaan als met de middelbare school in de serie; als je logisch over de middelbare school nadenkt, is het aan de ene kant het leukste ooit en aan de andere kant het aller-aller-vreselijkst. Met kamperen is het net zo. Als je terugdenkt aan kamperen, is het vrij snel het allerfantastische wat er is; met je vrienden in een tent en de hele dag voetballen en weet ik wat, maar er hoeft maar héél weinig te gebeuren en kamperen is een regelrechte nachtmerrie. Ik heb ook nachten in een tent gelegen dat het naar binnen regende en dat er mensen naast me aan het snurken waren. En dat er een enorme rij voor de wc stond… Dat is het leuke van de camping; dat het een arena is waar sacherijn en glorieuze geluksmomenten heel dicht bij elkaar liggen.”

Van Kalmthout: “Binnen dat universum is het opeens normaal dat je de hele dag in je onderbroek rondloopt en dat je onder een zeil slaapt en dat je pal naast je ouders ligt en dat je allerbeste vrienden voor een week maakt; het is een volstrekt eigen microkosmos met zijn eigen regels en wetten.”

Eén nacht sneeuw

Binnen dat universum kan ‘in principe alles’ vinden Van de Velde en Van Kalmthout. “De grootste beperking is geld,” stelt Van de Velde. “We hadden best veel ideeën die helaas niet konden doorgaan omdat ze te duur waren. ­Regen, bijvoorbeeld; we hadden bedacht dat het de hele film door zou regenen. Toen dachten we: dan willen we één nacht sneeuw. Een andere beperking is tijd, maar dat is eigenlijk ook geld: onze eerste scenarioversie telde 140 pagina’s, maar een komedie van tweeënhalf uur kan nu eenmaal niet.”

Taboes zijn er niet; op camping HIVO staat een meisje dat anorexia heeft en ontstopper drinkt, Jezus en Maria vinden er een onderkomen en er loopt een kinderlokker rond met een zwart balkje voor zijn ogen. Van de Velde: “Ik had vroeger op de camping een vriendje dat altijd zei: ‘Langs deze tent moet je rennen, hier woont een kinderlokker’, dus renden wij heel hard langs die tent. Toen ik daar later over nadacht wist ik ook wel dat het niet zo was, natuurlijk woonde daar geen kinderlokker – hoewel, misschien ook wel... kijk, wij zitten ook maar wat te sparren…” “En we vonden het gewoon grappig,” vult Van Kalmthout aan. “Een gast die de hele vakantie schaamteloos kinderen aan het filmen is. Dat balkje voor zijn ogen hebben we later bedacht; dat maakt het nóg opzichtiger en absurder; hoe duidelijk wil je het hebben dat deze gast niet deugt?”

De vader van Ronnie Bosboom Jr. wordt gespeeld door Pierre Bokma, die in hun serie al te zien was als leraar Duits met nazisympathieën. Van Kalmthout: “Eigenlijk wilden we niet meer met dezelfde acteurs uit Rundfunk werken. Maar op een gegeven dachten we: we zouden wel gek zijn als we Pierre níét vragen. Dus hebben we dat ­gedaan en hij wilde direct.” Van de Velde: “Kort voordat we hem vroegen had hij de Johan Kaart Prijs gewonnen, en daar hadden we een speech voor hem gehouden waarin we deden alsof hij een heel onzekere acteur was die bij ons om werk had gesmeekt, en dat wij lang met hem aan zijn verstaanbaarheid hebben gewerkt, en aan andere basiszaken van acteren. Dat kon hij wel waarderen, misschien dat ie daarom meteen ‘ja’ zei.”

Kalend

Van Kalmthout en Van de Velde hebben geen moment overwogen hun speelfilmdebuut zelf te regisseren. De ­regie was in handen van Rob Lücker, die ook verantwoordelijk was voor beide series. Van de Velde: “De verdeling was helder: wij gaan over het verhaal en de dialogen, Rob over het beeld. Rob heeft een heel duidelijk ­visie over het beeld.” Van Kalmthout: “We noemen hem gekscherend ­visionary director – zo noemt hij zichzelf trouwens ook wel – met als ondertitel: je luistert niet naar een film, je kijkt naar een film.”

Van de Velde: “Soms zit de grap niet alleen in het beeld, maar in de timing of de dialoog. Dan hebben we ons er ­weleens tegenaan bemoeid, maar wij zouden nooit zeggen dat een shot niet mooi is of het kader niet deugt.”

Hun looks hebben ze wel zelf bedacht. Van de Velde: “Ik zag een kapsel op internet en zei tegen Rob: ‘Volgens mij moet dit het zijn: één stand van de tondeuse’. En we vonden dat Tom kalend moest zijn.” Van Kalmthout: “Er ging steeds meer af, ik ging er steeds slechter uitzien, en opeens stond Ronnie Bosboom Jr. daar. Het was privé gezien niet de beste zomer; mijn relatie heeft twee maanden op losse schroeven gestaan. We hadden ook gewoon iets kunnen schrijven waarbij we er goed uit hadden gezien, en lekker leuke kleertjes hadden kunnen dragen. Ik heb de hele ­zomer een petje gedragen.”

Rundfunk: Jachterwachter is te zien in Arena, City, Euroscoop, Het Ketelhuis en De Munt 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden