Plus

Serie Mocro Maffia: 'We laten ons niet door de feiten beperken'

De serie Mocro Maffia is geïnspireerd op de reeks liquidaties sinds 2012 in het criminele milieu in Amsterdam. 'Wie dit verhaal mag verfilmen, heeft goud in handen.'

Mandela Wee Wee speelt Romano in Mocro Maffia

Iedere aflevering van Mocro Maffia begint met een disclaimer. 'Deze dramaserie vertelt een fictief verhaal en heeft geen relatie tot werkelijke gebeurtenissen. Elke overeenkomst met betrekking tot naam, karakter of achtergrond van bestaande personen berust volledig op toeval.' Het moge duidelijk zijn: de serie van Videoland portretteert géén bekende ­Amsterdamse criminelen of incidenten van de afgelopen jaren.

De titel verwijst naar de inspiratiebron van ­deze serie, het boek Mocro Maffia (2014) van ­Marijn Schrijver en Wouter Laumans over het Marokkaans-Amsterdamse misdaadmilieu. Acteur en producent Achmed Akkabi las het boek vier jaar terug, terwijl hij de serie Moordvrouw aan het opnemen was met regisseur en creatief producent Thijs Römer.

"Ik zei meteen tegen Thijs: 'Wie dit verhaal mag verfilmen, heeft goud in handen. Iedereen houdt van The Sopranos, The Wire en Gomorra - crime is enorm populair. Mocro Maffia is de perfecte basis voor een fucking vette serie. Voor mij was het een no-brainer." Zo dacht Römer er ook over en samen schreven en produceerden ze de serie.

Akkabi had van meet af aan één eis: hij wilde het boek per se niet letterlijk verfilmen. "Dat is echt too soon. Ik heb het boek één keer gelezen en toen van me afgezet. De serie is lichtelijk geïnspireerd op de realiteit."

Verwacht dus ­bijvoorbeeld niet de beruchte wildwestschietpartij te zien, waarbij in 2012 in de Staatsliedenbuurt twee mannen met automatische vuurwapens werden vermoord. "We noemen geen namen, je kunt geen families herkennen. We weten hoe gevoelig dat ligt bij die gemeenschap, want ik kom uit die gemeenschap."

Römer: "Ik snap dat als je een familielid hebt verloren in deze vete, dat je het niet prettig vindt als jouw zoon, neef of vader met naam en toenaam wordt gebruikt voor entertainment­doeleinden. Bovendien wilden we ons niet laten beperken door de feiten, we maken geen documentaire."

Botsende vrienden
De serie trapt af met een situatie die toch doet denken aan het begin van de Amsterdamse ­liquidatie-oorlog: een ripdeal met 200 kilo cocaïne, waardoor bevriende criminelen lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. In de serie zijn de personages bekend als De Paus (Achmed ­Akkabi), Potlood (Nasrdin Dchar), Tatta (Robert de Hoog) en Romano (Mandela Wee Wee). "Deze vriendengroep botst zó hard dat het de manier waarop ze geweld gebruiken totaal verandert," zegt Römer.

Om af en toe uit het criminele wereldje te ­kunnen stappen, zijn twee Parooljournalisten aan het verhaal toegevoegd, gespeeld door Daan Schuurmans en Jim Deddes. De voice-over van Schuurmans leidt de kijker door het verhaal, een methode die is afgekeken van de Netflix-­serie Narcos. Het vinden van de juiste acteurs was overigens geen sinecure, vooral niet voor het hoofdpersonage van de 16-jarige ­jongen Muis.

"Je wilt iemand van wie je gelooft dat hij van de straat komt. Na drie jaar jeugdtheaterschool geloof je dat op de een of andere manier niet," zegt Römer. Via Instagram kwamen ze uit op Oussama Ahammoud. Hij had geen acteerervaring, maar bleek een gouden greep. "Mochten we een tweede ­seizoen maken, dan wordt het de grote Muisshow."

De verhalen mogen fictief zijn, het karakter van deze tak van de Amsterdamse misdaad­scene hebben Römer en Akkabi zo realistisch mogelijk geprobeerd te vangen. De jongens in hun serie zetten grof geweld in voor luttele bedragen en hebben meestal totaal geen idee waar ze mee bezig zijn.

Vlak voordat hij iemand met een automatisch wapen vermoordt, kijkt de minder­jarige schutter nog even op YouTube hoe hij het ding eigenlijk moet bedienen. Als een rivaal moet worden geliquideerd, gebeurt dat in een vol restaurant.

Geen helden
Römer zegt dat in zijn serie geweld of criminaliteit toch niet op een voetstuk wordt gezet. "Vanaf het begin is ons uitgangspunt geweest dat we de heroïsche kant - als die er al is - van veel geld, dure auto's en Pradatasjes, niet wilden ­laten zien. Er zit ook geen karakter in dat er echt goed vanaf komt, of die je zou willen zijn. Ik kan me voorstellen dat je een serie maakt waarin je het criminele leven verheerlijkt, maar dat is dit niet. Met deze materie had ik dat ook niet aan mezelf kunnen verantwoorden."

Bij het schrijven en filmen probeerden Akkabi en Römer zich zo min mogelijk door het nieuws te laten beïnvloeden, ook al gebeurde er veel in de stad. "Meerdere situaties die we hadden bedacht, gebeurden ook in real life," zegt Akkabi. "Zo had ik een scène geschreven in Oost, een shoot-out na een feestje, 's avonds op straat."

Een week voor het draaien werd vlakbij de 17-­jarige Mohammed Bouchiki, een onschuldige stagiair, neergeschoten in een buurthuis op Wittenburg. Römer: "We hadden toestemming, maar hebben toch een andere plek gezocht. Je kan het de buurt niet aandoen."

Mocro Maffia is vanaf donderdag 11 oktober in z'n geheel te zien op Videoland.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden