Plus

Sergio Vyent van First Dates: 'Op verzoekjes ga ik niet in'

Als gastheer Sergio Vyent (48) niet rent voor zijn gasten in First Dates, werkt hij als teamleider bij de OBA in Nieuw-West. In joggingbroek naar de supermarkt gaat hij niet meer. 'Ik ben er altijd mee bezig dat ik misschien iemand tegenkom.'

Beeld Frank Ruiter

Het is een gure vrijdagochtend in Nieuw-West als in de OBA in Slotermeer allerlei mensen binnendruppelen. ­Ouders komen met hun kind een boekje lenen, een groep volwassenen zit achter de computers.

Tussen de ­boekenkasten door verschijnt Sergio Vyent, teamleider van de vestiging, en ook van die in Bos en Lommer en Geuzenveld. Met een stevige handdruk, een lach van oor tot oor en zijn inmiddels karakteristieke, lage stemgeluid zegt hij zijn bezoek gedag: "Ha-ló."

Vyent is naast zijn werk bij de OBA sinds anderhalf jaar te zien in het televisieprogramma First Dates en de spin-off First Dates Hotel. Het format is simpel, maar doeltreffend: twee mensen gaan met elkaar op blind date in een restaurant, de camera's leggen het afspraakje vast.

Op sociale media raken de fans niet uitgepraat over de overslaande vonken of de mismatches die uitdraaien op een lekker ongemakkelijke zit. De Nederlandse remake bleek net als het Britse origineel een hit: de kijkcijfers schieten soms tot boven het miljoen. En de dates blijken ook nog eens vruchten af te werpen, want het eerste huwelijk is al aangekondigd.

Vyent is gastheer in het First Dates-restaurant; hij ­ontvangt de koppels, brengt ze naar hun tafel en runt het restaurant. Voor hem niets nieuws onder de zon; hij werkte dertig jaar in de horeca. Dagelijks op televisie zijn is echter andere koek. "Wat nu allemaal gebeurt, is heel mooi. Maar ik ben wel blij dat ik het pas op deze leeftijd ­meemaak."

Wist u waaraan u begon?
"Nou... De hoop dat het goed bekeken zou worden was er wel, maar je weet nooit of zoiets hier ook aanslaat. Ik merkte het zelf al snel, omdat onbekenden ineens aan me gingen vragen: 'Sergio, heb je nog tips over de liefde? Of nog een mooie quote?' Vyent lacht hard. "Midden in de ­supermarkt! 'Het gaat niet helemaal goed met mijn ­relatie, wat zou ik eraan kunnen doen?' Ik werd ineens een soort openbare vraagbaak. Ja, jéétje."

Wat zegt u dan?
"Meestal: 'Wat denk je zelf?' Uiteindelijk weten ze zelf het antwoord, dat is wel mooi. Ik kan daarvan genieten, hoor. Ik ben geen acteur, ik speel geen Ludo Sanders, op wie mensen boos kunnen zijn. Soms vind ik het moeilijk als ik merk dat mijn eigen space een beetje weg is. Ik was laatst in het Sloterparkbad, lekker aan het zwemmen met mijn kids..."

Vyent maakt schoolslagbewegingen en doet het deuntje van haaienfilm Jaws na. "Tuuuudu. Tuuudu. Nou, dan zie je het al aankomen, hoor. 'Bent u van First dates?' 'Jahaa. Dat ben ik.' Al die moeite om dat bevestigd te krijgen! Dat vind ik dan net even te ver gaan; mijn kinderen worden bijna weggeschoven, omdat iemand vindt dat ze recht op mij heeft. Als zulke dingen je overkomen, kan dat best over­weldigend zijn."

Wordt dat na anderhalf jaar al minder?
"Joh, ik zit er nog middenin. Ik heb vooral het gevoel dat ik altijd aan sta. Vroeger ging ik lekker in mijn joggingbroek naar de Appie, desnoods op m'n slippers, nu denk ik daar toch twee keer over na. Ik ben er nu altijd mee ­bezig dat ik misschien iemand tegenkom, omdat ik ineens een publiek persoon ben geworden.''

''Ik keek eerst ook nog op Twitter. O, o o... daar werd ik helemaal niet vrolijk van! 'Daar heb je Lurge weer, die begrafenisondernemer met z'n grafstem.' Dat raakt me wel, hoor, ik voel me dan even heel klein worden. Maar toen ik die mensen op Twitter direct ging antwoorden, reageerden ze ineens heel aardig."

Beeld Frank Ruiter

Met wie praat u hierover?
"Ik heb veel aan Victor, de barman van het programma. We maken precies hetzelfde mee en zijn echt een ­klankbord voor elkaar." Vyent schiet weer in de lach. "Na de eerste aflevering kreeg hij 6500 berichtjes; ­allemaal ­vrouwen die met hem op date wilden. Zelfs ­moeders die zeiden: neem mijn dochter! Níet normaal."

Gaat u zelf weleens op date? U moet vast ook wat ­verzoekjes binnenkrijgen.
"Ja, nee, sorry. Op die verzoekjes ga ik niet in. Ik vind het best tricky, omdat mensen nu een eenzijdig beeld van mij hebben. Gaat het dan om mij of om dat beeld dat ze al voor zich hebben? Nee, even geen polonaise aan mijn lijf."

Kende u het Britse origineel van First Dates?
"Ik had het weleens voorbij zien komen. Via via werd ik gevraagd als gastheer voor de Nederlandse versie. De eindredacteur van het programma kende ik nog van ­twintig jaar geleden, toen ik in Utrecht werkte in een grandcafé. Ook anderen opperden mijn naam. Ik mocht een screentest doen: ik was superzenuwachtig, ook al had ik geen tv-ambities. Maar in Engeland zeiden ze blijkbaar: dit is onze man."

U heeft een lang verleden in de Amsterdamse horeca.
"Ik ben op mijn zeventiende achter de bar begonnen in een restaurant in Sittard, de afgelopen jaren was ik manager in Amsterdam. Ik heb Little Buddha opgezet op het Leidseplein, werkte jarenlang bij de Supperclub in ­Amsterdam en Singapore.

De laatste ­jaren werkte ik voor The Bulldog. Daar was ik verantwoordelijk voor het ­professionaliseren van de nationale en ­internationale ­horeca, de branding en het personeelsbeleid. Ik heb daar een goede basis gelegd, vind ik - ze zijn nu ook open in Rome en op Curaçao. Maar voor mijn­ ­gevoel ben ik daar gestopt voordat ik helemaal klaar was."

Waarom?
"Ik was jarenlang tachtig uur in de week aan het werk. Dán sta je pas altijd aan. Bij The Bulldog was ik eindverantwoordelijk voor al het horecapersoneel. Ik ben gestopt om een jaar lang helemaal niks te doen."

Zat u tegen een grens aan?
"Ik ben er eigenlijk overheen gegaan. Ik heb al die jaren zo veel gegeven, ik was helemaal op. In retrospect had ik ­gewoon een burn-out. Ik heb geen hulp gezocht, misschien had ik dat moeten doen. Maar het past ook bij mij: ik ga met hart en ziel ergens voor. Want wat je erin stopt, krijg je ook terug."

Kunt u er niet gewoon veertig uur per week in stoppen?
"Dat werkt niet als je beleidsmatig bezig bent en iets aan een zaak wilt veranderen. Dan moet je praten. Waar gaan we naartoe? Dáár wil ik naartoe. Hoe komen we daar, via deze weg? Nee, déze weg. Ik heb, toen ik dat jaar thuis op de bank zat, wel geprobeerd om weer in de horeca aan de bak te komen, in een minder heftige functie. Maar als ik onder mijn niveau solliciteerde, werd ik niet eens op ­gesprek ­gevraagd."

Beeld Frank Ruiter

Sinds een jaar bent u teamleider bij de OBA. Hoe komt u daar terecht?
"Ik heb echt met mezelf moeten leuren, ze dachten dat ik het saai zou vinden. Maar ik voel me als een vis in het ­water: ik heb altijd gewerkt met personeel en gezorgd dat mensen het ergens fijn hebben.

Of je iemand nu een mooie avond wilt geven in een restaurant of een leuke middag in een bibliotheek: je moet de mensen zíen. 'Hoi. Hallo, wie ben jij? Leuk dat je er bent.' Het komt op hetzelfde neer.

De bibliotheek draait allang niet meer om boeken lenen. Ik mag nu vanuit mijn expertise meedenken over hoe we de hospitality en horeca gaan implementeren.

We hebben een steeds grotere maatschappelijke functie. Ik kreeg pasgeleden de Esan op ­bezoek, de Energieke Senioren Amsterdam Nieuw-West. Dat is geweldig, dan heb ik hier 35 van die kwieke ­oudjes."

Een andere doelgroep dan de yuppen in de Supperclub.
"Als ik First Dates niet zou doen, zou het wel erg wennen zijn. Hier hangt toch een andere sfeer. In het programma moet ik echt weer even rennen, wat ik ­altijd gewend was. We doen 196 dates in vijf weekenden. Een fijne balans met de OBA."

Hoe staat het er eigenlijk voor met uw liefdesleven?
"Vrijgezellig. Iets meer dan een jaar geleden eindigde na acht jaar de relatie met de moeder van mijn tweeling, die nu bijna vijf is. We zijn elkaar een beetje kwijtgeraakt. Ik ben gek op mijn kinderen, dat is het niet, maar je wordt geleefd.

En als je al moeite hebt om te communiceren, dan doen ze je relatie helemaal geen goed. Mensen zeggen ­altijd dat je dichter bij elkaar komt door een kind. Nou, forget it! Het is hard werken en er is een grote kans dat je elkaar gaandeweg vergeet. En dat de reden dat je ­kinderen hebt, omdat je in de eerste plaats man en vrouw bent, verwatert."

Dus u maakte een programma over de liefde terwijl uw ­eigen relatie stukliep?
"Dat was wel heftig ja, dat je het over de liefde moet hebben terwijl je er zelf mee worstelt." Vyent trekt een pruillip, zet zielige ogen op en lacht. "Dat drukt je wel even met je neus op de feiten. Maar ik geloof nog steeds in de liefde, hoor, en dat komt eigenlijk ook door First Dates. Daar zie ik dat ik de liefde ook weer zo kan vinden."

First Dates Hotel is deze zondag te zien om 20.55 uur op NPO 3.

Beeld Frank Ruiter

Sergio Vyent

Geboren Amsterdam, 1970
Opleiding Cios in Sittard, HBO Pedagogiek
1988-1992 Barman Tapas, Sittard
1994-1996 Le Journal, Utrecht
1996-1998 Mede-eigenaar Horekader en mede-organisator culinair evenement Smaak van Utrecht
1999-2008 Manager Supperclub, Amsterdam
2008-2009 General manager Supperclub, Singapore
2009-2011 General manager Little Buddha, Leidseplein
2013 Interim-barmanager Conservatorium Hotel, ­Amsterdam
2014-2015 Manager Podium Mozaïek
2015-2017 Manager Horeca The Bulldog
2017-heden Gastheer First Dates en First Dates Hotel (BNNVara)
2018-heden Bestuurslid vereniging BIZ ­Bolobuurt
2018-heden Teamleider OBA Slotermeer, Geuzenveld en Bos en Lommer

Sergio Vyent woont in Bos en Lommer en heefttwee zoons (15 en 4) en een dochter (4).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden