Recensie

Seksfilm Love 3D is mooie tegenhanger van 'lelijke' porno (****)

In Love 3D blikt een twintiger terug op de liefde van zijn leven. Regisseur Gasper Noé slaagt er in het landerige en hitsige matrasleven van twee jonge geliefden op een herkenbare en geloofwaardige manier naar film te vertalen.

Een still uit de film Beeld Love
Een still uit de filmBeeld Love

Wanneer de maker van schokkende en controversiële films als Irréversible en Seul contre tous zich op een expliciete verbeelding van de geslachtsdaad richt, schept dat bepaalde verwachtingen. In mei kreeg Gaspar Noés 3D-film Love een middernachtelijke wereldpremière op het festival van Cannes, waar de aanvankelijke opwinding omsloeg in onverschilligheid. Na de zondvloed aan pornografisch materiaal op het internet werd de nieuwe Noé te braaf bevonden.

Een maand geleden zorgden Franse keuringsperikelen alsnog voor rumoer, toen Love het voor speelfilms ongebruikelijke predicaat '18 jaar en ouder' kreeg, omdat de film pornografisch zou zijn. Dat was tegen het zere been van de maker, die stelt een liefdevol en eerlijk alternatief te willen bieden voor de 'lelijke en gewelddadige' porno waarmee jongeren opgroeien.

Noé haalt zijn gelijk: Love is een realistische seksfilm, geen vunzige freakshow. Als vanouds komt de filmmaker meteen over de brug, met een lang, onafgebroken openingsbeeld op twee geliefden, die elkaar op bed handmatig naar een orgasme helpen. Noés vaste cameraman Benoit Debie filmt de handeling van bovenaf, vanuit een gefixeerd god­perspectief, in een fraai en rustig 3D-formaat. De esthetische keuzes van de makers staan haaks op die van de vleeshandelaren in de pornowereld: ze zijn geïnteresseerd in mensen die de liefde bedrijven, niet in atletiek, stunts of organen.

Terugblik
Het jonge stel dat de film opent, maakt na de ontlading plaats voor een huiselijk tafereel in hetzelfde appartement, een paar jaar later. Het is nieuwjaarsdag. De jongen uit de proloog is ouder. Hij heeft een flinke kater en een kind, met een andere vrouw. In de loop van de film wordt duidelijk dat de zwangerschap een ongelukje was, dat de jonge vader zich geknecht voelt en dat hij hevig terugverlangt naar die eerste grote, allesverterende liefde.

Het leeuwendeel van Love is een melancholische terugblik op wat de Fransen een amour fou noemen, gezien door de ogen van een plaatsvervanger voor Noé. De door Karl Glusman vertolkte Murphy is net als de van oorsprong Argentijnse maker een immigrant in Parijs, die als verwoed cinefiel films wil maken en daarbij de eerste sentimentele seksfilm op zijn naam hoopt te zetten.

Breuk
Daar komt hij niet aan toe, want zijn onstuimige leven met Electra (Aomi Muyock) wordt beheerst door experimenten met seks en drugs, en een toenemende spanning, die tot een breuk zal leiden. Na zijn psychedelische kermisattractie Enter the void (2009) is het geen verrassing meer dat Noé de beste drugsroesverfilmer van zijn generatie is. Hij slaagt er met Love even goed in het landerige en hitsige matrasleven van twee jonge geliefden op een herkenbare en geloofwaardige manier naar film te vertalen.

Wie het melodrama op de koop toe neemt, ziet geen spektakel, maar Noés meest toegankelijke en persoonlijke film.

Lees vandaag (26-08) een interview met de regisseur van Love in Het Parool. 'Gaspar Noé: 'Ik weet hoe het voelt om verliefd en door liefde gebroken te zijn. Verliefdheid werkt als verslaving.''

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden