PlusInterview

Sébastien Lifshitz over Petite fille: ‘School werd de boze stiefmoeder in de film’

Met Petite fille maakte Sébastien Lifshitz een intiem en overdonderend portret van de zevenjarige Sasha, die werd geboren als jongen maar wil leven als meisje.

Petite fille. Beeld -
Petite fille.Beeld -

Voor documentairemakers leidt de ene film vaak naar de volgende. Zo verging het ook de Franse filmmaker Sébastien Lifshitz (53). De titelheldin van zijn eerdere film Bambi, over een van de eerste transgendervrouwen in Frankrijk, vertelde hem dat ze al haar hele leven het gevoel had in het verkeerde lichaam geboren te zijn.

“Terwijl ik eigenlijk dacht dat genderdysforie zich pas in de puberteit manifesteert,” zegt Lifshitz. “Het voelde als een belangrijk verhaal: dat je die gevoelens al zo jong kunt hebben. Ik wilde laten zien hoe het is om daarmee te leven, hoe de familie reageert, de school, de hele maatschappij.”

Hoe vond u uw jonge hoofdpersoon Sasha en haar familie?

“Dat was een lang proces. Uiteindelijk plaatste ik een bericht op een internetforum waar ouders van trans­-kinderen ervaringen uitwisselen. De meesten wilden niets van ons weten, maar ik kreeg van twee mensen een reactie, onder wie de moeder van Sasha. Toen ik haar ontmoette, zag ik een heel sterke vrouw: intens, gevoelig, waarachtig, openhartig. Maar ook wat verloren. Ze deed zó haar best om Sasha te helpen en te begrijpen, maar tegelijkertijd was ze constant bang dat ze iets verkeerds zou zeggen of doen.”

Waarom stemde ze ermee in haar gezin te laten filmen?

“Ik denk dat ze in mij misschien voor het eerst iemand tegenover zich had die haar enkel benaderde met begrip en empathie. En ze hoopte dat de film meer begrip kon kweken. Want dat zag ze heel scherp: dat de strijd begint bij zichtbaarheid. Dat besefte ook Sasha zelf, zo jong als ze was. Toen ik hen begon te filmen, kon ze alleen thuis een meisje zijn. Maar ze wilde geen compromissen meer: ze wilde zichzelf zijn, ook in de buitenwereld. Sasha was daarin leidend, zij nam de beslissingen.”

Gold dat ook voor de opnamen? Had zij de regie?

“O, absoluut! Ik herinner me het moment dat ik haar vroeg of ik haar in haar kamer mocht filmen – een grote vraag, want daar kwam nooit iemand van buiten het gezin, omdat het een meisjeskamer is. Ze liet me wel binnen, maar toen ik zei: speel gewoon, doe alsof de camera er niet is, zei ze heel beslist: nee. Zo maakte ze mij duidelijk dat ze niet wilde acteren, dat ze geen rol wilde spelen – niet in het leven, maar ook niet voor mijn camera.”

De film opent met beelden van Sasha in haar kamer.

“Dat was heel bewust – haar veilige bubbel. Het moest een beetje voelen als een sprookje: ‘Er was eens in een kinderkamer een klein meisje in een jurk dat sieraden om doet’.”

Buiten die bubbel wacht een boze buitenwereld – haar school accepteert het bijvoorbeeld niet.

“Die school was een nachtmerrie. Toen ik de directeur benaderde om er te kunnen filmen, was hij uiterst vriendelijk, maar dat bleek al snel een façade. Hij zette de hakken in het zand, zoals hij dat ook bij Sasha’s ouders altijd had gedaan – tot dreigen met rechtszaken aan toe. Het is zo dom, want juist daardoor werd die school stukje bij beetje steeds meer de boze stiefmoeder in mijn sprookje.”

Sébastien Lifshitz: 'Het moest een beetje voelen als een sprookje.' Beeld -
Sébastien Lifshitz: 'Het moest een beetje voelen als een sprookje.'Beeld -

PETITE FILLE

Regie Sébastien Lifshitz

Te zien in Cinecenter, Eye, Filmhallen, Het Ketelhuis, Kriterion, Tuschinski, Rialto.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden